I SA/Kr 498/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. F. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego , z dnia 22.12.2008r. , nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty skarbowej postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla W. F. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek W. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata , w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 22.12.2008r. , nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty skarbowej. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach", akt sprawy o sygn. I SA/Kr 903/09 oraz nadesłanych dokumentów W. F. ur. w 1954r. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem W. F. ur. w 1950r. Małżonkowie utrzymują się jedynie z renty W. F. w wysokości 585 zł. miesięcznie. Mąż został bowiem zwolniony z pracy i obecnie nie uzyskuje żadnego wynagrodzenia ani emerytury. Obydwoje zamieszkują w domu należącym do W. F., który wraz z gospodarstwem rolnym o pow. 1,58 ha został podarowany mu przez rodziców. Miesięczne koszty utrzymania rodziny obejmują : opłatę za energię elektryczną – 106,87 zł. , opłatę za gaz – 138,11 zł. opłatę za wodę – 24,07 zł. Ponadto małżonkowie uiszczają opłatę za abonament radiowo – telewizyjny w wysokości 186,70 zł. rocznie. Strona skarżąca nie posiada oszczędności, lokat bankowych ani przedmiotów o wartości pow. 300 euro. Jak podnosi nie wystarcza jej pieniędzy nawet na lekarstwa , rehabilitację i życie. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz. 1270 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Obecna sytuacja W. F. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez nią kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia adwokata. Otrzymywana przez nią renta w wysokości 585 zł. przeznaczana jest na utrzymanie dwóch osób. W. F. nie posiada oszczędności a uzyskiwane pieniądze nie wystarczają nawet na pokrycie najpotrzebniejszych wydatków np. na leki czy rehabilitację. Zauważyć też trzeba , że w niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 500 zł. co stanowi kwotę wręcz zaporową dla strony skarżącej biorąc pod uwagę jej miesięczny dochód. Stąd też konieczność uiszczenia kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia adwokata zagroziłaby egzystencji W. F. a wręcz uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych małżonków. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§2, art. 246§1 pkt.1 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.