I SA/Kr 542/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 września 2010 r. sprawy ze skargi P. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2006 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Skarżący P. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 stycznia 2010 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2006 r. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie tej decyzji spowoduje dla niego znaczną szkodę, polegającą na zajęciu jego aktualnych, skromnych środków otrzymywanych od rodziny, które przeznacza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa rozpoznania wniosku przez sąd. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przyjąć więc należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku skarżący powołuje co prawda na ustawową przesłankę wstrzymania, tj. fakt, że wykonanie decyzji spowoduje dla niego znaczną szkodę, jednakże uzasadnienie w którym skarżący twierdzi, że wykonanie decyzji doprowadzi do zajęcia jego skromnych środków, które przeznacza na zaspokojenie podstawowych potrzeb rodziny, w ocenie Sądu, nie jest wystarczające dla stwierdzenia zaistnienia okoliczności mających wpływ na powstanie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił wysuwanych przez siebie twierdzeń, nie wskazał konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o zasadności wniosku. Zdaniem Sądu nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołanie się na fakt pozbawienia środków utrzymania skarżącego i jego rodziny w skutek ich zajęcia. Skarżący powinien przedstawić we wniosku konkretny stan faktyczny oraz okoliczności faktyczne pozwalające go uprawdopodobnić. Dopiero wskazanie konkretnego stanu faktycznego danej sprawy pozwala na stwierdzenie, czy spełnione zostały ustawowe przesłanki zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie treści wniosku skarżącego, Sąd nie miał możliwości dokonać oceny, czy faktycznie zachodzi niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołany powyżej przepis wymaga zaś wszechstronnego rozważenia i oceny, czy w konkretnej sprawie zachodzą przesłanki w nim określone. Uznać zatem należało, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Biorąc pod uwagę wszystkie w/w okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając przedmiotowy wniosek skarżącego za bezzasadny w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.