I SA/Kr 591/15

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie | w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: Anna Frasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Ż. K. na decyzję Zarządu Województwa M. z dnia 13 stycznia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu środków europejskich i pochodzących z budżetu państwa 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Zarządu Województwa M. na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 742 zł (siedemset czterdzieści dwa złote). W dniu 6 listopada 2014 r. Zarząd Województwa M. wydał decyzję nr F. , w której zobowiązał Ż.K. Kawiarnia "P" w Ł. ( powoływana dalej jako Beneficjent) do zwrotu środków europejskich i pochodzących z budżetu państwa w łącznej kwocie 3.136,50 PLN wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia przekazania środków do dnia dokonania zwrotu, tj. w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji. Ww. decyzja była wynikiem przeprowadzenia przez IZ MRPO, w dniu 8 sierpnia 2013 roku, kontroli doraźnej projektu w zakresie merytorycznym i finansowym, zakończonej Informacją Pokontrolną z dnia 24 października 2013 r., nr [...]. W treści tej informacji zakwestionowano wydatki poniesione na podstawie faktury nr 2 z dnia 30 stycznia 2011 r. na kwotę brutto 10 086,00 zł brutto (8.200,00 zł netto) wystawionej przez Zakład Instalacji Elektrycznych "E." A.N. za usługi , których przedmiotem miały być roboty montażowe, tj. "wyposażenie pokoi i sal w, sprzęt multimedialny". Firma E. udzielając wyjaśnień w tej kwestii potwierdziła fakt wykonania robót , które były wykonywane w ramach umowy zawartej z Beneficjentem z 1 października 2009 roku na wykonanie instalacji elektrycznej oświetlenia podstawowego, oświetlenia awaryjnego, gniazd wtykowych, oświetlenia zewnętrznego, instalacji teletechnicznej, instalacji telefonicznej, instalacji RTV, instalacji piorunochronnej, oświetlenia ewakuacyjnego, zasilania urządzeń oddymiania, zasilania budynku w energię elektryczną kablem ziemnym. Dodatkowo zawarto umowę o wykonanie robót budowlanych w systemie wykonawstwa częściowego z 18 maja 2010 roku na wykonanie robót elektryczno-instalacyjnych, z 18 czerwca 2010 na wykonanie robót wodno- kanalizacyjnych, z 18 sierpnia 2010 na wykonanie robót elektroinstalacyjnych. W ocenie IZ MRPO faktura VAT nr 2, z dnia 30.01.2011 r, nie może stanowić wydatku kwalifikowanego ze względu na to , że : - sprzęt/wyposażenie/urządzenia zostały nabyte odrębnie przez Beneficjenta, - zawarto umowy i wystawiono szereg faktur na wykonanie robót elektryczno- instalacyjnych, które swoim zakresem obejmują całość prac w tym zakresie, są ponadto wykonane przed podłączeniem odbiorników, - wyjaśnienia Beneficjenta odnośnie zakresu faktury są lakoniczne i nie wskazują konkretnego przedmiotu wykonywanych usług, - kwota za podłączenie odbiorników i uchwytów jest zdecydowanie nie adekwatna do zakresu usługi, - za wydatek kwalifikowany uznać należy wydatek w ramach faktury nr 10 z dnia 25.05.2011 r. dotyczącej montażu i uruchomienia instalacji TV- SAT- Internet. Podręcznik kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach MRPO na lata 2007- 2013, maj 2008 r. (wersja obowiązująca na dzień ogłoszenia informacji o konkursie 23.02.2009r.) stanowi, iż poniesione wydatki mają być niezbędne do realizacji projektu i racjonalne. Zakwestionowany wydatek nie ma natomiast charakteru racjonalności . Ponadto po dokonaniu analizy pozostałych faktur uznano , że dokumentacja ta potwierdza, iż w ramach Faktury nr 2 nie zostały zakupione żadne środki trwałe, lecz w jej ramach miały być wykonane roboty montażowe. Ten sam Wykonawca realizował Fakturę nr 10 z dnia 25 maja 2011 r., której przedmiotem był: "montaż i uruchomienie instalacji TV-SAT-lnternet". Tym samym zakres prac przedstawionych w obu tych fakturach był ze sobą zbieżny i polegał na powtórzeniu tych samych robót montażowych. Dodatkowo Beneficjent podpisał jeszcze kilka umów na roboty elektroinstalacyjne z tym samym Wykonawcą. W trakcie ich realizacji wystawiono kilkanaście faktur które zostały opisane w niejednoznaczny i lakoniczny sposób, niepozwalający na dokładny zakres wykonanych robót. Beneficjent w piśmie z dnia 8 kwietnia 2014 roku nie zgodził się z tymi wnioskami uznając , że są irracjonalne, błędne i nieuprawnione. Jednocześnie zwrócił uwagę , że faktury nr 2 z dnia 30.01.2011 r. i nr 10 z dnia 25.05.2011 r. dzieli odstęp 4 miesięcy. Faktura nr 2 z dnia 30.01.2011 r. dotyczy prac wykonanych w całym budynku jeszcze przed malowaniem ścian, sufitów: montaż przewodów antenowych w ścianach, montaż gniazd RTV-SAT, montaż gniazd 230 V zasilających TV, montaż przewodów instalacji nagłaśniającej, montaż rozdzielni RTV+SAT (podłączenie multi switch), montaż anteny TV Satelitarnej na wyposażonej w odbiór dwóch satelitów HotBird i Astra na ścianie zewnętrznej budynku, wykonanie instalacji do internetu, montaż uchwytów TV. Faktura nr 10 z dnia 25.05.2011 r. dotyczy prac na zewnątrz budynku na dachu- montaż anten do odbioru radia i TV naziemnej z podłączeniem ich wewnątrz budynku i w środku w już pomalowanych pomieszczeniach tzw. montaż biały 18 szt. głośników, przełożenie uchwytów TV spod gniazdek TV nad nie, bo okazało się że telewizory byłyby powieszone zbyt nisko, mocowanie telewizorów do uchwytów, założenie dekoderów do telewizorów, montaż na korytarzach routerów do sieci wi-fi. Nie zgodził się z tym, że faktura nr 2 ( w decyzji błędnie podano Nr 10) odbiega od innych ich faktur, jedyny błąd polega na opuszczeniu litery "o". Jest to oczywista omyłka pisarska która zdarzają się wszystkim bez wyjątku , gdyż zabrakło na początku litery "o" i opis faktury powinien odnosić się do osprzętu multimedialnego . A w treści trudno wymagać nie tylko od nich, ale i od wszystkich wykonawców, aby każda faktura stanowiła krótkie opowiadanie . Instytucja Zarządzająca M. Regionalnego Programu Operacyjnego nie uwzględniła powyższych wyjaśnień uznając , że treść Informacji Pokontrolnej pozostanie bez zmian wydając decyzję o zwrocie dofinansowania . Wobec powyższego Beneficjent wniósł o ponowne rozpatrzenie wszystkich wyjaśnień zawartych we wcześniejszych pismach przesłanych do Instytucji Zarządzającej. W przedmiotowym piśmie Beneficjent nie wniósł konkretnych zarzutów co do treści wydanej decyzji, zwrócił się jedynie o powtórną analizę wszystkich wcześniejszych wyjaśnień przesłanych w sprawie. IZ MRPO decyzją z dnia 13 stycznia 2015 r. nr [...] po dokonaniu ponownej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję . W uzasadnieniu decyzji podniesiono , że ze względu zarówno na wartość przedstawionych faktur, jak również ich chronologiczność za wydatek kwalifikowany można uznać koszty poniesione w ramach Faktury nr 10 z dnia 25 maja 2011 r. Nie budzi bowiem wątpliwości, że w tym czasie możliwe, racjonalne i celowe było zainstalowanie w pokojach zakupionego sprzętu multimedialnego. Tym samym wydatek poniesiony w ramach Faktury nr 2 z dnia 30 styczna 2011 r., nie może być uznany za kwalifikowany, ponieważ byłoby to działanie niezgodne z procedurami. Postępowanie Beneficjenta stoi również w sprzeczności z § 4 ust. 3 umowy o dofinansowanie nr [...] z dnia 14 czerwca 2010 r., zgodnie z którym Beneficjent zobowiązał się do realizacji projektu z należytą starannością, w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wytycznymi, zaleceniami i procedurami przewidzianymi w ramach Programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację Projektu oraz osiągnięcie celów i wskaźników zakładanych we wniosku o dofinansowania Projektu. Zgodnie z umową dofinansowaniu podlegają wyłącznie wydatki kwalifikowane w projekcie. Odnosząc się do wyjaśnień Beneficjenta z dnia 8 kwietnia 2014 r. ponownie stwierdzono , że ramach Faktury nr 2 z dnia 30 styczna 2011 r., nie spełnia przesłanek uznania go za wydatek kwalifikowany. Uznanie tego wydatku za koszt kwalifikowany w przedmiotowym przypadku byłoby sprzeczne z obowiązującymi w tym zakresie dokumentami, zwłaszcza z Podręcznikiem kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach MRPO na lata 2007-2013. Pismem z dnia 5 marca 2015 r., Z.K. Kawiarnia "P" w Ł. (dalej: skarżąca), wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ze skargą na ww. decyzje Skarżąca wskazuje, że Instytucja Zarządzająca MRPO w Informacji Pokontrolnej potwierdziła, że w obszarze merytorycznym i finansowym, projekt został prawidłowo zrealizowany, co było dla niej oczywiste, gdyż w trakcie realizacji projektu była na bieżąco kontrolowana i sprawdzana, na każde działanie musiała uzyskać akceptację, a jakiekolwiek uchybienie z jej strony byłoby zakwestionowane i odrzucone. Skarżąca jednoznacznie potwierdza fakt rozliczenia projektu bez zastrzeżeń i jego akceptację przez Instytucje Zarządzającą MRPO. Jednocześnie skarżąca wskazuje, że wszystkie kolejne decyzje wydawane w jej sprawie w wyniku audytu są bezprawne i wyrządziły jej wielką krzywdę. Skarżąca, wraz z powołaniem osób prowadzących księgowość projektu wyraża zaskoczenie faktem wylosowania jej projektu do audytu, gdyż był on realizowany w ramach Regionalnej Pomocy Inwestycyjnej, a podlegał pomocy "de minimis" dla mikroprzedsiębiorcy i absolutnie nie powinien znaleźć się w grupie przedsiębiorstw losowanych do audytu. Skarżąca twierdzi, że Zarząd Województwa M. nie wyjaśnił jej wątpliwości zgłoszonych w obszernym piśmie z dnia 7 listopada 2013 r. złożonego do Departamentu Funduszy Unii Europejskiej, a także w czasie jej pobytu w tym Departamencie w dniu 7 lutego 2014 r. Skarżąca uważa, że wydane w jej sprawie decyzje są błędne i wymagają anulowania, co jasno uzasadniła w swoich pismach. Porównanie decyzji z treścią ww. pism dowodzi , że w decyzji jest wiele nieprawdy i manipulacji faktami . Dla przykładu skarżąca podaje, iż w decyzji podniesiono , że " jednakże nie można uznać za wiarygodne twierdzenie Beneficjenta, iż w ramach faktury nr 2 realizowane były prace elektroinstalacyjne, ponieważ zostały one przedstawione w innych, których łączna wartość wynosiła 221 000 zł. Nie ma zatem racjonalnego uzasadnienia dla ich ponownego przeprowadzania " - skarżąca zaprzecza, aby tak twierdziła, wyjaśnia także, że w tych 221 000 zł mieszczą się wszystkie faktury za wykonane roboty w ciągu dwóch lat, włącznie z fakturą nr 2, a nie tylko elektroinstalacyjne i według skarżącej należy to bezwzględnie wyjaśnić. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznaje rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – zwana dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekając, Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą, ale rozstrzyga jedynie w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oceniając prawidłowość zaskarżonej decyzji według powyższych kryteriów, Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna,. W kwestii ustalania i nakładania korekt finansowych, art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, dalej także: u.z.p.p.r.) odsyła wprost do art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE.L.210 z 31.07.2006, z póz. zm., dalej: rozporządzenie nr 1083/2006). W przypadku odzyskiwania kwot podlegających zwrotowi i wydawania decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań wskazano ogólnie na przepisy o finansach publicznych (art. 26 ust. 1 pkt 15 tej ustawy), czyli art. 207 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm., dalej także u.f.p.). Według art. 207 ust. 1 u.f.p., gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9. W art. 207 ust. 8 u.f.p. postanowiono, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. W art. 207 ust. 9 u.f.p. przewidziano, że po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków. Wykorzystaniem środków niezgodnie z przeznaczeniem jest zapłata za zrealizowane zadania inne niż te, na które środki przyznano, czyli sfinansowane zadania będące poza zakresem rzeczowym projektu, na który środki przekazano, wydatki niezwiązane bezpośrednio z realizacją projektu, nieprzyczyniające się do osiągnięcia celu określonego w umowie o dofinansowanie, które nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne. Termin "przeznaczenie" oznacza określenie, któremu ma służyć dana rzecz, przekazanie dla kogoś, na czyjś