I SA/Kr 594/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek Sędziowie: NSA Grażyna Jarmasz WSA Maria Zawadzka (spr) Protokolant: Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2005r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 28 lutego 2003r. Nr [...] w przedmiocie warunków postępowania restrukturyzacyjnego -skargę oddala- Decyzją z dnia[...] grudnia 2002 roku Nr [...] Urząd Skarbowy działając na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm./ oraz art. 9 ust. 1, art. 18 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz. U. Nr 155 poz. 1287/, po rozpoznaniu wniosku J. B.ustalił warunki restrukturyzacji, w ten sposób, iż ustalił: 1. ogólną kwotę należności objętych restrukturyzacją, która wynosi 10.667,60 zł: w tym: z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień i grudzień 2000 roku oraz styczeń i luty 2001 roku w wysokości 3.335,80 zł, z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997, 1998, 2000 rok, w kwocie 5.910,80 zł oraz z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, od wypłaconych wynagrodzeń za 1992 rok w kwocie 1.421,00 zł 2. wysokość opłaty restrukturyzacyjnej, obliczonej od sumy należności objętych restrukturyzacją, bez odsetek na kwotę 798,20 zł 3. termin płatności opłaty restrukturyzacyjnej, który wynosi 30 dni, od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji W uzasadnieniu Urząd Skarbowy stwierdził, iż skarżący podał we wniosku o restrukturyzację zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie 2.971,10 zł i podatku od wynagrodzeń w kwocie 230,00 zł oraz podatku VAT w kwocie 2.120,20 zł. Nadto skarżący podał inne należności, takie jak zadłużenie na zajętej budowie oraz tytuły wykonawcze [...], [...] [...], jednak zaległości objęte wymienionymi tytułami wykonawczymi zostały uregulowane w postępowaniu egzekucyjnym, natomiast przedmiotowa nieruchomość została przejęta przez Skarb Państwa. Dlatego postępowaniem restrukturyzacyjnym zostały objęte tylko pozostałe kwoty zaległości wymienione we wniosku. W odwołaniu J. B. podniósł, iż w jego ocenie przedmiotowa nieruchomość nie została przejęta przez Skarb Państwa, a tym samym zadłużenie obciążające hipotekę jest nadal .wymagalne i winno być objęte restrukturyzacją. Decyzją z dnia [...] lutego 2003 roku Nr [...] Izba, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 1 ust. 1 pkt 2 i art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Izba Skarbowa, po zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy nie stwierdziła uchybień formalno-prawnych, pozwalających na zmianę przedmiotowego rozstrzygnięcia. Z dokonanych ustaleń jednoznacznie wynika, iż tytuły wykonawcze o numerach: [...], [...], [...], zostały w całości zrealizowane w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zaległości podatkowe nimi objęte zostały pokryte w wyniku zajęcia wynagrodzenia za pracę małżonki skarżącego E. B., po wcześniejszym przeniesieniu na Nią odpowiedzialności za zobowiązania skarżącego, na podstawie decyzji z dnia[...] czerwca 1998 roku Nr [...] Nadto Urząd Skarbowy Beskidzkiej, prowadząc postępowanie egzekucyjne wobec skarżącego, przejął nieruchomość położoną w Suchej Beskidzkiej i będącą w wieczystym użytkowaniu małżonków E. i J. B. - postanowienie Sądu Rejonowego z dnia [...] czerwca 2001 roku sygn. akt I Co 11/96. Urząd Skarbowy zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2002 roku został poinformowany o wpisie do księgi wieczystej przedmiotowej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa. Zatem skoro skarżący złożył wniosek o restrukturyzację w dniu [...]listopada 2002 roku, decyzją o warunkach restrukturyzacji mogły zostać objęte tylko zaległości podatkowe strony, które nie zostały zaspokojone w drodze postępowania egzekucyjnego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie J. B. nie zgodził się z zaskarżoną decyzją i żądał wyjaśnienia, dlaczego nieruchomość objęta postępowaniem egzekucyjnym, nie została zwolniona przez organ egzekucyjny, po ściągnięciu całości należności podatkowych. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w całości podtrzymała o jej dotychczasowe stanowisko i wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, iż sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na przepis art. 91 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm./, który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy skarżący zasadnie domaga się objęcia postępowaniem restrukturyzacyjnym zadłużenia ciążącego na nieruchomości objętej Kw 18039. Z niekwestionowanych sprawie ustaleń faktycznych wynika, że we wniosku o restrukturyzację, J. B. wskazał zaległości z tytułu podatków: dochodowego od osób fizycznych, od towarów i usług oraz podatku od wynagrodzeń, których kwoty były zgodne z danymi posiadanymi przez Urząd Skarbowy i zostały objęte restrukturyzacją. Nadto skarżący wskazał, jako inne należności tytuły wykonawcze: [...] [...] [...], oraz zadłużenia "na zajętej budowie" - nieruchomości objętej Kw [...], które jednak zostały wcześniej uregulowane w postępowaniu egzekucyjnym w 1999 roku. Zatem ta część należności, w chwili składania wniosku o restrukturyzację nie posiadała już charakteru zaległości podatkowych. Z treści, bowiem art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców wynika, iż restrukturyzacji podlegają należności, znane na dzień [...] czerwca 2002 roku z tytułu podatków: dochodowego od osób fizycznych, zryczałtowanego dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dochodowego od osób prawnych, od towarów i usług, akcyzowego i zniesionych przed dniem wejścia w życie ustawy. Skarżący wniosek o restrukturyzację złożył w dniu [...] listopada 2002 roku. Tymczasem na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia[...]czerwca 2001 roku sygn. akt I Co 11/96 przysądził nieruchomość położoną w S. składającą się z 1/2 części działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 512 m2, objętej Kw [...], będącą w wieczystym użytkowaniu J. i E. B. na rzecz, przejmującego nieruchomość Urzędu Skarbowego Skarżący złożył, co prawda na to postanowienie zażalenie, jednak zostało ono odrzucone przez Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia [...] marca 2002 roku sygn. akt II Cz 251/02. Na tej podstawie Sąd Rejonowy w S.- Wydział Ksiąg Wieczystych w dniu [...]czerwca 2002 roku dokonał wpisu w dziale [...] w miejsce udziału wynoszącego 1/2 części nieruchomości J. i E. B., jako użytkowników wieczystych, Skarb Państwa - Urząd Skarbowy . Jednocześnie zostały z urzędu wykreślone wszystkie obciążenia - hipoteki przymusowe, wpisane uprzednio na rzecz Skarbu Państwa, w tym wpisane na podstawie tytułów wykonawczych: [...] [...], [...] Słusznie, więc organy podatkowe objęły restrukturyzacją jedynie te zaległości podatkowe skarżącego, które wcześniej nie zostały zaspokojone w drodze postępowania egzekucyjnego. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego, gdyż organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego, a w toku postępowania w sposób prawidłowy zebrały w sprawie materiał dowodowy (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej) dokonały jego analizy, a także wyczerpująco i wszechstronnie uzasadniły swoje rozstrzygnięcia. Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.