I SA/Kr 604/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Waldemar Michaldo Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2021 r. sprawy ze skargi G. G. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 15 marca 2021 r. znak [...] [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oddala skargę. W dniu 12 października 2020 r. G. G. (dalej: Strona, Wnioskodawca, Skarżąca) złożyła do stowarzyszenia Lokalna Grupy Działania "D. R." (dalej: LGD), w ramach naboru wniosków na realizację operacji z zakresu rozwoju ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej (nabór 7/2020), ogłoszonego dnia 12 września 2020 r., wniosek nr [...] o przyznanie pomocy na operację pt. "Zagospodarowanie terenu wokół budynku użyteczności publicznej w C. na cele rekreacyjno-kulturalne oraz zakup wyposażenia (dalej: operacja, projekt), w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej: PROW). LGD pismem z dnia 16 listopada 2020 r. znak: [...] poinformowała Stronę, że w wyniku przeprowadzonej przez Radę LGD oceny stwierdzono zgodność operacji ze Strategią Rozwoju Lokalnego kierowanego przez społeczność – dalej: LSR, a w ramach oceny zgodności z kryteriami wyboru przyznano 19 pkt (uchwała Rady LGD z dnia 10 listopada 2020 r. nr XXX/20/01). Tym samym operacja uzyskała więcej niż minimalną liczbę punktów (16 pkt) wskazaną w ogłoszeniu o naborze. Ustalono, że kwota wsparcia winna wynosić 81.532,00 zł. W związku z tym operacja została wybrana do dofinansowania i mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Kolejno LGD dokumentację konkursu nr 7/2020, w tym dokumenty operacji Skarżącej, przekazała do Zarządu Województwa (dalej: ZWM, organ) w dniu 18 listopada 2020 r. celem oceny poprawności wyboru operacji do dofinansowania. W dniu 21 grudnia 2020 r. po zakończeniu oceny dokumentacji dotyczącej operacji do dofinansowania w ramach naboru 7/2020 złożonego przez LGD, wniosek został przekazany do oceny merytorycznej. W wyniku weryfikacji merytorycznej projektu (notatka służbowa z dnia 15 lutego 2021 r.) złożonego przez Stronę osoba oceniająca stwierdziła, że Wnioskodawca nie dostarczył pełnej dokumentacji zezwalającej na realizację operacji, co ma wpływ na ilość punktów przyznanych w ramach kryterium "Stan przygotowania projektu realizacji". Zgodnie z listą przekazaną przez LGD ostatnia wybrana przez Radę LGD operacja mieszcząca się w limicie środków z ogłoszenia o naborze wniosków otrzymała 19 punktów. W przypadku zmniejszenia ilości punktów za ww. kryterium operacja otrzymałaby ich łącznie 17, co spowodowałoby spadek ich ilości poniżej wartości punktów przyznanych ostatniej na liście operacji do dofinansowania i mieszczących się w limicie (19 pkt) co skutkuje odmową przyznania pomocy. W konsekwencji ZWM przekazał wniosek do ponownej oceny poprawności wyboru operacji celem wyjaśnienia. ZWM pismem z dnia 17 lutego 2021 r. znak [...] wezwał organ decyzyjny LGD do złożenia dodatkowych wyjaśnień w zakresie przyznania 2 punktów w kryterium "Stan przygotowania projektu realizacji" w ramach karty oceny według lokalnych kryteriów wyboru operacji. Organ wskazał, że zgodnie z kryterium wyboru projektów w przypadku prac budowlanych, jeżeli nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych, wnioskodawca musi wskazać konkretnie na podstawie jakiego przepisu prawa budowlanego jest zwolniony z uzyskania pozwolenia lub zgłoszenia dla zakresu prac jakie zamierza przeprowadzić w ramach operacji, a także uzasadnić dlaczego to zwolnienie go dotyczy. Brak wskazania konkretnej podstawy prawnej lub uzasadnienia będzie podstawą do nieprzyznania punktów w tej części kryterium. Strona dostarczyła ofertę na stelaż drewniany potrzebny do zamontowania tablicy informacyjnej, którego montaż polega na stałym posadowieniu w gruncie, ale nie dostarczyła wraz z ofertą dokumentów zgodnych z prawem budowlanym zezwalających na realizację przedmiotowego zakresu. Ponadto