I SA/Kr 475/06

Sygn. akt I SA/Kr 475/06 ( sprostowano sygnaturę w wyroku) | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 października 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach, Sędziowie: WSA Ewa Długosz – Ślusarczyk, WSA Maria Zawadzka (spr), Protokolant: Iwona Sadowska – Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2007r., sprawy ze skarg Przedsiębiorstwa "G" Spółka z o.o. w K., na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 6 lutego 2006r Nr [...], Nr [...], Nr [...], z dnia 16 marca 2006r, w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej, - s k a r g i o d d a l a - Przedsiębiorstwo [...] "G" Spółka z o.o. w latach 1998 i 1999 zawarła kilka aktów notarialnych, na podstawie których nabyła szereg nieruchomości. Sporządzający te umowy notariusz, działając jako płatnik opłaty skarbowej, obliczył i pobrał opłatę skarbową (podatek od czynności cywilnoprawnych). W szczególności od zawartej w dniu : • [...] października 1999 roku Rep. [...] umowy sprzedaży notariusz pobrał opłatę skarbową w wysokości 5% w kwocie 289.475,80 zł • [...] grudnia 1998 roku umowy sprzedaży Rep. [...] notariusz, pobrał opłatę skarbową w wysokości 5%, w kwocie 114.956,50 zł. • [...] września 1999 roku Rep A. [...] umowy sprzedaży notariusz pobrał opłatę skarbową w wysokości 5% • [...] października 1999 roku Rep. [...]umowy sprzedaży notariusz pobrał opłatę skarbową w wysokości 5% • [...] października 1999 roku Rep. [...] umowy sprzedaży notariusz pobrał opłatę skarbową w wysokości 5% W dniu [...] lutego 2005 roku Przedsiębiorstwo [...] "G" Spółka z o.o. z siedzibą w K. zwróciło się o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych (wówczas opłaty skarbowej) za lata 1998 i 1999. Postanowieniami z dnia [...] Nr [...] oraz Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 165a w związku z art. 79 § 2 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005 roku Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm.) odmówił Przedsiębiorstwu [...] "G" Spółka z o.o. z siedziba w K. wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej uiszczonej przy zawarciu umów notarialnych: • Rep. [...] z dnia [...] grudnia 1998 roku, • Rep. [...] z dnia [...] października 1999 roku. W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy stwierdził, że termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w opłacie skarbowej upłynął w dniu: • [...] października 2004 roku dla umowy sprzedaży z dnia [...] października 1999 roku Rep. [...] • [...] grudnia 2003 roku dla umowy sprzedaży z dnia [...] grudnia 1998 roku Rep. [...] Nadto w dniu [...] lutego 2005 roku Przedsiębiorstwo [...] "G" Spółka z o.o. z siedziba w K. zwróciło się o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych (wówczas opłaty skarbowej) za lata 1998 i 1999. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 165a w związku z art. 79 § 2 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005 roku Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm.) odmówił Przedsiębiorstwu [...] "G" Spółka z o.o. z siedziba w K. wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej uiszczonej przy zawarciu umów notarialnych: • Rep. [...] z dnia [...] września 1999 roku • Rep [...] z dnia [...] października 1999 roku • Rep. [...] z dnia [..] października 1999 roku W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy stwierdził, że termin do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w opłacie skarbowej upłynął w dniu : • [...] września 2004 roku dla umowy sprzedaży z dnia [...] września 1999 roku Rep. [...] • [...] października 2004 roku dla umów sprzedaży z dnia [...] października 1999 roku Rep [...] oraz Rep. [...] W zażaleniach Przedsiębiorstwo [...] "G" Spółka z o.o. z siedzibą w K. domagało się uchylenia zaskarżonych postanowień w całości i przekazania spraw do ponownego rozpatrzenia, zarzucając im naruszenie: • art. 70 § 7 pkt 2 w związku z art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 79 § 1 poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło przedawnienie pomimo wystąpienia okoliczności przerywających bieg przedawnienia, • pominiecie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, a tym samym naruszenie art. 181 w związku z art. 139 § 2 oraz art. 187 § 1 i 3 w związku z art. 191 polegające na pominięciu faktu prowadzenia przez organy skarbowe kontroli w zakresie miedzy innymi podstawy naliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych, a tym samym rozstrzygniecie wbrew stanowi faktycznemu. