I SA/Kr 522/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba (spr.) Sędziowie: WSA Inga Gołowska WSA Stanisław Grzeszek Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2018 r. sprawy ze skargi Gminy W. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 2 maja 2018 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu - s k a r g ę o d d a l a - Rozstrzygnięciem z dnia 2 maja 2018r., nr [...] Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu Gminy W. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Wnioskodawca wniósł protest do Instytucji Zarządzającej RPO WM na lata 2014-2020 od negatywnego wyniku oceny projektu pt. [...] (numer wniosku: [...]). Ww. projekt w wyniku oceny merytorycznej, na podstawie Uchwały Zarządu Województwa Małopolskiego nr 241/18 z dnia 20 lutego 2018r. został umieszczony na liście rezerwowej. Projekt uzyskał 57 pkt, co stanowi 62,64% maksymalnej liczby punktów możliwych do zdobycia na etapie oceny merytorycznej. Szczegółowe uzasadnienie projektu na liście rezerwowej zastało zawarte w piśmie z dnia 2 marca 2018r., (nr [...]). W omawianym rozstrzygnięciu organ zwrócił uwagę, że Wnioskodawca w proteście kwestionował ocenę, przeprowadzoną w ramach kryterium merytorycznego pn.: Wpływ projektu na rozwój gospodarczo-społeczny, określone w Załączniku Nr 1 do Regulaminu konkursu. Wnioskodawca otrzymał w tym kryterium 1 punkt na 3 punkty możliwe do uzyskania. Dodatkowo, Wnioskodawca nie zgodził się z twierdzeniami osób oceniających, które uznały, iż projekt posiada niski wpływ na rozwój społeczno-gospodarczy. Zdaniem Wnioskodawcy, oceniający nie wzięli pod uwagę wszystkich przesłanek, które w sposób zasadniczy wskazują, iż projekt ma wysoki wpływ na rozwój gospodarczo-społeczny. Jego zdaniem, realizacja przedmiotowego projektu wpisuje się w cele Strategii Rozwoju Województwa Małopolskiego na lata 2011-2020. Niezasadne są zatem twierdzenia oceniających, iż projekt jedynie pośrednio wpływa na tworzenie warunków do rozwoju gospodarczego regionu. Wnioskodawca wskazał, iż objęte wnioskiem przedsięwzięcie polegające na kompleksowej, głębokiej termomodernizacji istniejącej szkoły, dobudowy przedszkola integracyjnego oraz budowy wielofunkcyjnego boiska sportowego są realizacją niedoborów w zakresie usług publicznych. W jego ocenie, projekt przyczyni się do lepszego rozwoju przedsiębiorczości, zmniejszenia bezrobocia i rozwoju całego regionu. Projekt ma wysoki wpływ na realizację celów strategii rozwoju województwa i/lub strategii ponadregionalnych, poprzez duży wpływ na tworzenie warunków dla rozwoju gospodarczego regionu, wzmacnianie spójności wewnętrznej województwa, jak również zwiększa dostępność do usług publicznych i wpływa na niwelowanie poziomu bezrobocia. Zdaniem Wnioskodawcy, zwiększenie liczby miejsc w przedszkolach w tym dla niepełnosprawnych, zwiększenie oferty sportowo-rekreacyjnej i polepszenie warunków w istniejącej szkole, przyczyni się do ograniczenia problemów społecznych. W kontekście powyższego, zdaniem IRP, planowana inwestycja wpłynie na rozwój przestrzeni gospodarczej, niemniej skala odziaływania ograniczy się przede wszystkim do miasta W.. Projekt obejmuje zatem swoim zasięgiem ograniczony obszar terytorialny, a jego oddziaływanie ma jedynie zasięg lokalny. W ocenie IRP, nie można uznać, aby modernizacja boiska sportowego przy Zespole Szkół P. w W., dobudowa przedszkola oraz termomodernizacja budynku Szkoły w sposób zasadniczy wpłynęła na rozwój gospodarczy całego regionu. IRP nie kwestionuje twierdzeń Wnioskodawcy, który wskazuje, iż W. jest największym ośrodkiem przemysłowym północnej