I SA/Kr 570/07

Dnia 8 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze wniosku W. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług za luty 2001 r. postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Wnioskiem datowanym na [...] kwietnia 2007r. (nadanym w urzędzie pocztowym w T. dnia [...] kwietnia 2007r.) złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej W. C. zwany dalej Skarżącym, zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług za luty 2001 r. W uzasadnieniu wniosku Skarżący oświadczył, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Opisując okoliczności doręczenia decyzji Skarżący wskazał, że zaniepokojony długim terminem rozpatrywania odwołań od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 2 kwietnia 2007r. udał się do Izby Skarbowej celem poznania przyczyn opóźnienia i tam na miejscu dowiedział się, że decyzje w jego sprawie zostały wydane [....] a były awizowane 15 grudnia i 27 grudnia 2006r. Skarżący wyjaśnił, że regularnie sprawdzał korespondencję, ale nie otrzymał awizacji listu, a przewidując, że jego odwołania nie zostały rozpatrzone wyjechał za granicę 26 grudnia 2006r. powracając 7 stycznia 2007r. Do wniosku została dołączona skarga na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz kserokopie stron paszportu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zaskarżona decyzja została uznana za doręczoną w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 póz. 926 ze zmianami) po dwukrotnym awizowaniu w dniach 15 grudnia i 27 grudnia 2006r. Oceniając wniosek o przywrócenie terminu Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że Skarżący 1 grudnia 2006r. odebrał przesyłkę zawierającą zawiadomienie o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, powinien mieć więc świadomość, że postępowanie zostało zakończone i zostanie wydana decyzja. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej wyjazd zagraniczny (potwierdzony nieczytelnymi kserokopiami stron paszportu) bez wyznaczenia pełnomocnika do odbioru korespondencji traktować należałoby jako niezachowanie należytej staranności. W dodatkowych pismach z dnia [...] lipca 2007r. oraz [...] sierpnia 2007r. oraz [...] października 2007r. przesłanych na wezwanie Sądu, Skarżący precyzował okoliczności uchybienia terminu. Wyjaśniał przy tym, że nieczytelna kserokopia jest efektem częściowo nieczytelnej oryginalnej pieczęci na paszporcie co jest wynikiem działania służb granicznych. Ponadto, na uprawdopodobnienie pobytu za granicą, Skarżący przedstawił oryginalną winietę bułgarską z datą ważności od dnia 29 grudnia 2006r. Skarżący wyjaśniał również, że o fakcie awizowania mu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej dowiedział się 2 kwietnia 2007r., a sam wniosek o przywrócenie termin został złożony 10 kwietnia 2007r, przy czym na dzień 9 kwietnia 2007r. przypadał na Poniedziałek Wielkanocny. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2007r. Skarżący przedstawiając mapkę z naniesionymi danymi topograficznymi i 8 zdjęć, wskazał, że na terenie oznaczonym jako G. znajduje się dwupoziomowy hotel (oznaczony na mapie literą A), w którym mieszka Skarżący w jednym z dziewięciu pokoi. Zameldowani są tam również Z. R., V. K., A. T., J. G. i M. T.. Budynek oznaczony na mapie literą B to budynek, w którym znajduje się dyskoteka, restauracja i sala wynajmowana na okolicznościowe imprezy. Pozostałe budynki (oznaczone na mapie jako teren C i D) to domki kempingowe (Skarżący wymienił przy tym wszystkich właścicieli). Skarżący wskazał, że ani domki kempingowe ani hotel i restauracja nie mają skrzynki pocztowej. Listonosz przynosi listy do baru przy dyskotece, tam też pozostawia awiza lub wkłada je w drzwi hotelu. Obsługa dyskoteki nie zawsze przekazuje informacje o awizach, a awiza umieszczone w drzwiach hotelu nierzadko wypadają i giną. Stąd Skarżący stara się regularnie kontaktować z urzędem pocztowym w G, na dowód czego dołączył biling telefonicznych połączeń, w którym podkreślono połączenie z nr [...] tj. numerem urzędu pocztowego w G. (co uprawdopodobnił Skarżący dołączając wydruk komputerowy strony internetowej z danymi teleadresowymi) dnia [...] grudnia 2006r. o godzinie 9 50. Na mapie dołączonej do pisma Skarżący zamieścił miejsca wykonania każdego z ośmiu zdjęć, a na odwrocie zdjęć umieścił krótkie opisy. Natomiast odnośnie odpowiedzi na wezwanie Sądu w sprawie wskazania konkretnych przypadków, w których korespondencja nie była w ogóle awizowana lub też została mylnie zaawizowała na adres innych osób - Skarżący wyjaśnił, że nie ma takich informacji co do innych osób.. Takie przypadki zaistniały natomiast co do samego Skarżącego, co spowodowało, że Skarżący postanowił regularnie kontaktować się z urzędem pocztowym. Na powyższą okoliczność zwrotu awizowanej korespondencji Skarżący wniósł o przedłużenie terminu do przedstawienia stosownych danych. Do pisma z dnia [...] października 2007r. Skarżący załączył pismo Centrum