Strona nie przedstawiła oferty cenowej na wykonanie tablicy informacyjnej będącej elementem operacji, a jedynie na sam stelaż. LGD w piśmie z dnia 22 lutego 2021 r. stwierdziła, że zgodnie ze stanowiskiem Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyrażonym w piśmie nr ROW.wrt.0213.2.2017 z dnia 24 stycznia 2017 r. poprawnie zastosowała obowiązujące w LGD kryteria oceny. Wyjaśniła w zakresie wniosku Strony, że dostarczyła Ona ostateczne pozwolenie na budowę dla prac polegających na zagospodarowaniu terenu wokół budynku oraz kosztorys. Co do pozostałego zakresu rzeczowego projektu Strona wyjaśniła i uzasadniła, że nie jest wymagane pozwolenie na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych, gdyż "dotyczy to zakupu przenośnych, nie trwale związanych z gruntem: ławek parkowych, stojaka na rowery, ławek ogrodowych, koszy na śmieci do segregacji oraz tablicy Informacyjnej". Strona wskazała podstawę prawną takiego zwolnienia tj. art. 29 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Rada LGD sprawdziła, iż zgodnie z tym przepisem możliwa jest instalacja takiej tablicy np. na ścianie budynku, czy istniejącej uprzednio innej konstrukcji. Tablica zaplanowana do montażu w ramach projektu nie będzie pełnić również funkcji reklamowej, a funkcje informacyjną o lokalnych walorach. Zdaniem LGD w żadnym miejscu we wniosku o przyznanie pomocy nie pada ze strony Wnioskodawcy stwierdzenie, że tablica informacyjna będzie na stale posadowiona w gruncie, pada natomiast oświadczenie, że z gruntem tym nie będzie trwale związana. Dołączona do wniosku oferta cenowa nie mogła być dla Rady LGD podstawą do nieprzyznania punktów w tym kryterium z uwagi na fakt, iż nie jest ona dokumentem, na podstawie którego Rada LGD weryfikuje możliwość przyznania punktów w tej części kryterium. Źródła weryfikacji tego kryterium wskazują precyzyjnie i w sposób jednoznaczny co może być podstawą do nieprzyznania punktów i nie ma w nich mowy o ofercie czy też nieprawidłowej ofercie cenowej. W związku z tym, iż Rada LGD nie weryfikuje tej części kryterium na postawie ofert nie miała również podstawy do wzywania Wnioskodawcy do dodatkowych wyjaśnień, ponieważ wszystkie niezbędne elementy konieczne do oceny tego kryterium zostały przez Wnioskodawcę wypełnione. Ponadto konieczność dostarczania ofert cenowych jest niezbędna tylko do weryfikacji zakupów produktów czy usług dla pozycji kosztów przekraczających 3.500,00 zł i w tym przypadku również wykazany przez Wnioskodawcę koszt nie przekracza 3.500,00 zł. Również instrukcja wypełniania wniosku nie nakłada na Wnioskodawcę obowiązku dostarczania ofert cenowych na standardowe dobra na etapie procedowania w LGD. Zatem LGD przyjęła, że przedstawiona dobrowolnie przez Stronę oferta jest materiałem poglądowym i pomocniczym służącym jedynie do oszacowania kosztu danej pozycji i nie można jej traktować jako wiążącego oświadczenia Wnioskodawcy w zakresie sposobu montażu tablicy informacyjnej. W związku z powyższym Rada LGD stanęła na stanowisku, że omyłka Wnioskodawcy w postaci załączenia do wniosku nieprawidłowej oferty winna być skorygowana na etapie oceny merytorycznej w Samorządzie Województwa poprzez wezwanie Strony do wyjaśnień i potwierdzenia faktu, iż tablica nie będzie trwale związana z gruntem. Na etapie oceny merytorycznej Samorząd Województwa może również zakwestionować wysokość danego kosztu kwalifikowanego i wezwać Wnioskodawcę do jego dostosowania do rzeczywiście obowiązujących cen rynkowych, jeżeli uzna, iż koszt wykonania tablicy został przeszacowany. Reasumując powyższe LGD stwierdziła, że Strona wypełniła wszystkie niezbędne źródła weryfikacji tego kryterium tj. wskazała konkretnie na podstawie jakiego przepisu prawa budowlanego jest zwolniona z uzyskania pozwolenia lub zgłoszenia dla zakresu prac jakie zamierza przeprowadzić w ramach operacji, a także uzasadniła dlaczego to zwolnienie Jej dotyczy. LGD podniosła