I SA/Kr 440/06

Sygn. akt I SA/Kr 440/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Anna Znamiec, Sędziowie: WSA Ewa Długosz- Slusarczyk (spr), WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2007r, sprawy ze skarg J. H. i S. H., na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30 stycznia 2006r. nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania, - s k a r g i o d d a l a - Sygn. I SA/Kr 440/06 UZASADNIENIE Skarżący J. H. złożył wniosek o zawieszenie postępowania kontrolnego w związku ze złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2005 r. Nr. [...] oraz Nr.[...]Wniosek uzasadniał tym , iż rozstrzygnięcie Sądu w sprawach dotyczących roku 1999 i 2000 ma znaczenie dla rozstrzygnięć dotyczących lat następnych. Postanowieniami z dnia [...] grudnia 2005 roku Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej odmówił zawieszenia postępowania podając , że żaden przepis prawa nie uzależnia wprost wydania decyzji w sprawie zobowiązań podatkowych za dany okres od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego za inny okres podatkowy. Wysokość stawek amortyzacyjnych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych mających wpływ na określenie podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych wynika z mocy prawa a nie decyzji i uregulowana jest zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w 2000 i 2001 roku . Zaskarżenie decyzji organów podatkowych nie wyczerpuje znamion zagadnienia wstępnego , o którym mowa w art. 201 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej mogących prowadzić do zawieszenia postępowania kontrolnego. Skarżący złożył zażalenie na te postanowienia wnosząc o ich uchylenie. Jego zdaniem rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , które zapadnie we wskazanych sprawach dotyczących lat 1999 i 2000 ma olbrzymie znaczenie dla lat następnych , tym bardziej , ze Dyrektor UKS włączył do postępowania kontrolnego za lata 2001 i 2002 zaskarżone decyzje Dyrektora Izby Skarbowej . Przedmiot obecnie prowadzonego przez UKS postępowania kontrolnego i treść wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji w praktyce dotyczą identycznego materiału. Rozpoznając zażalenie , Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] stycznia 2006 roku utrzymał w mocy postanowienia organu I instancji, podzielając jego stanowisko , iż rozstrzygnięcie skarg na decyzje wyżej podane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stanowi wstępnego zagadnienia prawnego , od rozstrzygnięcia którego uzależnione jest rozpatrzenie sprawy będącej przedmiotem zawieszenia. W konkretnej sprawie organy podatkowe podjęły ostateczną decyzję w kwestii kosztów uzyskania przychodów odnoszących się do odpisów amortyzacyjnych na podstawie przyjętej przez podatników stawki amortyzacyjnej za lata 1999-2000 zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego w tym zakresie. Dlatego zaskarżenie decyzji za lata wcześniejsze nie stanowi zagadnienia wstępnego do postępowania kontrolnego obejmującego kontrolę prawidłowości rzetelności ustalania przychodów i kosztów uzyskania przychodów w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2001 i 2002 w rozumieniu art. 201 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Powyższe postanowienia zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o ich uchylenie i zawieszenie postępowania. W skardze podnosi się tą samą argumentację co w zażaleniu , podkreśla się nadto że przedmiotem badania przez WSA będzie ta sama podstawa prawna i faktyczna, a mianowicie : zasadność przyjętej przez podatników stawki amortyzacyjnej dla inwestycji w obce środki trwałe. Wydanie przez organ kolejnych decyzji związanych z identycznym stanem faktycznym i prawnym naraża podatnika na poważny uszczerbek majątkowy mogący skutkować likwidacją działalności gospodarczej. Skarżący obstaje przy tym , że przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy kwestii wstępnej za czym przemawia treść art. 201 par 1 ustawy Ordynacja podatkowa ale i stanowisko powołanych w skardze komentatorów do tego przepisu. Dyrektor Izby Skarbowej domagał się oddalenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skargi nie zasługują na uwzględnienie. Przepis art. 201 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / DZ. U. 2005 r. tekst jednolity ,Nr 8 , poz. 60 ze zm./ przewiduje zawieszenie postępowania podatkowego i to obligatoryjnie , gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego / prejudycjalnego/ przez inny organ lub sąd. Z zagadnieniem prejudycjalnym mamy do czynienia jedynie więc w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej w drodze orzeczenia .Zawieszenie postępowania podatkowego może nastąpić tylko wtedy , gdy rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd pozostaje w takim związku z postępowaniem podatkowym , że bez jego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Wbrew stanowisku strony skarżącej taka sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Rozstrzygając sprawy podatkowe podatnika za lata 1999 i 2000 organy podatkowe zajęły stanowisko w kwestii kosztów uzyskania przychodów odnoszących się do dokonanych odpisów amortyzacyjnych. Słusznym jest pogląd zaprezentowany w obecnie kwestionowanych postanowieniach , iż zaskarżenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej za te lata do sądu administracyjnego nie stanowi zagadnienia wstępnego do postępowania kontrolnego obejmującego kontrolę prawidłowości i rzetelności ustalania przychodów i kosztów uzyskania przychodów w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 oraz 2002 r. w rozumieniu powołanego wyżej przepisu art. 201 par. 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej. W żaden wręcz sposób nie jest możliwe do przyjęcia , iż rozstrzyganie spraw aktualnych a właściwie prowadzenie postępowania kontrolnego jest uzależnione od wyniku kontroli zgodności z prawem przez WSA orzeczeń dotyczących lat wcześniejszych. Nie może tego zmienić co jest podkreślane w skargach, ani to iż we wszystkich sprawach występuje identyczny stan faktyczny i prawny ani zarzut narażenia podatnika na poważny uszczerbek majątkowy w sytuacji jak jest sugerowane powielenia przez organy błędnego rozstrzygnięcia spornych kwestii w decyzjach za lata późniejsze. Z tych względów uznając , że zaskarżone postanowienia są zgodne z prawem Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. /Dz. U nr!53 , poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.