I SA/Kr 517/10

Sygn. akt I SA/Kr 517/10 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 maja 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Sędziowie: WSA Maja Chodacka, WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2010r., sprawy ze skargi "U" S.A. w K., na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta, z dnia 30 listopada 2009 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości;, I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. określa, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana, III. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz strony skarżącej kwotę 457, 00 zł(czterysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. We wniosku złożonym w dniu 2 września 2009r. "U" S.A. z siedzibą w K. zwróciła się do Prezydenta Miasta o udzielenie pisemnej interpretacji w zakresie podatku od nieruchomości. We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: "U" S.A. zawarła w dniu 29 kwietnia 2009r. dwie umowy z "M" sp. z o.o. w W. Jak wskazał wnioskodawca przedmiotem jednej z zawartych umów była sprzedaż należącej do niej nieruchomości położonej w K. zabudowanej budynkami: halą produkcyjno-biurową o powierzchni zabudowy: 2017 m2, oraz budynkiem socjalno-biurowym (parterowym). Druga z umów - leasingu dotyczyła oddania do używania i pobierania pożytków z tejże nieruchomości przez "M" sp. z o.o. (finansujący) na rzecz "U" S.A. (korzystający). "U" S.A. zobowiązała się wobec finansującego, że będzie ponosić koszty związane z własnością, posiadaniem i używaniem przedmiotowej nieruchomości, w tym będzie pokrywać poniesione przez finansującego koszty podatku od nieruchomości. Jeden z wymienionych wyżej budynków tj. hala produkcyjno-biurową jest nowym budynkiem oddanym do użytkowania w roku 2009. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w takim stanie faktycznym obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości w stosunku do hali produkcyjno-biurowej oddanej do użytku w 2009 r. i sprzedanej 29 kwietnia tego samego roku powstanie z dniem 1 stycznia 2010 r. czy 1 maja 2009 r. ( art. 6 ust. 1 i 6 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych). Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli lub budynku lub ich części przed ostatecznym wykończeniem. Spółka wskazała, iż w zaistniałym stanie faktycznym obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości będącej przedmiotem ww. umów sprzedaży i leasingu w części dotyczącej hali produkcyjno - biurowej oddanej do użytkowania w 2009 r. powstanie z dniem 1 stycznia 2010 r. Nie znajdzie zastosowania art. 6 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który stanowi, że obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. W ocenie Spółki decydujące znaczenie dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego ma fakt oddania budynku do użytkowania w roku 2009, a nie zakup budynku w kwietniu 2009 r. Interpretacją indywidualną z dnia 30 listopada 2009r. znak: [...], Prezydent Miasta, na podstawie art. 14b § 1 w zw. z art. 14j ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) uznał stanowisko przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Z art. 6 ust. 2 ww. ustawy wynika, że jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Istnienie budynku lub budowli to okoliczność, która powstaje wraz z ich wybudowaniem. Obiekty te zaczynają "istnieć" po ich wybudowaniu, co pośrednio wynika z brzmienia interpretowanego artykułu 6 ust. 2, w którym jest mowa o zakończeniu budowy. Bez wątpienia dopiero w wyniku jej zakończenia powstaje nowy przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Uzależnienie obowiązku podatkowego od istnienia budynku (budowli) sprowadza się zatem do tego, że musi powstać nieistniejący wcześniej obiekt budowlany budynek (budowla). O momencie powstania obowiązku podatkowego decydującymi są dwie okoliczności: nabycie władania istniejącego już obiektu budowlanego (budynku lub budowli) albo jego istnienie - wybudowanie. Czym innym jest nabycie