I SA/Kr 466/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 lipca 2009 r. Nr: [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a ustanowić dla M.B. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych W dniu 30 maja 2012 roku do tut. sądu wpłynął wniosek M.B., na urzędowym formularzu "PPF", o ustanowienie radcy prawnego z urzędu do sprawy o sygn. akt I SA/Kr 466/12 . Z oświadczenia zawartego w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z wynagrodzenia za pracę w niepełnym wymiarze wynosi 855,39 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom oraz nieruchomość wielkości 17 arów, na której stoi dom, we współwłasności z T... i J. S. Skarżąca nie posiada oszczędności, jak również przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy M.B. podniosła, iż jej niewielki dochód nie pozwala na opłacenie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. W miesiącu kwietniu 2012 roku dochód skarżącej wyniósł 855,39 zł. Wydatki skarżącej przedstawiają się następująco: 120 zł bilet miesięczny (dojazd do pracy), 98,23 zł energia elektryczna, 50 zł środki czystości, 16,65 zł woda, 30 zł leki. Pozostała część zarobków przeznaczana jest na skromne wyżywienie. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy - zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca M.B. złożyła obecnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Jednakże w związku z tym, że wnioskodawczyni zostało uprzednio przyznane prawo pomocy obejmujące zwolnienie w całości od kosztów sądowych (postanowienie Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2009 roku), tym samym zadośćuczynienie obecnemu wnioskowi o ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu oznaczałoby w praktyce, przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, na które, w myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. składają się obie analizowane instytucje procesowe, tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. To zaś skutkuje ocenę wniosku z zastosowaniem surowszych kryteriów, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Analizując sytuację majątkową skarżącej orzekający doszedł do przekonania, iż w wystarczającym stopniu wykazała ona, iż spełnia powyższe przesłanki. Aktualnie jedynym źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest wynagrodzenie za pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy w wysokości 855,39 zł. Uzyskiwane dochody wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej. Miesięczne koszty dojazdów do pracy skarżącą wynoszą 125 zł, energia elektryczna to wydatek około 100 zł, woda 16,65 zł, a pozostała część wynagrodzenia przeznaczana jest na zakup wyżywienia i leków. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, jak również przedmiotów wartościowych, które mogłaby spieniężyć. Okoliczności te wskazują jednoznacznie, że skarżąca nie należy do osób majętnych i nie jest ona w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru we własnym zakresie. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności przychylono się do wniosku skarżącej i orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).