I SA/Kr 461/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. i J. J. na pismo Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 28 marca 2024r. nr FP.3123.2.26.2024.I w przedmiocie przekazania odwołania postanawia: odrzucić skargę. B. J. i J. J. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pisma z dnia 12 kwietnia 2023r. (data prezentaty sądowej: 16 kwietnia 2024r.) na: "postępowanie Prezydenta Miasta Oświęcimia z dnia: 28.03.2024r. zn. spr. FP.3123.2.26.2024.1 i innych z tym związanych". W treści pisma domagali się m.in. uchylenia postępowań w całości. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Oświęcim (dalej: Prezydent, organ I instancji) wniósł o jej odrzucenie. W treści ww. pisma podał, że pismo Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 28 marca 2024r., na które powołują się skarżący dotyczy przekazania odwołania wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Postępowanie prowadzone pod znakiem FP.3123.2.26.2024.I dotyczy decyzji Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 12 stycznia 2024r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2024. Ww. skarżący złożyli odwołanie, które zostało przekazane wraz z aktami do organu wyższej instancji (pismo z dnia 28 marca 2024r.) w celu rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024r., poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie natomiast do art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że z odpowiedzi na skargę wynika, iż pismo Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 28 marca 2024r., na które powołują się skarżący dotyczy przekazania odwołania wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Postępowanie prowadzone pod znakiem FP.3123.2.26.2024.I dotyczy decyzji Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 12 stycznia 2024r. w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2024. Ww. skarżący złożyli odwołanie, które zostało przekazane wraz z aktami do organu wyższej instancji (pismo z dnia 28 marca 2024r.) w celu rozstrzygnięcia. Dodatkowo zauważyć trzeba, że w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy znajduje się pismo z dnia 28 marca 2024r., nr FP.3123.2.26.2024.I, z którego wynika, że Prezydent Miasta Oświęcim przesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie odwołanie ww. skarżących od decyzji organu I instancji z dnia 12 stycznia 2024r., nr FP.3123.2.26.2024.I w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2024 w kwocie 532,00 zł wraz z aktami sprawy. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025r., poz. 111 ze zm.; dalej: o.p.) postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Z kolei w myśl art. 227 § 1 o.p. organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda decyzję na podstawie art. 226. Zgodnie z treścią art. 227 § 2 o.p. organ podatkowy, przekazując sprawę, jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów i poinformować stronę o sposobie ustosunkowania się do nich. W ocenie Sądu przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii aktów podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Będące przedmiotem skargi pismo nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2, § 2a czy § 3 p.p.s.a. - jest jedynie skierowanym do skarżącej pismem informującym o czynnościach podjętych w sprawie. Podkreślenia wymaga, że tego typu pismo, przekazujące akta sprawy z odwołaniem do organu II instancji z całą pewnością nie podlega kontroli sądowej i w konsekwencji nie może być przedmiotem skargi. Skoro zatem niniejsza skarga nie dotyczyła wykonywania zadań administracji publicznej w formach prawnych, poddanych przez ustawodawcę kontroli sądu administracyjnego, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega ona odrzuceniu. W świetle powyższego, ze względu na pozostawanie poza kognicją sądu administracyjnego pisma organu I instancji przekazującego odwołanie wraz z aktami organowi II instancji, skargę w niniejszej sprawie należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.