I SA/Kr 5/10

Kraków, dnia 27 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego T. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 października 2009r. Nr [...], [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za II i IV kwartał 2004r. oraz różnicy podatku do przeniesienia na następny okres postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonych decyzji. W niniejszej sprawie skarżący T. C. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. We wniosku podał, że w roku 2009 osiągnął dochód z działalności gospodarczej w kwocie 19.321,30 zł. Nie jest nigdzie zatrudniony i ma na utrzymaniu dwójkę małoletnich, uczących się dzieci, tj. 14- letniego syna i 10-cio letnią córkę. Wraz z małżonką spłacają zobowiązania z tytułu kredytów w Banku Pekao S.A. oraz Kredyt Banku S.A., co stanowi miesięczne obciążenie w kwocie odpowiednio 1.501,94 zł i 652,36 zł (bez zobowiązań przeterminowanych). Skarżący zatrudnia jednego pracownika oraz dwóch stałych zleceniobiorców. Wnioskodawca popadł w zaległość w regulowaniu zobowiązań na rzecz osób trzecich, w tym z tytułu umów leasingu spłacanych w imieniu własnym oraz w imieniu małżonki, jak również wobec kontrahentów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto skarżący jest zadłużony z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w ZUS na łączną kwotę 49.000,- zł (bez odsetek i kosztów egzekucyjnych). Wobec skarżącego toczą się również inne postępowania egzekucyjne, mające na celu wyegzekwowanie zaległości podatkowych, które na dzień 25 czerwca 2010 roku wynoszą wraz z odsetkami i kosztami egzekucji łącznie 1.089.765,13 zł. W chwili obecnej, rachunki bankowe skarżącego zostały zajęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K., co uniemożliwia realizację zobowiązań z prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca podał również, że nie posiada majątku osobistego, który przedstawiałby znaczną wartość. Organy egzekucyjne sięgnęły do majątku osobistego małżonki skarżącego. Chcąc uregulować zobowiązanie podatkowe z tytułu zaskarżonej decyzji, małżonkowie musieliby wyzbyć się majątku, w tym budynku w którym zamieszkują wraz z dziećmi, co naraziłoby skarżącego oraz jego rodzinę na niepowetowaną i nieodwracalną szkodę. Natomiast w przypadku prowadzenia przymusowej egzekucji w/w zobowiązania, skarżący okaże się niewypłacalny w myśl przepisów o postępowaniu upadłościowym i naprawczym, jego działalność gospodarcza zostanie zakończona, a pracownik i zleceniobiorcy skarżącego zostaną pozbawieni zatrudnienia. Wyegzekwowanie kwoty 164.329 zł, na jaką opiewa decyzja doprowadzi do zakończenia działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę zarówno okoliczności wskazane we wniosku, jak i te niepowołane, a badane z urzędu, należało przyjąć, że wniosek zasługuje na uwzględnienie, ponieważ uprawdopodobnione zostały przesłanki zawarte w powołanym przepisie. Przede wszystkim istotna jest w ocenie Sądu okoliczność wszczęcia wobec podatnika kolejnego postępowania egzekucyjnego, w ramach którego organ egzekucyjny ma możliwość zajęcia i sprzedaży licytacyjnej jego majątku, a także skierowania egzekucji do majątku małżonki dłużnika, w tym nieruchomości w którym zamieszkują wraz z dziećmi, co naraziłoby skarżącego oraz jego rodzinę na niepowetowaną i nieodwracalną szkodę. W takim stanie rzeczy ograniczenie prawa dysponowania majątkiem spowoduje konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, sprzedaży licytacyjnej oraz brak środków do życia podatnika i jego małoletnich dzieci. Powyższe prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego nie zrekompensuje późniejszy zwrot podatnikowi spełnionego świadczenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.