władania nad istniejącym obiektem budowlanym (budynkiem, budowlą), a czym innym jest wybudowanie nowego budynku czy budowli. Bezwzględnie należy odróżnić obie z tych okoliczności, z których każda skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego jednak w zupełnie innym momencie. W sytuacji kiedy dany podmiot dokonuje zakupu istniejącego budynku lub budowli, o momencie powstania obowiązku podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości decyduje fakt nabycia, prawa do władania tym obiektem. Wówczas obowiązek podatkowy powstaje, zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, od początku miesiąca następującego po miesiącu, w którym nabyta została własność budynku (budowli). Zdaniem organu podatkowego właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w opisanym przez wnioskodawcę stanie faktycznym. Natomiast w przypadku nowo wybudowanego budynku lub budowli, okolicznością decydującą u powstaniu obowiązku jest istnienie tego obiektu budowlanej. Obowiązek podatkowy w ww. sytuacji powstaje, co wynika wprost z art. 6 ust. 2 ww. ustawy od początku roku następującego po roku, w którym wybudowano budynek (budowlę) lub rozpoczęto jego użytkowanie. Ponieważ wybudowanie budynku jest okolicznością, o której mowa w ww. artykule, zatem obowiązek podatkowy wobec wnioskodawcy, który ten budynek wybudował i rozpoczął użytkowanie w styczniu 1009 r., powstałby dopiero w dniu 1 stycznia roku następnego. W sytuacji, kiedy podmiot ten po czterech miesiącach sprzedał istniejący już budynek innemu podmiotowi, co ma miejsce w opisanym we wniosku stanie faktycznym, obowiązek podatkowy wobec nabywcy powstanie na zasadach określonych w art. 6 ust. 1. Okolicznością decydującą w jego przypadku o powstaniu obowiązku podatkowego jest nabycie prawa własności budynku. W żadnym wypadku zdarzeniem skutkującym powstaniem obowiązku podatkowego w tej sytuacji nie może być "istnienie budynku", ponieważ kupujący nabył prawo własności do istniejącego już budynku. Stąd też w stosunku do nabywcy obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym kupił ten budynek czyli od miesiąca maja 2009 r. Konkludując organ wskazał, iż zasadniczo obowiązek podatkowy z tytułu podatku od nieruchomości powstaje z początkiem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dany podmiot nabył budynek (budowlę). Natomiast jeżeli obiekt budowlany(budynek, budowla) został wybudowany przez dany podmiot od podstaw, obowiązek zapłacenia podatku w ww. tytule ulega przesunięciu na dzień 1 stycznia roku następnego, bowiem adresat obowiązku podatkowego korzysta z art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, mocą którego przesunięciu ulega moment powstania tego obowiązku. Jeżeli w trakcie roku w którym podmiot korzysta z preferencji wynikającej z powołanego wyżej przepisu ww. ustawy, dojdzie do sprzedaży nowo wybudowanego budynku, obowiązek zapłacenia podatku powstaje od początku miesiąca następującego po miesiącu, w którym jego nabywca uzyskał tytuł prawny do przedmiotu opodatkowania. Pismem z dnia 10 grudnia 2009r. wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ pismem z dnia 20 stycznia 2010r. udzielił odpowiedzi na w/w wezwanie, stwierdzając brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej. "U" S.A. w K. złożyła skargę na powyższą interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie art. 6 ust. 1 i 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Uzasadniając powyższe strona skarżąca wskazała, że w niniejszej sprawie powinien zostać zastosowany art. 6 ust. 2, który stanowi normę o charakterze lex specialis w stosunku do art. 6 ust. 1. Podkreślono w skardze, iż fakt że dany podmiot wchodzi we władanie przedmiotem podatku, wskutek nabycia od osoby, która go wytworzyła, nie wyłącza możliwości stosowania w powstałej sytuacji art. 6 ust. 2. Istnienie budynku lub budowli jest okolicznością, która rozstrzyga o powstaniu obowiązku podatkowego zarówno u zbywcy, jak i nabywcy. W związku z powyższym, również w momencie zbycia