również, że biorąc pod uwagę stanowisko MRiRW należy jednoznacznie stwierdzić, iż Samorząd Województwa nie może kwestionować oceny Rady LGD w kryteriach, które nie są ewidentnie mierzalne, ostre i możliwe do oceny w systemie zero-jedynkowym. Kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji" stosowane przez LGD w żaden sposób nie można zaliczyć do kategorii kryteriów ewidentnie mierzalnych czy też możliwych do oceny w systemie zero-jedynkowym. Zdaniem LGD kryterium to w odniesieniu do przepisów związanych z prawem budowlanym daje możliwość różnego podejścia osób oceniających daną sytuację, gdyż interpretacja przepisów prawa budowlanego różni się nawet pomiędzy poszczególnymi starostwami powiatowymi, tym bardziej może nastręczać trudności członkom Rady. Kryterium to podobnie jak kryterium "innowacyjność projektu" ma zatem charakter bardziej deklaratoryjny i uznaniowy i nie jest możliwa jego ocena w systemie ewidentnie mierzalnym w związku z czym Samorząd Województw nie ma możliwości kwestionowania oceny Rady w tym kryterium. Samorząd Województwa może jedynie sprawdzić czy postępowanie LGD w zakresie wyboru operacji było zgodne z obowiązującymi w LGD kryteriami. Reasumując Rada LGD stanęła na stanowisku, że w przedmiotowym przypadku nie ma możliwości zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 1 lub ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 1167; dalej: ustawa o rozwoju), gdyż operacja została wybrana w sposób prawidłowy. Końcowo LGD nadmieniła, że panująca obecnie sytuacja epidemiologiczna spowodowała, iż Instytucja Zarządzająca PROW obrała kierunek zmian polegający na szerokorozumianych ułatwieniach dla beneficjentów, czy potencjalnych beneficjentów programu LEADER. Uwidoczniono to w nowy wytycznych dla LGD nr 7/1/2020, z których zlikwidowano konieczność weryfikacji, czy zmiany dokonywane w umowach przyznania pomocy mają wpływ na mieszczenie się danej operacji w limicie, a jedynie istnieje konieczność badania, czy operacja spełnia minimum punktowe obowiązujące w ramach danego naboru. Zgodnie z tym kierunkiem zmian, sposób postępowania z operacjami podczas oceny przez analogię winien być podobny, szczególnie w przypadkach, kiedy w ramach danego naboru nie było listy rezerwowej. Przedmiotowy projekt nawet gdyby przyjąć, iż nie uzyskałby 2 pkt w kryterium "Stan przygotowania do realizacji" i tak zostałby wybrany do finansowania, gdyż osiągałby nadal niezbędne minimum punktowe obowiązujące w naborze, przy jednoczesnym braku listy rezerwowej. LGD zwróciła się o uwzględnienie udzielonych wyjaśnień i dalsze procedowanie przedmiotowego projektu. ZWM pismem z dnia 15 marca 2021 r., powołując się na przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 217; dalej: ustawa o wspieraniu) oraz art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, odmówił przyznania pomocy Wnioskodawcy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia ZWM wskazał, że podstawą tej decyzji było zakwestionowanie poprawności przyznania punktów w ramach kryterium "Stan przygotowania projektu realizacji" – "Dla operacji mieszanych". Jednym z warunków otrzymania wsparcia jest zgodność operacji z lokalnymi kryteriami wyboru operacji do dofinansowania. Zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt. 1 lit. b ustawy o rozwoju, wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr [...], nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zastosowano określonych w LSR kryteriów wyboru operacji. LGD zawarła w ogłoszeniu o naborze wniosków warunki, o których mowa w art. 19 ust. 4 pkt. 2 ustawy o rozwoju. Jednym z takich warunków otrzymania pomocy jest zgodność operacji z lokalnymi kryteriami wyboru operacji do dofinansowania. W związku z powyższym LGD w ramach procedury wyboru operacji do dofinansowania zobowiązana jest zweryfikować zgodność operacji z LSR, tj. zgodność z Programem oraz zweryfikować spełnienie kryteriów wyboru operacji