części województwa, jednak zwróciła uwagę, iż ocenie w ramach przedmiotowego kryterium, podlega wpływ efektów realizacji projektu na rozwój gospodarczy i społeczny całego regionu, a nie jedynie samego miasta W.. Dodatkowo IRP wyjaśniła, iż przedmiotowe kryterium, jako jedyne w ramach danego konkursu ma charakter porównawczy, co oznacza, że ocena wpływu konkretnego projektu na rozwój gospodarczo-społeczny dokonywana jest w porównaniu z innymi, złożonymi w ramach konkursu projektami. Dokonując oceny przedmiotowego projektu w porównaniu z innymi, złożonymi w konkursie projektami, organ uznał, że projekt ten wywiera niski wpływ na rozwój gospodarczo-społeczny, wobec czego nie można mu było przyznać wyższej liczby punktów. Z kolei projekty, które otrzymały wyższą od projektu Wnioskodawcy punktację, swym zasięgiem, z uwagi na realizowane funkcje - kulturalne i/lub gospodarcze - obejmują znacznie większy obszar od lokalizacji, w której się znajdują, a ich zasięg oddziaływania ma charakter ponadlokalny. Wyjaśniono też, że projekty zbliżone w swym zakresie i celach do projektu Wnioskodawcy, które zostały wybrane do dofinansowania (np. projekt Powiatu O. , projekt Gminy i Miasta P., projekt Powiatu W. ) w ramach przedmiotowej oceny uzyskały również 1 punkt, bowiem ich wpływ na rozwój gospodarczo-społeczny regionu został oceniony, jako niski. W konsekwencji, IRP stwierdziła, iż ocena przeprowadzona przez IOK była prawidłowa i nie uwzględniła protestu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: - art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. 2017 poz. 1460 ze zm., dalej: "u.z.r.p.") w zw. z art. 9 Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. UE.C 2006 Nr 321E) oraz art. 2 i 157 ust. 4 TFUE w wersji skonsolidowanej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE.C 2012 Nr 326, str. 47), polegające na nieprawidłowej konstrukcji kryteriów konkursowych, dokonaniu dowolnej oceny projektu, z naruszeniem zasad przejrzystości, szczegółowości, jasności i rzetelności analizy ocen, w tym bezpodstawne utajnienie imion i nazwisk ekspertów, oceniających projekt po dokonaniu oceny merytorycznej, co uniemożliwia weryfikację oceny projektu dokonanej przez organ w sposób wykluczający stronniczość, - art. 57 i 58 ust. 1 u.z.r.p. przez brak prawidłowego uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu, tj. przez nie odniesienie się do zarzutów zawartych w treści protestu, a ograniczenie się jedynie do ogólnikowych powtórzeń ocen dokonanych na zbiorczych kartach oceny. W uzasadnieniu skargi, strona skarżąca przedstawiła uzasadnienie merytoryczne ww. zarzutów. Podniosła m.in. nieprawidłową konstrukcję kryteriów konkursowych, w tym podanego przez IZ znaczenia poszczególnych kryteriów. W jej ocenie, kryteria powinny mieć charakter przejrzysty i niedyskryminacyjny. Zgodnie z Regulaminem konkursu, wpływ projektu na rozwój gospodarczo-społeczny, to jedyne kryterium oceniane w sposób porównawczy (w odróżnieniu od pozostałych ocenianych indywidualnie). Wobec tak przyjętej konstrukcji, zdaniem Wnioskodawcy wszystkie uzasadnienia dotyczące składowych tego kryterium powinny zawierać porównawcze, rzeczowe odniesienie do pozostałych wniosków o dofinansowanie. Tylko taka metodologia oceny, pozwala na stwierdzenie, iż realizowana jest ona zgodnie z Regulaminem konkursu. W uzasadnianiach zawartych w Karcie Oceny nie ma żadnej analizy porównawczej z "konkurującymi" wnioskami o dofinansowanie, zatem strona stwierdziła, iż ocena została dokonana niezgodnie ze specyfiką tego kryterium. Oceniający nie uzasadnili oceny projektu w kryterium wpływ na rozwój gospodarczo-społeczny. W ocenie zawarto jedynie wnioski końcowe z dokonanej analizy. Zarzucono, że oceniający nie wziął pod uwagę przesłanek, wynikających ze Strategii Rozwoju Województwa Małopolskiego na lata 2011-2020 (Załącznik Nr 1 do uchwały Nr XII/183/11 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 26 września 2011r.) w szczególności tych dotyczących pozycji wyjściowej, określającej wyzwanie w stosunku do małych i średnich miast. Powielono argumentację dotyczącą tego, że przedmiotowy projekt ma wysoki wpływ na realizację celów: strategii rozwoju województwa i/lub strategii ponadregionalnych; ma duży wpływ na tworzenie warunków dla rozwoju gospodarczego regionu; wzmacniania spójność wewnętrzną województwa, w tym zwiększa dostępność do usług publicznych i wpływa na niwelowanie poziomu bezrobocia. Podano również, że w zakresie działań, mających wpływ na zdolność do zatrudniania: dobudowa i uruchomienie przedszkola, pozwoli na zniwelowanie niedoborów miejsc dla dzieci, w tym niepełnosprawnych w wieku przedszkolnym, co w rezultacie przyniesie możliwość wcześniejszego powrotu na rynek pracy matek i poprawę w sferze usług publicznych. Przebudowa istniejącego, zdegradowanego boiska sportowego na nowoczesny obiekt wielofunkcyjny z bazą lekkoatletyczną i sztucznym lodowiskiem sprawi, że nie tylko poprawi się dostępność do bezpłatnych usług publicznych, ale również wpłynie na stworzenie warunków dla zmniejszenia wykluczenia społecznego. Tego typu obiektu nie ma na terenie całego powiatu olkuskiego. Zatem strona nie zgodziła się z oceną eksperta, że projekt cechuje się ograniczonym wpływem na rozwój społeczno-gospodarczy regionu. Jednocześnie strona wymieniła inne projekty, które otrzymały wysoką kwalifikację, a sam ich tytuł wskazuje na wyłącznie lokalny charakter, co budzi wątpliwości strony skarżącej. Ponadto strona skarżąca podniosła, że IZ dopuściła się naruszenia przejrzystości przy dokonywaniu oceny projektu, poprzez utajnienie nazwisk pracowników i ekspertów. W tym zakresie dodatkowo oparła się na orzecznictwie sądów administracyjnych, cytując treść wybranych orzeczeń. W oparciu o powyższe podstawy, wniesiono o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez IZ. W odpowiedzi na skargę organ II instancji, podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi w całości, uznając, że ocena wniosku nie została dokonana z naruszeniem prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 tj. ze zm., dalej p.p.s.a.), stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017r., poz. 1460, dalej: u.z.r.p.), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art.64 u.z.r.p. Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.z.r.p. w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Z powyższej regulacji wynika, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Kontrolując zgodność z prawem wydanej oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. W sprawach tych sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji oceny wniosku (projektu) dokonanej przez organ administracyjny, jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono prawo w zakresie procedury konkursowej, a także jeśli nie zostanie stwierdzone naruszenie norm wynikających z ustawy. Co istotne, prawo w świetle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.r.p. ale przede wszystkim bazowe przepisy prawa wspólnotowego jak również postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Istota sporu między skarżącą Gminą Miasta W. i Zarządem Województwa sprowadzała się do prawidłowości oceny merytorycznej wniosku Gminy Miasta W. o