I SA/Kr 46/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu L.N. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 7 października 2016 r., w przedmiocie pozostawienia wniosku o udzielenie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi L.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania Pismem z dnia 9 maja 2016 r. skarżący L.N. wniósł o dzielenie mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 22 lipca 2016r. wysłano skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wzywając go do nadesłania wypełnionego formularza, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przesyłka zwierające ww. wezwanie została skierowana na adres skarżącego wskazany w skardze i dwukrotnie awizowana w dniach 1 sierpnia 2016r. i 9 sierpnia 2016r. Z uwagi na to, że nie została odebrana przez skarżącego, w dniu 17 sierpnia 2016r. została zwrócona do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie (tj. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015r. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, który nie został odrzucony ma ten skutek, że postanowienie (zarządzenie), przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozstrzyga ją w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Nie oznacza to jednak, że Sąd bada inny stan faktyczny niż ten, który był przedmiotem orzekania przez referendarza sądowego. Art. 252 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Z kolei zgodnie z art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca formularz wniosku o prawo pomocy oraz wezwanie o jego uzupełnienie i odesłanie do sądu została skutecznie doręczona skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego. Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Stosownie do treści art. 73 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Skoro zatem skarżący przesyłki nie odebrał, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia tj. od dnia 1 sierpnia 2016r. Doręczenie należy zatem uznać za dokonane w dniu 15 sierpnia 2016r. W tej sytuacji termin do złożenia uzupełnionego formularza wniosku o prawo pomocy upłynął wraz z dniem 22 sierpnia 2016r. Reasumując, skarżący nie złożył wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu i nie uzupełnił jego braków w zakreślonym terminie, wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.