I SA/Kr 510/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 10 marca 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: sprostować z urzędu wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2017r. sygn. akt: I SA/Kr 510/17 w ten sposób, że w słowa ,,Grażyna Firek" zastąpić słowami ,,Urszula Zięba". Zgodnie z art. 156§1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. dalej-p.p.s.a.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia literalna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001r. sygn. akt: II SA 863/00). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wbrew zamierzeniom Sądu, doszło do omyłkowego wskazania w komparycji wyroku członka składu orzekającego tj. wskazano Sędziego WSA w Krakowie Grażynę Firek zamiast Sędziego WSA w Krakowie Urszulę Ziębę. Sędzia Urszula Zięba została wyznaczona jako członek składu orzekającego zgodnie z zarządzeniem o wyznaczeniu rozprawy z 30 maja 2017r. i była członkiem składu orzekającego, biorącym udział w wydaniu wyroku co odnotowano w protokole i co potwierdza jej podpis złożony na wydanym wyroku. Nie ulega wątpliwości, że zaistniałe błąd stanowił w istocie oczywistą omyłkę i co należy podkreślić w żaden sposób nie wpływał na treść rozstrzygnięcia. Dlatego na podstawie art. 156§1 i 2 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.