I SA/Kr 46/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS Oddział w K) z dnia 28 października 2015 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych W dniu 15 marca 2016 roku skarżąca A.G. złożyła osobiście w tut. Sądzie wniosek o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 października 2015 roku w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne. Wniosek motywowany był trudną sytuacją finansową i zdrowotną wnioskodawczyni. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit "e" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Do takiej właśnie kategorii należy sprawa ze skargi A.G. Powyższe oznacza, że strona nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych z mocy samego prawa. Zwolnienie dokonane na mocy niniejszego przepisu, oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, rozpoznanie jej wniosku w tym przedmiocie stało się zbędne. W takiej sytuacji postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych należało umorzyć na podstawie przepisu art. 249a § 1 p.p.s.a. stanowiącym, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W konsekwencji referendarz sądowy działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.