I SA/Kr 555/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 kwietnia 2015 r. sprzeciwu od zarządzenia Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2014 r. w sprawie ze skargi R.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do sprostowania lub uzupełnienia wyniku kontroli postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych Skarżący R.M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2014 r. został wezwany do przedłożenia ww. wniosku na urzędowym formularzu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na niewykonanie wezwania w zakreślonym terminie, zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw na ww. zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek skarżącego należało pozostawić bez rozpoznania. Warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245). Stosownie do treści art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jest to wymóg bezwzględny, nie mniej jednak Sąd zauważa, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie wyklucza możliwości ponownego jego złożenia przez skarżącego. W sprzeciwie skarżący podniósł, że przedłożył wniosek na urzędowym formularzu zgodnie z wezwaniem Sądu nie mniej jednak Sąd stwierdza, że w aktach niniejszej sprawy brak jest takiego wniosku. Zatem wobec faktu, że skarżący nie przedłożył żądanego formularza na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.