nieruchomości, powstanie obowiązku podatkowego u zbywcy należy oceniać poprzez pryzmat normy zawartej w art. 6 ust 2 w/w ustawy. To zaś oznacza, iż obowiązek podatkowy w odniesieniu do przedmiotowej budowli powstanie w dniu 1 stycznia roku następującego po roku, w którym zbywca lub nabywca zakończył budowę bądź rozpoczął użytkowanie przed ostatecznym wykończeniem. W opisanej sprawie będzie to więc data 1 stycznia 2010 roku. W oparciu o powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Skargę należało uwzględnić, ponieważ zaskarżona interpretacja indywidualna narusza prawo materialne, tj. art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, poprzez uznanie, że przepis ten nie znajdzie zastosowania, a naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Istotą rzeczy w kontrolowanej sprawie jest wykładnia art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, określającego moment powstania obowiązku podatkowego w stosunku do nowo wybudowanych budynków i budowli. W tym zakresie zaistniał spór co do skutków podatkowych w zakresie powstania obowiązku podatkowego w przypadku nabycia nowego budynku. Pytanie dotyczyło ustalenia czy w opisanym stanie faktycznym znajdzie zastosowanie art. 6 ust. 2 jako lex specialis w stosunku do art. 6 ust. 1 w/w ustawy. W myśl art. 6 ust. 1 obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Przepis ten ma charakter ogólny. Natomiast ust. 2 stanowi, iż jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Przepis art. 6 ust. 2 wyraźnie odnosi się do istnienia nowo wybudowanych budowli lub budynków i nie różnicuje w żaden sposób czy zastosowanie ma jedynie wobec podmiotu, który wybudował dany obiekt , czy też podmiotu, który nabył taki obiekt. Brak jest w nim terminu "nabywa", czy innych równoznacznych, albo też jakichś innych sformułowań, które wskazywałyby na zachodzenie zdarzeń powodujących zmiany w sferze władania przedmiotem opodatkowania. W ocenie Sądu "istnienie" oznacza utrzymywanie się jakiegoś stanu rzeczy. Wyklucza to również wyprowadzenie z przepisu normy mówiącej o nabyciu mającym charakter pierwotny, wymienionych w nim przedmiotów opodatkowania poprzez ich wybudowanie. W art. 6 ust. 2 zdarzenie uzależniające powstanie obowiązku podatkowego sformułowane zostało w sposób obiektywny, w całkowitym oderwaniu od sytuacji podmiotowej, a więc sytuacji, w jakiej mógłby się znaleźć określony podmiot. Ustawodawca za zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego chciał zatem uznać samo istnienie, bez jakiegokolwiek odwoływania się do podmiotu, do którego zdarzenie to można by odnosić. Podobny pogląd wyraził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 17 lipca 2008r. sygn. akt I SA/Sz 139/08 (opubl. Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach - www.nsa.gov.pl), wskazując, iż "użyte w analizowanym przepisie sformułowanie "istnienie budowli albo budynku" określa niewątpliwie pewien stan rzeczy, który jest stanem obiektywnym, całkowicie oderwanym od podmiotu władającego przedmiotem opodatkowania. Pozwala to postawić tezę, iż okoliczność, że podmiot ten władanie tym przedmiotem uzyskuje wskutek nabycia od osoby, która go wybudowała, bynajmniej nie wyłącza możliwości stosowania wobec niego przepisu art. 6 ust. 2, bowiem istnienie budowli lub budynku jest okolicznością rozstrzygającą o powstaniu obowiązku podatkowego zarówno u zbywcy, jak również u nabywcy." Skoro zatem w stanie faktycznym niniejszej sprawy przedmiotem obowiązku podatkowego jest budynek oddany w użytkowanie w 2009r. i w kwietniu tego toku nabyty, to zastosowanie znajdzie art. 6 ust. 2. Oznacza to, iż obowiązek podatkowy w odniesieniu do przedmiotowych budynków będzie powstawał zawsze od początku roku następującego po roku, w którym zakończono jej budowę lub rozpoczęto użytkowanie przed ich ostatecznym wykończeniem. Przy udzieleniu ponownej interpretacji przepisów Prezydent Miasta winien dokonać wykładni w oparciu o powyższe wskazania. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm).