I SA/Kr 551/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.L., J.K. i M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 stycznia 2015r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług postanawia: - odrzucić skargę S.L., J. K. i M.S. - Pismem z dnia 23 lutego 2015r. S.L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 stycznia 2015r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. Skarga została podpisana tylko przez wyżej wymienionego, który zapewnił jednocześnie, że składa ją również w interesie J K i M S. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 31 marca 2015r. S L został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, a pismem z dnia 3 kwietnia 2015r. wezwany również do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących J. K i M S przed wojewódzkim sadem administracyjnym – w terminie 7 dni od dnia doręczenia pism pod rygorem odrzucenia skargi. Dwukrotnie awizowana przesyłka pocztowa z dnia 3 kwietnia 2015r. zawierająca oba ww. pisma, adresowana do S.L. została uznana zarządzeniem Sędziego z dnia 28 maja 2015r. za skutecznie doręczoną. Pismami z dnia 20 lipca 2015r. J.K. oraz M.S. zostały poinformowane, że S.L., który wniósł skargę w ich imieniu nie przedłożył dokumentu potwierdzającego udzielenie mu pełnomocnictwa i w związku z tym ww. zostały wezwane do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej przez podpisanie skargi w ciągu 7 dni od otrzymania wezwań pod rygorem jej odrzucenia. Kolejnymi pismami z daty 20 lipca 2015r., które znalazły się w adresowanych do ww. przesyłkach pocztowych były odpisy zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu o wezwaniu ww. do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca trzy pisma (informację o złożeniu skargi przez S.L. w imieniu J.K., wezwanie o podpisanie skargi i wezwanie o wpis) adresowana do J.K. została przez nią odebrana w dniu 29 lipca 2015r., mimo tego jednak ww. nie odpowiedziała w żadnym zakresie na wezwania Sądu. Z kolei przesyłka pocztowa zawierająca trzy pisma (informację o złożeniu skargi przez S.L. w imieniu M.S., wezwanie o podpisanie skargi i wezwanie o wpis) adresowana do M.S. została przez nią odebrana w dniu 28 lipca 2015r. W terminie ustawowym wskazanym przez Sąd M.S. podpisała skargę wniesioną do tut. Sądu pismem z dnia 23 lutego 2015r. i jednocześnie złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został oddalony w dniu 11 grudnia 2015r. postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Na postanowienie o oddaleniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych skarżąca M.S. nie wniosła sprzeciwu, w związku z czym została ona wezwana pismem z dnia 18 stycznia 2016r. do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 lipca 2015r. poprzez uiszczenia wpisu od jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 stycznia 2015r., w terminie 7 dni od doręczenia wezwania z dnia 18 stycznia 2016r. pod rygorem odrzucenia ww. skargi. Pismo wzywające o wpis zostało przez nią odebrane 25 stycznia 2016r. Na konto tut. Sądu nie wpłynęła jednak opłata w wysokości wpisu, o który Sąd wzywał M.S. pismem z dnia 18 stycznia 2016r., co potwierdza starszy księgowy tut. Sądu w informacji podpisanej z datą 17 lutego 2016r. W aktach sprawy znajduje się również informacja o braku potwierdzenia wpłynięcia opłaty na konto tut. Sądu ze strony J.K., wzywanej o nią pismem z dnia 20 lipca 2015r., odebranym – jak wyżej wskazano – w dniu 29 lipca 2015r. Informacja w odniesieniu do J.K. została wystawiona przez starszego księgowego tut. Sądu i podpisana z datą 17 lutego 2016r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 §1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 §1 p.p.s.a. wezwano S.L. jako wnoszącego skargę do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 §1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Brak fiskalny skargi miał być w niniejszej sprawie usunięty w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skutecznie skarżącemu S.L. w dniu 23 kwietnia 2015r. Wykazany brak fiskalny skargi S.L., nie został pomimo tego uzupełniony przez niego w terminie, który mijał z dniem 30 kwietnia 2015r. W tym terminie skarżący S.L. był zobowiązana wykonać wezwanie Sądu. Skoro tego nie uczynił i w zakreślonym terminie nie uiścił wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 §3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę S.L.. Wezwaniu tut. Sądu o uiszczenie wpisu oraz o podpisanie skargi nie uczyniła zadość również J.K.. Wobec tego zaktualizowały się w stosunku do niej powołane wyżej przepisy art. 199 i 220 p.p.s.a. Wezwanie zostało przez wyżej wymienioną otrzymane 29 lipca 2015r. i stosownie do wyżej poczynionych uwag w kontekście art. 220 p.p.s.a., J.K. powinna uczynić im zadość w terminie do dnia 5 sierpnia 2015r. (29 lipca 2015r. + 7 dni), co jednak nie miało miejsca. Skoro J.K.tego nie uczyniła i w zakreślonym terminie nie uiściła wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 §3 p.p.s.a. powinien odrzucić skargę w stosunku do J.K.. Niezależnie od tego zaistniała w stosunku do J.K.także inna przesłanka odrzucenia skargi. Należy wskazać na przepis art. 57 §1 p.p.s.a., który zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w postaci podpisu strony. Jest to jeden z elementów wymaganych dla pism w postępowaniu sądowym określony w art. 46 §1 pkt 4, w tym także dla skargi jako szczególnego pisma w postępowaniu sądowym, która – stosownie do ww. art. 57 §1 p.p.s.a. – powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Uchybienie skargi, w zakresie braku podpisu strony stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 §1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie J.K. nie podpisała skargi, wobec czego Sąd wezwał ją do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej 29 lipca 2015r., i wzywana nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi wskazanego w powyższym zobowiązaniu Sądu w ciągu 7 dni od dnia otrzymania wezwania, tj, do dnia 5 sierpnia 2015r. Tak wiec, pouczona o sposobie i terminie usunięcia braku oraz rygorze wezwania, nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakreślonym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd, opierając się na dwu podstawach – tj. na art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., oraz na art. 220 §3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę J.K.. Z kolei w stosunku do M.S., która skargę podpisała, czyniąc zadość w terminie wezwaniu Sądu z dnia 20 lipca 2015r., zaktualizowała się przesłanka do odrzucenia skargi wyłącznie na podstawie art. 220 §3 p.p.s.a. Pismo z daty 18 stycznia 2016r. wzywające do uiszczenia wpisu przez M.S. od podpisanej przez nią skargi zostało przez skarżącą odebrane w dniu 25 stycznia 2016r. Od tej daty biegł siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 220 §1 p.p.s.a., a który minął bezskutecznie, czyniąc aktualnym w stosunku do skarżącej M.S. przesłankę odrzucenia skargi na podstawie art. 220 §3 p.p.s.a. Stąd Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę w stosunku do M.S.. Odrzucenie przez sąd skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.