dofinansowanie, w zakresie kryterium "Wpływ projektu na rozwój gospodarczo-społeczny". Skarżąca zarzucała, że wadliwa ocena projektu w zakresie tego kryterium, została dokonana z naruszeniem w szczególności art. 37 ust. 1 u.z.r.p. w związku ze szczegółowo wskazanymi przepisami Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. UE.C 2006 Nr 321E) oraz art. 2 i 157 ust. 4 TFUE w wersji skonsolidowanej Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE.C 2012 Nr 326, str. 47), polegające na nieprawidłowej konstrukcji kryteriów konkursowych, dokonaniu dowolnej oceny projektu, z naruszeniem zasad przejrzystości, szczegółowości, jasności i rzetelności analizy ocen, w tym bezpodstawne utajnienie imion i nazwisk ekspertów, oceniających projekt po dokonaniu oceny merytorycznej, co uniemożliwia weryfikację oceny projektu dokonanej przez organ w sposób wykluczający stronniczość, Pierwszy ze wskazanych przepisów stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W przepisie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zatem zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (por. Komentarz do art. 37 zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Jacek Jaśkiewicz, publ. e/LEX). Zdaniem Sądu brak jest w rozpoznawanej sprawie podstaw do uznania, że ocena projektu skarżącej Gminy W. została przeprowadzona z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów. W szczególności Sąd nie stwierdził by ocena w zakresie spornego kryterium nie była dokonana w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Ocena wniosku skarżącej zawierała stosowne uzasadnienie potwierdzające przeprowadzoną analizę treści wniosku w kontekście ustalonych wymogów. Ponadto uzasadnienie oceny wniosku skarżącej było wystarczające i umożliwiało podjęcie polemiki merytorycznej z dokonaną oceną, w ramach wniesionego protestu. Sposób procedowania zgodny też był z art. 46 ust. 3 u.z.r.p., który stanowi, że właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Także protest skarżącej rozpatrzony został zgodnie z procedurą odwoławczą określoną w u.z.r.p. Według bowiem art. 57 u.z.r.p. właściwa instytucja rozpatruje protest weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza i zarzutów protestu o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny. IRP rozpatrując protest, szeroko uzasadniła swoje stanowisko, a nadto organ odniósł się w przedmiotowym rozstrzygnięciu do argumentacji strony, zawartej w złożonym proteście. W tym kontekście niezasadny jest więc zarzut formułowanie zbyt ogólnikowych twierdzeń, Okoliczność, iż IRP nie zgodziła się ze stanowiskiem strony skarżącej nie oznacza, że dokonała ona oceny niezgodnie z prawem, a tylko w takim przypadku, skarga mogłaby zostać uwzględniona. Organ rozpatrujący protest przedstawił własną argumentację dotyczącą oceny projektu w ramach zaskarżonego kryterium i w granicach zaskarżenia. Ocena ta jest uznaniowa, ale nie jest – w okolicznościach sprawy – dowolna. Sąd administracyjny ocenę tą w pełni podziela, jako adekwatną do okoliczności faktycznych sprawy. W wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej projektu "[...]" został on umieszczony na liście rezerwowej. Przyczyną powyższego był fakt, iż projekt uzyskał 57 pkt, co stanowi 62,64% maksymalnej liczby punktów możliwych do zdobycia na etapie oceny merytorycznej. Powyższej oceny nie sposób podważyć. Argumentów tego rodzaju nie zaprezentowała także strona skarżąca. W pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, iż podstawowymi dokumentami, określającymi konkursu a w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze być musiały; Regulamin konkursu oraz kryteria wyboru projektów – zawarte w Załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu. Kryterium oceny: "Wpływ projektu na rozwój gospodarczo-społeczny", jest kryterium strategicznym, w ramach którego oceniany jest wpływ efektów realizacji konkretnego projektu na rozwój gospodarczy i społeczny regionu, przy uwzględnieniu zrównoważonego rozwoju w wymiarze subregionalnym. Ocenie w ramach tego kryterium podlega więc bilans zysków i strat społecznych i gospodarczych, z uwzględnieniem specyfiki obszaru wsparcia. Określenie w powołanych regulacjach sposobu przyznawania punktów w ramach tego kryterium wskazuje na możliwość przyznania 3 punktów w przypadku gdy wpływ efektów realizacji konkretnego projektu na rozwój gospodarczy i społeczny regionu jest wysoki, 2 punktów gdy jest średni i 1 punktu gdy wpływ ten jest niski. Instytucja Rozpatrująca Protest a wcześniej Instytucja Organizująca Konkurs trafnie oceniły, że planowana inwestycja wpłynie na rozwój przestrzeni gospodarczej, niemniej skala odziaływania ograniczy się przede wszystkim do miasta W.. Projekt obejmuje zatem swoim zasięgiem ograniczony obszar terytorialny, a jego oddziaływanie ma zasięg lokalny. Nie można bowiem uznać, aby modernizacja boiska sportowego przy Zespole Szkół [...] w W., dobudowa przedszkola oraz termomodernizacja budynku szkoły w sposób zasadniczy wpłynęła na rozwój gospodarczy całego regionu. W. niewątpliwie jest największym ośrodkiem przemysłowym północnej części województwa, jednak ocenie w ramach przedmiotowego kryterium, podlegał wpływ efektów realizacji projektu na rozwój gospodarczy i społeczny całego regionu, a nie jedynie samego miasta W.. Kontestowane przez G. W. kryterium, jako jedyne w ramach danego konkursu miało charakter porównawczy, co oznacza, że ocena wpływu konkretnego projektu na rozwój gospodarczo-społeczny dokonywana była w porównaniu z innymi, złożonymi w ramach konkursu projektami. Dokonując oceny przedmiotowego projektu w porównaniu z innymi, złożonymi w konkursie projektami, organ uznał, że projekt ten wywiera niski wpływ na rozwój gospodarczo-społeczny, wobec czego nie można mu było przyznać wyższej liczby punktów, niż 1 punkt. Jak równocześnie organ wyjaśnił, projekty które otrzymały wyższą od projektu skarżącej punktację, swym zasięgiem, z uwagi na realizowane funkcje - kulturalne i/lub gospodarcze - obejmowały znacznie większy obszar od lokalizacji, w której się znajdują, a ich zasięg oddziaływania miał charakter ponadlokalny. Projekty natomiast zbliżone w swym zakresie i celach do projektu skarżącej, które zostały wybrane do dofinansowania z uwagi na większą ilość punktów w innych obszarach (np. projekt Powiatu O. , projekt Gminy i Miasta P., projekt Powiatu W. ) w ramach oceny spornego kryterium uzyskały również 1 punkt, bowiem ich wpływ na rozwój gospodarczo-społeczny regionu został oceniony, jako niski. Analizując przedstawioną dokumentację w kontekście argumentacji zaprezentowanej przez strony postępowania, Sąd nie znajduje argumentów do podważenia dokonanej oceny. Skarżąca G. W. nie wykazała by zachodziły przesłanki do uznania, iż zgłoszony w konkursie projekt wykazywał wysoki czy umiarkowany wpływ na rozwój gospodarczo-społeczny regionu. Wpływ ten istnieje – to nie było kwestionowane – jednakże zawartość merytoryczna wniosku pozwalała w rzeczywistości na uznanie go za niski. Projekt ten poprawi niewątpliwie dostępność do usług publicznych, do korzystania z obiektów sportowych, zniweluje niedoborów miejsc dla dzieci, w tym niepełnosprawnych w wieku przedszkolnym, co zapewne przyniesie możliwość