I SA/Kr 588/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "W" K. Ż., W. Ż. Spółka Jawna z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - W skardze skierowanej do WSA w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22 lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego strona skarżąca sformułowała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na "fakt, iż na dzień dzisiejszy wydano kilkanaście decyzji w przedmiocie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego wraz z odsetkami. Obowiązek zapłaty pozbawi skarżącego płynności finansowej i uniemożliwi dokonywanie bieżących niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Branża, którą trudni się skarżący wymaga ciągłych nakładów finansowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") – po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Z brzmienia powołanego przepisu wynika, iż sąd może uwzględnić wniosek, gdy zachodzi co najmniej jedna z wymienionych przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki określone w art. 61§3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających na stwierdzenie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w danej sprawie zasadne. Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej uzależniona jest zatem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Jednocześnie należy podkreślić, że każda decyzja, z którą łączy się obowiązek zapłaty zobowiązania podatkowego będzie się wiązała z jakąś dolegliwością finansową dla podatnika i samo to nie jest podstawą do wstrzymania jej wykonania w przypadku zaskarżenia. Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008r., II OZ 131/08). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie jest bowiem wystarczające jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (zob. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11, Lex nr 965117). Pełnomocnik skarżącego nie przedłożył natomiast żadnej dokumentacji mogącej stanowić potwierdzenie dla podniesionych przez niego okoliczności, mimo że to on powinien dowieść wystąpienia przesłanek uzasadniających zgłoszone żądanie. Twierdzenia wnioskodawcy, że wykonanie decyzji pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi dokonanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej podatnika. W rozpatrywanej sprawie kwota zobowiązania podatkowego wynosi 598,00 zł, natomiast, obliczona samodzielnie przez Sąd, łączna kwota zobowiązania w podatku akcyzowym, którą strona skarżąca powinna była zapłacić wobec wydania w stosunku do niej decyzji w 8 sprawach wynosi 4 945,00 zł. (sprawy od sygnatury I SA/Kr 586/12 do sygnatury I SA/Kr 593/12 rozpatrywane w dniu 20 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym). Nie jest to kwota, której zapłata w sposób oczywisty może spowodować szkodę znacznych rozmiarów lub też trudne do odwrócenia skutki, a w szczególności - jak twierdzi strona skarżąca - pozbawić płynności finansowej. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że strona skarżąca prowadzi działalność m.in. w zakresie sprzedaży pojazdów mechanicznych, a samochód będący przedmiotem opodatkowania akcyzą został sprzedany za kwotę przekraczającą ww. zaległość. Powyższe pozwala domniemywać, że bieżąca działalność zapewnia dostateczne pokrycie dla płynności finansowej. Podsumowując Sąd stwierdza, że strona skarżąca nie wskazując na szczegółowe wyliczenia ograniczyła się w istocie do ogólnych zapewnień co do negatywnego skutku egzekucji spornych zobowiązań, co spowodowało, że Sąd pozbawiony został możliwości kontroli podniesionych twierdzeń. Braki argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd uznał za brak wykazania przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest bowiem zobowiązany do samodzielnego prowadzenia postępowania dowodowego w celu wykazania istnienia przesłanek określonych w art. art. 61 § 3 p.p.s.a. Także argument ponoszenia ciągłych nakładów finansowych na prowadzoną działalność gospodarczą nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji, bowiem prowadzenie każdej działalności gospodarczej zwykle wiąże się z dokonywaniem nakładów finansowych i nie stanowi to żadnej szczególnej okoliczności. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.