I SA/Kr 522/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2013 r. w sprawie ze skargi A. P.-M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia : - sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 522/13, poprzez wpisanie prawidłowego numeru zaskarżonego postanowienia, tj. [...] w miejsce błędnie wpisanego, tj. [...] Kwestia sprostowania orzeczeń sądu została uregulowana w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156§2 zd.1 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że o dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W niniejszej sprawie oczywista omyłka pisarska polegała na wpisaniu w części wstępnej wyroku (a więc zawierającej elementy natury formalnej) błędnego numeru zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej. Analiza akt postępowania bezspornie wskazuje, że przedmiotem zaskarżenia było postanowienie o numerze [...], a nie [...].. Nie ulega przy tym wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej omyłki nie prowadzi do zmiany wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie ww. przepisów.