użytek, zastosowanie. Naruszenie procedur przy wykorzystaniu środków dotyczy natomiast przede wszystkim procedur wskazanych w umowie o dofinansowanie projektu, zawieranej na podstawie art. 206 ustawy o finansach publicznych, w szczególności w zakresie zamówień publicznych. Materialnoprawną podstawą do ustalania i nakładania korekt finansowych jest art. 98 cytowanego wyżej rozporządzenia nr 1083/2006, do którego odsyła wprost art. 26 ust. 1 pkt. 15a u.z.p.p.r. Stosownie do dyspozycji art. 98 ust. 2 rozporządzenia nr 1083/2006, państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w operacjach lub programach operacyjnych. Korekty dokonywane przez państwo członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu publicznego w ramach programu operacyjnego. Państwo członkowskie bierze pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusze. Zgodnie z § 4 ust. 3 Umowy zawartej między Beneficjentem a IZ MRPO Beneficjent zobowiązał się do realizacji Projektu z należytą starannością, w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, wytycznymi, zaleceniami i procedurami przewidzianymi w ramach Programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację Projektu oraz osiągnięcie celów i wskaźników zakładanych we wniosku o dofinansowanie Projektu. Zdaniem IZ MRPO w trakcie realizacji projektu Beneficjent, wydatkował środki finansowe niezgodnie z zapisami Podręcznika kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach MRPO 2007-2013, (stanowiący załącznik do Uchwały Nr 393/08 Zarządu Województwa M. z dnia 15 maja 2008 r.), w szczególności z punktem 5.3 zawartym w części I "Ogólne warunki uznania wydatku za kwalifikowany Zgodnie z jego treścią, aby wydatek mógł być uznany za kwalifikowany, powinien być efektywny i racjonalny.. W ocenie Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę doszedł do wniosku , że IZ MPO W naruszyła art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 2 pkt 7 rozporządzenia nr 1083/2006 oraz art. 98 ust. 2 rozporządzenia 1083/2006, poprzez nierozpatrzenie całego materiału zgromadzonego w sprawie, niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego, niewystarczające wykazanie, że w projekcie doszło do nieprawidłowości w rozumieniu ww. art. 2 pkt 7 rozporządzenia 1083/2006. Zgodnie z treścią art. 67 cytowanej ustawy o finansach publicznych do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 (a więc również spraw dotyczących zwrotu płatności dokonanych w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich – art. 60 pkt 6 tej ustawy), nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Przepisy k.p.a. nie mogą być zatem stosowane jedynie do wydania decyzji, o której mowa w art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych, skoro art. 67 mówi szeroko o "sprawach dotyczących należności, o których mowa w art. 60". Przyjąć zatem należy, że wydanie decyzji w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków europejskich musi zostać poprzedzone wszczętym i przeprowadzonym zgodnie z zasadami określonymi w k.p.a. postępowaniu administracyjnym, skoro w ustawie o finansach publicznych nie został uregulowany inny tryb poprzedzający wydanie takiej decyzji. Tym bardziej, że art. 207 powyższej ustawy nie wprowadza odrębnych procedur wydawania decyzji o zwrocie dofinansowania, należy zatem stosować regulacje zawarte w k.p.a. Zdaniem Sądu IZ MRPO nie wykazała w sposób dostateczny , że zakwestionowany wydatek był nieefektywny i nieracjonalny co więcej kwestionując ten wydatek de facto przyjął , że mamy do czynienia z tzw. pustą faktura nie mającą odzwierciedlenia w stanie rzeczywistym czyli dokumentującą zdarzenie gospodarcze , które nie miało miejsca. Tak bowiem należy interpretować stanowisko Organu , kwestionującego fakturę z uwagi na powielanie się zakresów usług wykazanych również w fakturze nr 10 jak również mając na uwadze , że w ocenie organu sprzęt nie mógł być zamontowany w styczniu 2011 r. skoro był zakupiony później. Kwestionując kawalifikowalność wydatków organ nie odniósł się w ogóle do wyjaśnień skarżącej powielając stanowisko