I SA/Kr 525/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-05-18
Skład orzekający: Michał Śmiałowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy P. A. spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym, biorąc pod uwagę jego sytuację materialną i dochody?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W sytuacji P. A., gdzie głównym źródłem utrzymania jest niepewny dochód dorywczy, a znaczna część wydatków rodzinnych jest pokrywana przez matkę, zwolnienie od kosztów jest uzasadnione, aby umożliwić dostęp do wymiaru sprawiedliwości.Stan faktyczny
P. A. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT. Wskazał, że jego główne źródło dochodu (praca za granicą) ustało z powodu zakazu opuszczania kraju, a obecnie utrzymuje się z prac dorywczych, osiągając maksymalnie 1000 zł miesięcznie. P. A. wychowuje córkę z konkubiną, która nie pracuje. Znaczna część wydatków rodzinnych jest pokrywana przez matkę P. A., u której mieszka. Strona nie posiada majątku ani oszczędności. Dodatkowo, P. A. prowadzi przed tym samym sądem 32 inne sprawy.Rozstrzygnięcie
Zwolniono stronę skarżącą od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. A. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 20.01.2010r. , nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2005r. postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek P. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 23.12.2009r. , nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2005r.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia
o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz przesłanego oświadczenia z dnia 30.04.2010r. P.; A. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z konkubiną A. G. ur. w 1983r. Wychowuje wspólnie z nią córkę A. A. A. ur. w 2009r. Głównym źródłem utrzymania P. A. były dochody z pracy wykonywanej w A. Obecnie jednak ma zakaz opuszczania kraju i w związku z tym nie uzyskuje pieniędzy z tego tytułu. Podejmuje się dorywczych prac, z których maksymalnie osiąga kwotę 1000 zł. ,miesięcznie A. G. nie uzyskuje natomiast żadnych dochodów.
P. A. jest praktycznie na utrzymaniu matki G. G. , u której mieszka i która ponosi też "wydatki rodzinne". On sam nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Nie ma konta bankowego, lokat bankowych. W roku 2009r. nie osiągnął żadnego dochodu, stąd też nie złożył zeznania podatkowego.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.
Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm.) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa
i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 w/w ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Obecna sytuacja P.A. nie daje zdaniem orzekającego możliwości uiszczenia przez niego kosztów sądowych bez pogorszenia warunków bytowych.
W znacznej mierze jest on na utrzymaniu matki, która zapewnia warunki lokalowe
i finansuje bieżące wydatki. Uzyskiwany przez niego dochód w maksymalnej wysokości 1000 zł. miesięcznie nie ma charakteru stałego. Trzeba natomiast pamiętać , że musi on zapewnić egzystencję również A. G. i A. A. A.. Strona skarżąca nie ma też żadnego majątku ani oszczędności.
Ponadto zwrócić należy uwagę, iż w tut. Sądzie wszczęte zostały ze skargi P. A. 32 sprawy o sygn. akt I SA/Kr 398 – 405/10 i I SA/Kr 524 – 547/10 co znacznie zwiększa wysokość obciążeń finansowych wnioskodawcy.
Stąd też konieczność uiszczenia przez niego kosztów sądowych uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych P. A. i jego rodziny.
Mając na względzie powyższe oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt.2
w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm. ) orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło