I SA/Kr 501/04

|Sygn. akt I SA/Kr 501/04 | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 marca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Michaldo, Sędziowie: WSA Anna Znamiec (spr), Asesor WSA Beata Cieloch, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2007r., sprawy ze skargi A.B., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], z dnia 12 marca 2004r nr [...], w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, - skargę oddala - Postanowieniem znak: [...] z dnia [...] 2004 r. Wójt Gminy [...], działając na podstawie art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r, nr 110, poz. 968), odrzucił zarzuty złożone przez skarżącego A. B. dotyczące zasadności wystawienia tytułów wykonawczych. W uzasadnieniu podkreślono, że skarżącemu skutecznie doręczono decyzje wymiarowe podatku od nieruchomości za lata 2001 - 2003. Skarżący pomimo przesyłanych do niego upomnień zmierzających do uregulowania zaległości nie spłacił zaległości podatkowych. W związku z powyższym Pierwszy Urząd Skarbowy w [...] wystawił tytuły wykonawcze opatrzone numerami od 299 do 302 opiewające na wymagalne zaległości skarżącego w kwocie [...] zł, w celu ich przymusowego ściągnięcia. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. W uzasadnieniu skarżący podnosi, że to Urząd Gminy w [...] jest zadłużony wobec niego na kwotę [...] zł. Ponadto skarżący przytoczył okoliczności wskazujące na niegospodarność Wójta Gminy [...] oraz zarzucił Wójtowi spowodowanie szkód, których naprawienia domaga się skarżący. W wyniku zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem [...] z 12 marca 2004r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2002r, nr 110, poz. 968) oraz art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych oraz § 1 pkt 6 lit c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przypomniano, że A. B. jest właścicielem działki nr [...] opatrzonej numerem księgi wieczystej [...] położonej we wsi [...], Gmina [...] o pow. 0,04 ha oraz budynku mieszkalnego o pow. 35 mkw. Jak ustalono podatnikowi skutecznie doręczono decyzje wymiarowe za lata 2001-2003. Z uwagi na nieuregulowanie przez stronę zaległości podatkowych skierowano do skarżącego stosowne upomnienia. Konsekwencją braku uregulowania zaległości podatkowych było wystawienie tytułów wykonawczych na wymagalne zaległości skarżącego, które następnie zostały przekazane do Pierwszego Urzędu Skarbowego w [...] w celu przymusowego ściągnięcia zaległości podatkowych od zobowiązanego. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] A. B. wniósł skargę do sądu administracyjnego zarzucając organowi lekceważenie opisanych w zażaleniu zaniedbań, niegospodarności, przestępstw administracyjnych i karnych spowodowanych przez Urząd Gminy [...] oraz Wójta Gminy [...], które to doprowadziły zdaniem skarżącego do złamania prawa. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego bądź procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępnie należy zaznaczyć, że sądy administracyjne powołane zostały do kontroli działalności administracji publicznej, która to kontrola ogranicza się do legalności działania organów administracji publicznej. W związku z powyższym (oceniając zaskarżony akt Sąd ustala czy został on wydany w zgodzie z prawem materialnym oraz czy w postępowaniu poprzedzającym jego wydanie nie popełniono uchybień mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Również w tym miejscu należy zaznaczyć, że rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej polega na tym, że właściwy organ na podstawie prawa administracyjnego, według określonych zasad ustala stan faktyczny i wydaje rozstrzygnięcie w którym orzeka o prawa lub obowiązkach stron. Wykonanie takiego rozstrzygnięcia jest zagwarantowane poprzez możliwość przymusowej egzekucji w wypadku gdy nie jest wykonane dobrowolnie przez adresata rozstrzygnięcia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Na skarżącym jako właścicielu nieruchomości ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. Decyzje wymiarowe zostały skarżącemu skutecznie doręczone. Ponieważ skarżący nie uregulował zaległości wystosowane zostały do niego upomnienia. Dalszą konsekwencją niewykonania decyzji wymiarowych było wystawienie tytułów wykonawczych na wymagalne zaległości podatkowe skarżącego, czyli rozpoczęcie przymusowego wykonania decyzji wymiarowych. Przedmiotem postępowania administracyjnego w rozstrzyganej sprawie było więc doprowadzenie do przymusowego wyegzekwowania zaległości podatkowych. Tymczasem wszystkie zarzuty skarżącego podnoszone zarówno w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji jak i w skardze do sądu administracyjnego odnoszą się bezpośrednio do sprawy administracyjnej jaką stanowi zasadność prowadzonej egzekucji. Skarżący podnosi natomiast kwestie, które nie mogą być przedmiotem oceny sądu administracyjnego. W szczególności okoliczności powoływane w skardze a dotyczące ewentualnych szkód wyrządzanych skarżącemu do właściwości sądów powszechnych. Skarżący wysuwając roszczenia odszkodowawcze wobec Wójta Gminy [...] powinien zwrócić się do sądu cywilnego, gdzie powinien wykazać szkodę, zachowanie Wójta i związek między tym zachowaniem a powstałą szkodą. Sąd administracyjny, jak już wskazano na wstępie, może ocenić jedynie zaskarżone postanowienie pod względem legalności. Tymczasem postanowienie to nie zawiera żadnych wad uzasadniających jego wzruszenie. Organy prawidłowo prowadzą egzekucje zaległości podatkowych skarżącego. Odnosząc się do tego postępowania, w ocenie Sądu zostało ono przeprowadzone poprawnie a zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zgodnie z przepisem art. 34 par. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( t. jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 z późn. zm.) zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9, 10 organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5 cyt. ustawy wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. W postępowaniu wierzycielem jest Gmina [...]. Skarżący świadomie nie wywiązał się z ciążących na nim obowiązków podatkowych i powinien się liczyć z egzekucją przymusową powstałych w ten sposób zaległości podatkowych. Tytuły egzekucyjne zostały wystawione prawidłowo i obejmowały zobowiązania podatkowe w podatku od nieruchomości za lata 2001-2003. W związku z powyższym, skoro zaskarżone postanowienie nie narusza prawa materialnego lub procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając je za zgodne z prawem, skargę oddalił na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).