I SA/Kr 451/12

Dnia 26 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.D. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Dnia 2 marca 2012 r. M.D. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 stycznia 2012 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. W zaskarżonej decyzji określono zobowiązanie podatkowe w kwocie 336.997 zł. Wnioskiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wnioskodawca wyjaśnił, że jest emerytem i dodatkowo prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami. Wnioskodawca nabył nieruchomość przeznaczoną na wynajem, zaciągając w tym celu kredyt bankowy w wysokości 710.000 euro. Czynsz uzyskany z wynajmu przeznaczany jest na spłatę zaciągniętego wobec banku zobowiązania. Wnioskodawca stwierdził, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia go płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności oraz prowadzenia działalności gospodarczej. Egzekucja kwoty w wysokości 336.997 zł może spowodować, że wnioskodawca zaprzestanie spłacania rat kredytowych, w konsekwencji czego bank zażąda zwrotu całego kredytu, co byłoby równoznaczne z bankructwem wnioskodawcy. Zaznaczono, że ewentualny późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji, a wstrzymanie wykonania decyzji nie kłóci się z interesem publicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 cyt. ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej", która polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Badając zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, Sąd wszechstronnie rozważył wszelkie okoliczności, mając na uwadze przede wszystkim fakt, iż celem instytucji wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez Sąd administracyjny. Na tej podstawie Sąd ocenił, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie, skarżący uprawdopodobnił bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania, spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz decyzji nr [...], ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego za 2009 r., prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza przyniosła w 2007 r. i 2008 r. stratę, co uprawdopodabnia stwierdzenie skarżącego, że przychody uzyskiwane z tej działalności przeznaczane są na pokrycie kosztów tej działalności, w tym na spłatę zaciągniętego kredytu. Należy zatem dać wiarę skarżącemu, że środkiem jego utrzymania jest de facto świadczenie emerytalne, które w razie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wystarczy na pokrycie bieżących zobowiązań. Należy bowiem pamiętać o ciążących na skarżącym ratach kredytowych, których nieterminowe uiszczenie uprawnia bank do podjęcia dotkliwych dla dłużnika kroków. Skoro struktura miesięcznych przychodów i kosztów skarżącego jest zbudowana na zasadzie równowagi, to prawdopodobne jest, że jej zachwianie poprzez wyegzekwowanie kwoty w wysokości 336.997 zł, może doprowadzić do bankructwa skarżącego. Taka ewentualność, w sytuacji, gdy prawidłowość decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego nie została jeszcze zweryfikowana wiąże się ze zbyt dużym ryzykiem, szkody wyrządzone wykonaniem decyzji, która może okazać się wadliwa mogą być bowiem nieodwracalne. Jednocześnie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie naraża, zdaniem Sądu, interesu publicznego na szkodę, wobec tego, że skarżący posiada stałe źródło dochodu oraz ujawniony majątek w postaci obiektu handlowego w Andrychowie, które umożliwią spłatę należności publicznoprawnych, o ile zaskarżona decyzja okaże się słuszna. W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.