I SA/Kr 568/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa "H" w K.S.A. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Towarzystwo "H" w K. S.A. w likwidacji zakwestionowało decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 stycznia 2011r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 13 października 2010r. nr [...] określającą spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004r. na kwotę 298.744,00 zł. W skardze tej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponowiony pismem z dnia 11 maja 2011r. Odwołując się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu oraz orzecznictwa sądów administracyjnych likwidator Spółki podniósł, iż za szkodę, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) należy uważać szkodę (zarówno majątkową, jak i niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu tego przepisu to prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotna lub trwała zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W tym kontekście przypomniano, iż w dwóch rozpoznawanych przez tut. Sąd sprawach spółki, a to w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004r. oraz za 2005r. określono zobowiązania spółki względem Skarbu Państwa na kwotę około 900.000,00 zł. Nałożenie przez organy podatkowe obowiązku zapłaty tej kwoty stanowi znaczne obciążenie, wiążące się z utratą przez spółkę płynności finansowej. Spółka nie neguje przy tym faktu iż, skutki zapłaty należności pieniężnej są co do zasady odwracalne. Niemniej jednak istotne znaczenie w sprawie ma wysokość powyższego świadczenia, gdyż skutków zapłaty należności pieniężnej nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza, gdy wysokość tej należności jest znaczna. Dodatkowo w sytuacji, gdy decyzja wydana przez organy podatkowe okaże się błędna, to zwrot świadczenia pieniężnego nie będzie już dla spółki rekompensował wszystkich następstw związanych z jego spełnieniem. Wykonanie zobowiązania wobec Skarbu Państwa wiązać się bowiem będzie nieodłącznie z ogłoszeniem upadłości spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 (niepublikowanym) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA z dnia 8 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). W świetle powyższego przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Ponadto zauważyć należy, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, przy czym przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a., posługując się zwrotem "zachodzi niebezpieczeństwo", wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (por. postanowienie NSA z 30 czerwca 2010r., sygn. akt I GZ 196/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, powołane przez stronę skarżącą okoliczności związane z aktualną sytuacją majątkową i prawną, zważając przy tym na znaczną kwotę należności podatkowych, dają podstawę do podzielenia jego poglądu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, a zarazem wyrządzić znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocenie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji podlegać winien całokształt przedstawionej przez stronę skarżącą sytuacji finansowej, w szczególności zaś wysokość wszystkich należności podatkowych, które w chwili obecnej są wymagalne na podstawie ostatecznych decyzji. W świetle zasad logiki oraz doświadczenia życiowego można uznać, iż istnieje realna obawa, że przedwczesna egzekucja wspomnianych należności podatkowych w kwocie ponad 900.000,00 zł spowoduje radykalne pogorszenie stanów finansów spółki, co w bezpośredni i nieodwracalny sposób oddziaływać będzie na sytuację jej akcjonariuszy oraz wierzycieli. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej zawiera logiczne w tym zakresie wywody, prezentując wzajemne korelacje o charakterze ekonomiczno-finansowym pomiędzy takimi zdarzeniami jak egzekucja znacznych kwot zobowiązań podatkowych a konieczność wszczęcia postępowania upadłościowe i prowadzenia postępowania mającego zakończyć byt spółki w trybie przepisów ustawy z dnia 28 lutego 2003r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2009r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.) Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.