I SA/Kr 562/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług postanawia : - skargę odrzucić - Zarządzeniem z dnia 24 marca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 stycznia 2014 r. w kwocie 500 zł wraz z pouczeniem, że wymienioną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z § 3 art. 220 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odrzucenie przez sąd skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 15 kwietnia 2014 r. W tym terminie skarżący był zobowiązany wykonać wezwanie Sądu. Pozostało ono jednak niewykonane. Skoro nie uiszczono w terminie wpisu sądowego od skargi, Sąd skargę odrzucił biorąc za podstawę swego rozstrzygnięcia art. 220§3 p.p.s.a.