Sieci Pocztowej Oddział Rejonowy w N. S. (kierowane do Skarżącego na adres T. [...], [...] T.), z którego to pisma wynikało, że z uwagi na brak skrzynki pocztowej awiza umieszczano na drzwiach posesji a w okresie od marca 2006r. do grudnia 2007r. poczta zwróciła 10 przesyłek (w piśmie wymieniono wszystkie szczegółowo) kierowanych przez sądy, Prokuraturę, osoby fizyczne i organy podatkowe - jako nie podjęte w terminie. Natomiast w piśmie z dnia [...] sierpnia 2007r. Dyrektor Izby Skarbowej powtarzając dotychczasową argumentację co do braku staranności Skarżącego w odbieraniu korespondencji, wskazał również, że to sam Skarżący podał jako adres do korespondencji, adres restauracji z pomieszczeniami hotelowymi. Ponadto przytaczając relację listonosza (do pisma dołączono protokół z przyjęcia wyjaśnień od J. M. - doręczającego korespondencję) Dyrektor Izby Skarbowej dodawał, że pracownicy poczty wiedzą, którą część restauracji Skarżący zajmuje. Awizo zostało umieszczone na drzwiach restauracji ponieważ w tym czasie zakład gastronomiczny był nieczynny. Listonosz potwierdził, że budynki restauracji nie mają skrzynki pocztowej, a sam W. C. kontaktuje się telefonicznie z urzędem pocztowym w celu ustalenia czy jest do niego kierowana korespondencja. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 § 1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zmianami) - nazywaną dalej p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na podstawie danych zawartych w pismach procesowych obu stron Sąd ustalił, że Skarżący przebywał za granicą w dniach od 26 grudnia 2006r. do 7 stycznia 2007r. Zaskarżona decyzja z dnia [...] była dwukrotnie awizowana 15 grudnia 2006r. i 27 grudnia 2006r. Awizo umieszczono na drzwiach restauracji, przy czym zdaniem listonosza w restauracji znajduje się kilka pomieszczeń hotelowych, w tym pomieszczenia zajmowane przez Skarżącego. Natomiast zdaniem Skarżącego zajmuje on pomieszczenia w sąsiednim budynku, który jest hotelem. Oba budynki znajdują się pod tym samym adresem G. podanym przez Skarżącego jako adres do korespondencji. Skarżący, zdając sobie sprawę z trudności w odbieraniu kierowanych do niego pism, kontaktował się z urzędem pocztowym dnia 14 grudnia 2006r., w celu ustalenia czy jest do niego kierowana korespondencja. W tym dniu nie poinformowano go aby oczekiwały na niego jakieś pisma. O fakcie dwukrotnego awizowania zaskarżonej decyzji Skarżący dowiedział się 2 kwietnia 2007r., a 10 kwietnia 2007r. (bezpośrednio po Poniedziałku Wielkanocnym) Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, dołączając do wniosku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej . W tak ustalonym stanie faktycznym, zdaniem Sądu, Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu zgodnie z obowiązującymi przepisami tj. w terminie 7 dni po ustaniu okoliczności uchybienia terminu oraz dopełnił uchybionej czynności. Niemniej jednak Skarżący nie uprawdopodobnił, aby uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zdaniem Sądu okoliczności uchybienia terminu wskazane we wniosku nie usprawiedliwiają braku winy Skarżącego. Należy zauważyć, że Skarżący zdawał sobie sprawę z faktycznych trudności w doręczaniu pism, a to z powodu barku skrzynki pocztowej oraz z powodu tego samego adresu dla kilku budynków znajdujących się na tej samej posesji. Zdaniem Sądu rozbieżności pomiędzy relacją listonosza a wyjaśnieniami Skarżącego co do faktu, czy faktycznie zamieszkuje on pomieszczenia nad restauracją czy też pomieszczenia hotelowe w sąsiednim budynku - nie mają znaczenia. Oba budynki posiadają ten sam adres co jest w sprawie bezsporne, stąd umieszczenie awiza nawet na drzwiach sąsiedniego budynku należało uznać za prawidłowe doręczenie w trybie art. 150 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa. Zgodnie z art. 150 §2 cyt. ustawy - Ordynacja podatkowa zawiadomienie o pozostawaniu pisma w urzędzie pocztowym umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W rozpatrywanej sprawie w sytuacji gdy na posesji, której właścicielem nie jest adresat, a jedynie tam zamieszkuje w jednym z budynków, a także jeśli na tej samej posesji znajdują się również inne budynki to brakiem należytej staranności jest niewskazanie innego adresu do doręczeń lub też niewyznaczenie pełnomocnika do doręczeń. W przeciwnym razie skutecznym będzie doręczenie dokonane poprzez dwukrotne umieszczenie awiza na drzwiach budynku, który w przekonaniu pracownika poczty jest zamieszkały przez adresata. Należy przy tym zauważyć, że Skarżący wykazał jedynie kontaktowanie się telefoniczne z urzędem pocztowym w dniu 14 grudnia 2006r. Natomiast pierwsze awizo zostało umieszczone na drzwiach budynku znajdującego się pod adresem G. dopiero 15 grudnia 2006r., a więc oczywistym jest, że nie udzielono Skarżącemu informacji o oczekującej na niego korespondencji. W związku z powyższym, na zasadzie art. 86 §1 p.p.s.a., Sąd uznając, iż Skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej .