I SA/Kr 505/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Jakimowicz WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2017 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - skargę oddala - Postanowieniem z dnia 2 marca 2017 r Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia Pani M. S. ( dalej jako skarżąca) na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 22 grudnia 2016 r o odmowie wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia 5 września 2016 r W uzasadnieniu wyżej wspomnianego postanowienia organ egzekucyjny – Prezydenta Miasta K. wskazał, że w dniu 13 grudnia 2016 r skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, jednakże ustawa prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie zna instytucji wstrzymania postępowania egzekucyjnego na wniosek zobowiązanego. Także fakt wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości nie powoduje wstrzymania egzekucji. Na postanowienie to skarżąca złożyła zażalenie zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu Prezydenta Miasta K.. Podkreśliła w nim, że organ egzekucyjny nie wziął pod uwagę, że toczy się jeszcze postępowanie odwoławcze w przedmiocie umorzenia egzekwowanej zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości, nie jest jeszcze zatem przesądzone czy jest ona zobowiązana do jego zapłaty . W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powołało się na art 17 § 1 ustawy prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej jako u.p.e.a.), podkreślając, że przepis ten nie stanowi samodzielnej podstawy do wydawania postanowień w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego, ale określa jedynie formę działania organu egzekucyjnego ustanawiając domniemanie formy postanowienia. ; W rozpoznawanej sprawie występuje niedopuszczalność przedmiotowa zażalenia, bowiem przepisy ustawy prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewidują możliwość zaskarżania postanowień o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego wydanego na podstawie art 17 § 2 u.p.e.a. Pouczenie skarżącej przez organ I Instancji o możliwości zaskarżenia postanowienia z dnia 22 grudnia 2016 r było błędne i nie może kreować dla strony środka zaskarżania. Wywodzenie dopuszczalności wniesienia środka zaskarżenia z błędnego pouczenia skutkowało by naruszeniem zasady zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa. W skardze wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I Instancji. Postawiono zarzut naruszenia art 8, art 13, art 17 i art 18 u.p.e.a. W uzasadnieniu podkreślono, że organy błędnie uznały, że jej zażalenie dotyczy wstrzymania egzekucji administracyjnej, podczas gdy skarżąca nie jest aktualnie w stanie pokryć zobowiązania i dlatego wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie spod egzekucji na podstawie art. 13 u.p.e.a. , a na wydane w tym przedmiocie postanowienie zażalenie przysługuje. Ponadto organy egzekucyjne naruszyły wart 8 u.p.e.a. określające zakres przedmiotów wyłączonych spod egzekucji, przy czym art 13 u.p.e.a. wyraźnie stanowi, że na postanowienie w sprawie zwolnienia z egzekucji składników majątkowych zobowiązanego służy zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje : Skarga jest nieuzasadniona W sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek skarżącej z dnia 13 grudnia 2016 r dotyczył wstrzymania postępowania egzekucyjnego Wynika to wprost z jego treści, w której skarżąca prosi o wstrzymanie postępowania windykacyjnego do czasu rozstrzygnięcia sprawy odnośnie I, II i IV raty podatku od nieruchomości. Chodziło przy tym o postępowanie w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu tego podatku. 'Wolę skarżącej potwierdza także treść jej zażalenia z dnia 19 stycznia 2017 r na postanowienie o odmowie wstrzymania prowadzonego wobec niej postępowania egzekucyjnego. Skarżąca podniosła w nim jedynie, że organ nie wziął pod uwagę, iż postępowanie odwoławcze jest nadal w toku i z tego względu nie jest jeszcze przesądzone, że jest ona zobowiązania do zapłaty podatku. W pismach tych brak jest jakichkolwiek wzmianek wskazujących na to, że jej wniosek z dnia 13 grudnia 2016 r dotyczy zwolnienia określonych składników majątkowych spod egzekucji ze względu na sytuację finansową skarżącej. Nie wskazywała bowiem na żadne składniki majątkowe z których egzekucja nie powinna być prowadzona, nie powoływała się także na swoją złą sytuację majątkową. Nie odniosła się także do zakresu przedmiotów objętych egzekucją. Nie można zatem uznać, że organy podatkowe źle zinterpretowały wniosek skarżącej. Należy się oczywiście zgodzić z zawartym w skardze twierdzeniem, że j nie można opierać się tylko na literalnej treści pisma wynikającej z jego tytułu i osnowy. Nie oznacza to jednak, że organy są zobowiązane do doszukiwania się w piśmie treści, której ono nie zawiera. W tym przypadku tytuł pisma i zawarty w nim wniosek w pełni korespondował z jego pozostałą treścią i nie nasuwał żadnych wątpliwości co do intencji wnioskodawczyni. W toku postępowania egzekucyjnego, jego wstrzymanie może być dokonane jedynie przez organ egzekucyjny lub organ nadzoru i to tylko w przypadkach przewidzianych w tej ustawie. Strona może jedynie zwracać się do tych organów o rozważenie takiej możliwości. W omawianej sprawie wniosek strony został właśnie tak zinterpretowany, co biorąc pod uwagę jego treść należy uznać za prawidłowe. Organ I Instancji rozpoznał go postanowieniem z dnia 2 grudnia 2016 r odmawiającym wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Na postanowienie to , jak słusznie zwrócił uwagę organ II instancji zażalenie nie przysługuje, zgodnie bowiem z treścią art 17 § 1 u.p.e.a. na postanowienia wydawane w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego zażalenie służy tylko wtedy, gdy tak stanowi ustawa Prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub Kodeks postępowania administracyjnego. W przypadku postanowienia rozpoznającego wniosek dłużnika o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego dłużnikowi środek taki nie przysługuje. Także błędne pouczenie w tym zakresie przez organ I Instancji nie może przyznać stronie prawa, które wynika tylko z ustawy. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów..