I SA/Kr 569/12

Sygn. akt I SA/Kr 569/12 | | POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maja Chodacka (spr.), Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2012 r., sprawy ze skargi M.S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 29 lutego 2012 r. Nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego, postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2012r. strony zgłosiły zgodny wniosek o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie w związku z tym, że Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" – sygn. akt I FSK 525/10. W sprawie niniejszej skarga opiera się min. na zarzucie naruszenia właśnie przywołanego art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne przyjęcie braku wygaśnięcia zobowiązania podatkowego przez przedawnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej:"p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron, dlatego też orzeczono jak w sentencji. W świetle zapatrywań doktryny i orzecznictwa postanowienie o zawieszeniu postępowania w następstwie wniosku stron sąd wydaje w przypadkach, które uzna za celowe stwierdzając, że czynność stron polegająca na złożeniu stosownego wniosku nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu dotkniętego wadą nieważności (z wielu por. por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 191). Przychylając się do wniosku stron Sąd miał na względzie, iż określone wyżej przesłanki negatywne rozstrzygnięcia nie zachodzą, a wydanie przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia w zakresie przedstawionego pytania prawnego będzie bezpośrednio oddziaływało na wynik niniejszego postępowania. Na podstawie art. 129 p.p.s.a. w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Dodatkowo zgodnie z treścią art. 130 § 1 p.p.s.a. jeżeli wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu, wówczas sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.