I SA/Kr 552/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...], w sprawie określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2002r. postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek Z. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia [...] nr [...], w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...], w sprawie określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2002r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz dołączonych dokumentów Z. P. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną M. P. ur. w [...] , synem B. ur. w 1999r. oraz córką A. ur. w 2000r. Rodzina "zamieszkuje u teścia na zasadzie użyczenia". Z. P. pobiera rentę w wysokości 1375 zł. miesięcznie brutto, żona natomiast otrzymuje wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1126 zł. miesięcznie brutto. W roku 2007r. M. P. osiągnęła dochód w wysokości 2980, 70 zł. a Z. P. z tytułu umowy o pracę osiągnął dochód w kwocie 124,80 zł. Z pozarolniczej działalności gospodarczej w roku 2007 nie osiągnął przychodu, czego powodem były m.in. zajęty majątek, zablokowane rachunki firmowe, zlicytowane samochody. Z. P. nie posiada nieruchomości, oszczędności czy przedmiotów wartościowych. Jest jedynie właścicielem akcji T. - ok. 229 sztuk o wartości 3,02 zł. każda. Strona skarząca podnosi ponadto, iż renta nie zawsze starcza na pokrycie wydatków związanych z wysokimi kosztami jej leczenia. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Sytuacja Z. P. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych. Wprawdzie oboje małżonkowie uzyskują dochód jednakże jego wartość nie jest wysoka a pieniądze muszą starczyć na utrzymanie czteroosobowej rodziny (w tym dwójki małoletnich dzieci). Ponadto w przedmiotowej sprawie oraz w sprawie o sygn. akt. I SA/Kr 551/Kr łączna suma wpisów od skarg wynosi 1169 zł. (861zł. + 308 zł. ). Kwota ta jest więc praktycznie porównywalna do wysokości renty Z. P. Stąd też konieczność uiszczenia kosztów sądowych spowodowałaby zagrożenie egzystencji strony skarżącej a wręcz uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych czteroosobowej rodziny. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku Z.P, zwalniając go od kosztów sądowych. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt.2 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) orzeczono jak w sentencji.