wcześniejszego powrotu na rynek pracy matek jednakże w istocie zasięg jego oddziaływania będzie miał charakter lokalny. Twierdzenia strony skarżącej jakoby przedmiotowy projekt wykazywał wysoki wpływ na realizację celów: strategii rozwoju województwa i/lub strategii ponadregionalnych jak też wpływ na tworzenie warunków dla rozwoju gospodarczego regionu, są – w tych okolicznościach sprawy – jedynie odzwierciedleniem jej subiektywnych przekonań, nie zaś obiektywnych okoliczności na które wyraźnie by wskazała i udokumentowała swoje twierdzenia. Powołując przepisy prawa wspólnotowego Gmina W. sformułowała zarzut nieprawidłowej konstrukcji kryteriów konkursowych, zarzucając nieprzejrzystość w zakresie sformułowania kryterium "Wpływ projektu na rozwój gospodarczo-społeczny". W tym zakresie stwierdzić należy, iż kryterium to zostało zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WM 2014-2020 i jest takie samo dla wszystkich wnioskodawców biorących udział w konkursie, a strona skarżąca, składając wniosek w przedmiotowym konkursie, akceptowała jego warunki, w tym kryteria, zgodnie z którymi jej projekt będzie oceniany. Sąd zaznacza, iż strona skarżąca w sposób świadomy i zapewne po zapoznaniu się z Regulaminem w tym sposobem oceny projektów, do konkursu tego przystąpiła a zatem zaakceptowała warunki w jakich konkurs jest przeprowadzany. Jednym z tych warunków jest powierzenie analizy wniosków oraz stosowania kryteriów porównawczych, niezależnym oceniającym. Metodologia działania instytucji organizującej konkurs zostaje więc przyjęta i zaakceptowana przez podmioty przystępujące do danego konkursu. Wiedza oceniających projekty zgłoszone i weryfikowane w ramach danego konkursu niewątpliwie jest szeroka i pozwala na wielopłaszczyznowe porównanie złożonych wniosków a następnie ocenę, które z nich (w stanie faktycznym sprawy) mają większy wpływ na rozwój społeczno-gospodarczy regionu. Trudno jednocześnie wymagać by do oceny indywidualnego wniosku oceniający wprowadzał okoliczności dotyczące innych projektów, opisywał je i wzajemnie porównywał w uzasadnieniu każdej z jednostkowych ocen. Brak jest zatem możliwości podzielenia sformułowanego w skardze zarzutu, braku wskazania w uzasadnieniu oceny zaskarżonego kryterium, ocen innych projektów z którymi porównywano projekt strony. Skonkludować zatem należy, iż żaden przepis prawa, ani zapis Regulaminu konkursu nie obligują IOK, czy też IRP do wpisywania w karcie oceny indywidualnego projektu, także ocen innych projektów, a zatem powołany zarzut również jest niezasadny. Odnosząc się do zarzutu "utajnienie" nazwisk oceniających, wskazać należy, iż z przedłożonych przez skarżącą dokumentów nie wynika, że strona skarżąca zwracała się do IOK, czy też IRP o udostępnienie kart zawierających nazwiska oceniających a następnie by takiego prawa jej odmówiono. Nie sposób zatem było przyjąć, iż organ w jakikolwiek sposób uniemożliwił zapoznanie się jej z tymi nazwiskami. Co nadto istotne, nazwiska wszystkich osób oceniających projekty w przedmiotowym konkursie są ogólnie dostępne na stronie internetowej RPO WM 2014-2020 w zakładce dotyczącej przedmiotowego konkursu, co także wyklucza jakiekolwiek "utajnienie" danych w tym zakresie. Wszystkie przedstawione wyżej okoliczności zdecydowały o podzieleniu przez Sąd w składzie orzekającym w sprawie, stanowiska organu zaprezentowanego w toku przeprowadzanej oceny merytorycznej wniosku Gminy Miasta W. o dofinansowanie, w zakresie oceny kryterium "Wpływ projektu na rozwój gospodarczo- społeczny". Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł jak w sentencji wyroku.