I SA/Kr 474/07

Dnia 29 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. spółka jawna w K. reprezentowanej przez pełnomocnika doradcę podatkowego M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2007r. oddalający skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 lutego 2007 roku nr [...]oraz nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad, grudzień 2001r. postanawia : - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej- W dniu 2 października 2008r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2007r. oddalający skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 lutego 2007 roku nr [...] oraz nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad, grudzień 2001r. Jednocześnie razem z wnioskiem złożona została skarga kasacyjna na powyższy wyrok. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 18 stycznia 2008 roku przyznał prawo pomocy stronie skarżącej P. spółka jawna w zakresie wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Nadto, jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych pismem z dnia 6 sierpnia 2008 roku ustanowił doradcę podatkowego M. K. nr wpisu [...] do prowadzenia spraw w ramach przyznanego prawa pomocy (pismo znajduje się w aktach sprawy). Po ustanowieniu doradcy podatkowego M. K. przez Krajową Radę Doradców Podatkowych strona skarżąca udzieliła pełnomocnictwa doradcy podatkowemu M. K. w dniu 25 września 2008r. (pełnomocnictwo w aktach sprawy). Zdaniem pełnomocnika od dnia ustanowienia pełnomocnika ustąpiła przyczyna nie pozwalająca na wniesienie skargi kasacyjnej. We wniosku o przywrócenie terminu zaznaczono, że brak winy strony skarżącej jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku co miała miejsce w zaistniałej sytuacji bowiem prawo do otrzymania pomocy było zależne od osób trzecich w tym przypadku Krajowej Rady Doradców Podatkowych, na których postępowanie strona skarżąca nie miała wpływu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności bez swojej winy. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 cytowanej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z akt sprawy wynika, iż strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy, gdyż o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca wystąpiła jeszcze zanim upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a więc bez zbędnej zwłoki podjęła czynności zmierzające do ustanowienia przez Sąd fachowego pełnomocnika z urzędu. Również pełnomocnik strony skarżącej nie ponosi winy w przekroczeniu powyższego terminu, skoro pismo Krajowej Rady Doradców Podatkowych informujące o wyznaczeniu do wykonywania prawa pomocy z urzędu zostało sporządzone dopiero w dniu 6 sierpnia 2008r. Biorąc pod uwagę czas konieczny na skontaktowanie się z klientem, uzyskanie od strony skarżącej stosownego pełnomocnictwa, zapoznanie się z aktami sprawy oraz samo sporządzenie skargi kasacyjnej – opóźnienie czynności pełnomocnika należy uznać za usprawiedliwione. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć. W niniejszej sprawie strona skarżąca i jej pełnomocnik dochowali wszelkich starań, a przyczyną uchybienia terminowi było wyznaczenie pełnomocnika z urzędu na skutek wykonania prawa pomocy znacznie po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, czemu strona w żadnej mierze nie mogła zapobiec, bowiem był to pełnomocnik wyznaczony przez Krajową Radę Doradców Podatkowych. W związku z tym należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).