I SA/Kr 459/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]. , nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, z dnia [...]., nr [...], w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2002r. postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek W. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych , w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia [...], nr [...] ,w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, z dnia [...], nr [...], w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2002r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach " oraz nadesłanych dokumentów W.M. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną M.M. ur. w [...] i córką J. M. ur. w [...]. Jedyny dochód rodziny stanowi renta W. M., wynosząca 1362,24 zł. brutto. On sam nie może podjąć dodatkowego zatrudnienia gdyż jest inwalidą II grupy, po dwóch przebytych operacjach na kręgosłup. Żona natomiast nie pracuje. Wszyscy troje mieszkają w mieszkaniu komunalnym. Czynsz nie jest jednak płacony z powodu braku środków. Zadłużenie z tego tytułu wobec Gminy Miejskiej K. -Zarząd Budynków Komunalnych przekracza już 28 000 zł. Miesięczne wydatki rodziny obejmują następujące kwoty: - opłata za energię elektryczną - 43,70 zł. , - opłata za gaz - 19,46 zł. , - czesne córki - 430 zł. , - wyżywienie 299 zł. W. M. w roku 2006r. osiągnął dochód w wysokości 16 187,82 zł. Nie posiada jednak żadnych oszczędności ani też kont bankowych. Nie jest właścicielem nieruchomości ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Córka J. M. kształci się w [...] Szkole Wyższej. Z uczelni nie uzyskuje jednak żadnego stypendium. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem Sądu na uwzględnienie. Instytucja przyznania prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, póz .1270) przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 w/w ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Strona skarżąca winna zatem wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Analizując sytuację majątkową W. M. stwierdzić należy, iż uzyskiwane przez niego dochody z tytułu renty starczają tylko na zaspokojenie najpotrzebniejszych wydatków. Rodzinie nie starcza już pieniędzy na opłatę czynszu za mieszkanie. W. M. nie jest właścicielem nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Nie posiada też żadnych oszczędności. Podkreślić trzeba również, iż w tut. Sądzie toczą się także inne postępowania z udziałem W. M., (sygn. akt. l SA/Kr 458/07, l SA/Kr 427/07, l SA/Kr 428/07, l SA/Kr 429/07) a łączny wpis od skarg we wszystkich sprawach , wraz z rozpatrywaną, wynosi 10 740,11 zł. Suma ta wielokrotnie przewyższa dochód strony skarżącej, który zresztą nie pozwala na jakiekolwiek oszczędności. Biorąc pod uwagę powyższe oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, Sąd uznał wniosek strony skarżącej za zasadny. W związku z powyższym, na podstawie art., 244§1 ,art. 245§3, art. 246§1, w zw. z art. 258 §2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz . 1270) orzeczono jak w sentencji.