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniami z dnia [...] Nr [...] oraz Nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia. Nadto postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2005 roku Nr [...] i orzekł o odmowie wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej uiszczonej przy zawarciu umów notarialnych: Rep. [...] z dnia [...] września 1999 roku oraz Rep. [...] i Rep. [...], obie z dnia [...] października 1999 roku. Uzasadniając wydane postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że zgodnie z art. 79 § 2 pkt 1 lit. A Ordynacji podatkowej, prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w przypadku kiedy podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, wygasa po upływie 5 lat od dnia pobrania przez płatnika podatku nienależnie lub w wysokości większej niż należnej. We wszystkich przedmiotowych sprawach termin ten upłynął przed dniem wniesienia przez skarżącą Spółkę winsoku o stwierdzenie nadpłaty i ograny podatkowe I instancji prawidłowo go wykazały. Odnośnie podnoszonego przez skarżącą Spółkę zarzutu z art. 70 § 7 pkt 2 w związku z art. 70 § 6 pkt 2 oraz art. 79 § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że jest on bezpodstawny, ponieważ przepisy art. 70 § 7 pkt 2 w związku z art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji dotyczą przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz zawieszania biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych, a więc kwestii, które w przedmiotowych sprawach nie występują. Zobowiązanie podatkowe w opłacie skarbowej, które powstało w związku z zawarcie poszczególnych aktów notarialnych zostało zrealizowane w całości w Kancelarii notarialnej i nie może być mowy o jego przedawnieniu. W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Przedsiębiorstwo [...] "G" Spółka z o.o. z siedzibą w K. domagało się uchylenia zaskarżonych postanowień w całości i przekazania spraw do ponownego rozpatrzenia, zarzucając im naruszenie: • art. 70 § 7 pkt 2 w związku z art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 79 § 1 poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło przedawnienie pomimo wystąpienia okoliczności przerywających bieg przedawnienia, • błędną wykładnię cytowanych powyżej przepisów wyrażającą się w stanowisku organu, iż postępowanie organu kontrolnego w zakresie ustalenia wartości nieruchomości nie wpływa za bieg przedawnienia w zakresie zobowiązania z tytułu opłaty skarbowej, • pominiecie istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, a tym samym naruszenie art. 181 w związku z art. 139 § 2 oraz art. 187 § 1 i 3 w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej, polegające na pominięciu faktu prowadzenia przez organy skarbowe kontroli w zakresie miedzy innymi podstawy naliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych, a tym samym rozstrzygniecie wbrew stanowi faktycznemu, • nie ustosunkowanie się do zarzutu nieprawidłowego działania organów skarbowych w zakresie weryfikacji podstawy opodatkowania, • całkowicie dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Skarbowej w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 ww. ustawy wynika, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wygasa w przypadkach, gdy podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, po upływie 5 lat od dnia pobrania przez płatnika podatku nienależnie lub w wysokości większej od należnej. Termin wygaśnięcia prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie zapłaty zawsze wynosi 5 lat. Ponieważ jest to termin materialnoprawny, nie może on być ani odroczony, ani też przedłużony. Wniosek o stwierdzenie nadpłaty złożony po upływie powyższego terminu winien skutkować wydaniem rzez organ podatkowy postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej. Zatem organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że terminy do wniesienia wniosków o stwierdzenie nadpłaty wygasły w sprawach dotyczących umowy z dnia: • [...] października 1999 roku Rep. [...] – w dniu [..] października 2004 roku • [...] grudnia 1998 roku umowy sprzedaży Rep. [...] – w dniu [..] grudnia 2003 r. • [...] września 1999 roku Rep [...] – w dniu [...] września 2004 roku • [...] października 1999 roku Rep. [...] - w dniu [...] października 2004 roku • [...] października 1999 roku Rep. [...] – w dniu [...] października 2004 roku Wnioski w tych sprawach o stwierdzenie nadpłaty wpłynęły do Urzędów Skarbowych w lutym 2005 roku, a zatem po upływie 5-letniego terminu przewidzianego do ich wniesienia w art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej. Słusznie więc organy podatkowe we wszystkich tych sprawach prawidłowo wydały postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej. Słusznie również ograny podatkowe stwierdziły, że zarzut z art. 70 § 7 pkt 2 w związku z art. 70 § 6 pkt 2 oraz art. 79 § 1 Ordynacji podatkowej jest on bezpodstawny, ponieważ powołane przepisy dotyczą przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz zawieszania biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych, a więc kwestii, które w przedmiotowych sprawach nie występują. Zatem zarzuty skarżącej Spółki nie zasługują zatem na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego, gdyż organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, a także dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego, a w toku postępowania w sposób prawidłowy zebrały w sprawie materiał dowodowy (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej) dokonały jego analizy, a także wyczerpująco uzasadniły swoje rozstrzygnięcie. Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.