zawarte w Informacji Pokontrolnej. . Co znamienne przytaczając treść stanowiska strony wraz z jej argumentacją IZ MRPO ograniczyło się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że zastrzeżenia strony nie będą uwzględnione. Zajmując swoje stanowisko na str. 14 decyzji IŻ MRPO praktycznie powieliło stanowisko zawarte w Informacji pokontrolnej . Podobnie rozstrzygając w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy. Zauważyć natomiast należy , że Skarżąca w swoich wyjaśnieniach z dnia 8 kwietnia 2014 r. przede wszystkim wskazała na drobny błąd w opisie faktury, który jednak mógł mieć zasadnicze konsekwencje prawne. Podała bowiem , że zamiast "osprzęt multimedialny" błędnie wpisano do faktury "Sprzęt Multimedialny" . Jednocześnie zwrócono na różne zakresy usług udokumentowanych Fakturą nr 2 i nr 10 . jak również na to , że audytujący zakwestionowali wydatki w których zawierały się usługi podłączenia odbiorników z uwagi nieadekwatność kwoty do zakresu usługi nie uzasadnili na podstawie jakich danych doszli do takiego wniosku. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w podsumowaniu ustaleń kontrolnych ( wyciąg dwóch stron w aktach k. 60 i 61 ) gdzie kontrolujący podali , iż Beneficjent w piśmie z dnia 10.12. 2012 r. wyjaśnił , że faktura nr 2 dotyczy montażu przewodów w ścianach , gniazd sieciowych – nagłośnienia w całym obiekcie anteny do podłączenia instalacji TV SAT , montaż uchwytów na telewizory. Faktura nr 10 dotyczyła natomiast robót budowlano instalacyjnych , montażu anten na dachu rozprowadzenia kabli we wszystkich pokojach i salach restauracyjnych , montażu uchwytów do telewizorów , uruchomienia odbiorników telewizyjnych . Wyjaśnień tych nie ma jednak w aktach sprawy co stanowi istotne uchybienie w zakresie kompletności materiału dowodowego podlegającego ocenie przez sąd administracyjny. Ponadto organ nie zakwestionował samego faktu wykonania usługi przez Firmę E. natomiast z jej wyjaśnień wynika , że usługi były wykonywane w ramach wiążących strony umów . W ocenie Sądu nie można wykluczyć , że stanowisko strony w zakresie błędnego oznaczenia faktury jest jedynie przyjętą linią obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności finansowej. Z drugiej strony nie można uznać , że wykazany błąd nie miał miejsca co jest sytuacją typową i spotykaną tym bardziej , że jest poparty stosowną argumentacją strony . W opinii Sądu są to istotne argumenty, których jednak organ nie wziął pod uwagę, a przede wszystkim nie ustosunkował się do nich w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, przez co uchylił się od rozpoznania sprawy w istotnym zakresie. Brak ustosunkowania się przez IZ MRPO powoduje niemożność odniesienia się do tej kwestii albowiem sąd administracyjny nie jest instancją merytoryczna i jedynie bada legalność zaskarżonej decyzji . Oznacza to, że kontrola ta obejmuje fakt, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Powyższe uchybienia stanowią nie tylko o naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a. odnoszącego się do wymogów prawidłowego uzasadnienia decyzji, ale i art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, gdyż organ nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy. Wynika z powyższego zasadność zarzutów skargi w powyższym zakresie. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien, wziąć pod uwagę powyższej wskazane uchybienia i dokonać oceny materiału dowodowego mając na uwadze treść stanowiska strony. Obowiązkiem organu będzie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w pismach procesowych. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. Nr 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a".)) orzekł jak w sentencji. Działając zaś na podstawie art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł o wyeliminowaniu z obrotu prawnego także decyzji organu I instancji poprzedzającej zaskarżoną decyzję, gdyż było to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy, której dotyczyła skarga. O kosztach postępowaniu orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.