oraz uzyskanie minimalnej liczby punktów określonej w ogłoszeniu o naborze wniosków, której uzyskanie jest warunkiem wyboru operacji, tj. 16 punktów w ramach lokalnych kryteriów wyboru operacji. Zgodnie z opisem kryterium "Stan przygotowania projektu realizacji" "Preferuje się Wnioskodawców, którzy złożyli komplet wymaganych dokumentów pozwalających zweryfikować przygotowanie projektu do realizacji". W ramach kryterium można było otrzymać 1 punkt, który przemnożony przez wagę, która wynosi 2, wyniesie w sumie 2 punkty lub 0 punktów w sytuacji, gdy nie przedstawiono wymaganych dokumentów. - Dla operacji dotyczących budowy, remontu lub modernizacji przedłożono pozwolenie na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych, (jeśli są wymagane przepisami prawa) i kosztorysy oraz dokumenty, na podstawie których oszacowano wartość wkładu rzeczowego w formie nieodpłatnej (jeśli takie koszty występują) - 1 pkt. - Dla operacji nie zawierających elementów budowy przedłożono po jednej ofercie cenowej dla każdej pozycji kosztów polegającej na zakupach produktów, usług ogółem powyżej 3.500,00 zł oraz dokumenty, na podstawie których oszacowano wartość wkładu rzeczowego w formie nieodpłatnej (jeśli takie koszty występują) - 1 pkt. - Dla operacji nie zawierających elementów budowy, jeżeli żadna pozycja kosztu ogółem nie przekracza 3.500,00 zł oraz przedstawiono dokumenty na podstawie których oszacowano wartość wkładu rzeczowego w formie nieodpłatnej (jeśli takie koszty występują) - 1 pkt. - Dla operacji "mieszanych" zawierających elementy budowy oraz zakupy przedłożono pozwolenie na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych, (jeśli są wymagane przepisami prawa), kosztorysy oraz po jednej ofercie cenowej dla każdej pozycji kosztów polegającej na zakupach (produktów, usług innych niż przewidziane w kosztorysach) ogółem powyżej 3.500,00 zł, (jeśli takie koszty występują) oraz dokumenty, na podstawie których oszacowano wartość wkładu rzeczowego w formie nieodpłatnej (jeśli takie koszty występują) - 1 pkt. - Nie przedstawiono wymaganych dokumentów - 0 pkt (Punktów się nie sumuje). Weryfikacja spełnienia kryterium odbywa sią na podstawie zestawienia rzeczowo finansowego wniosku o przyznanie pomocy i biznesplanu (jeśli dotyczy), karty opisu projektu według lokalnych kryteriów wyboru oraz załączonych do wniosku załączników. W przypadku prac budowlanych jeżeli nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych wnioskodawca musi wskazać konkretnie na podstawie jakiego przepisu prawa budowlanego jest zwolniony z uzyskania pozwolenia lub zgłoszenia dla zakresu prac jakie zamierza przeprowadzić w ramach operacji, a także uzasadnić dlaczego to zwolnienie go dotyczy. Brak wskazania konkretnej podstawy prawnej lub też brak wskazania uzasadnienia będzie podstawą do nieprzyznania punktów w tej części kryterium. Kosztorys powinien być sporządzony zgodnie z zapisami instrukcji do wniosku. Przez ofertę cenową należy rozumieć ofertę w oryginale wystawioną i podpisaną przez oferenta lub ofertę przesłaną przez oferenta drogą elektroniczną wraz z wydrukiem wysłanego emaila lub oferty pobrane i wydrukowane ze stron internetowych oferentów lub portali sprzedażowych. Oferty powinny zawierać parametry charakterystyczne dla danego produktu lub usługi, a także rozbicie na cenę netto oraz brutto. Nie dopuszczalne jest przedstawianie "oferty" w postaci przeklejonych linków odsyłających na strony internetowe. Jeżeli oferty nie spełniają w/w warunków punktów nie przyznaje się. ZWM wskazał, że ponownie przeanalizował całość dokumentacji aplikacyjnej oraz uzasadnienie do oceny Rady LGD. Stwierdził, że zgodnie z dokumentacją dostarczoną wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy, załączona oferta dotyczy stelaża drewnianego potrzebnego do zamontowania tablicy informacyjnej. Zgodnie z treścią art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.; na dzień ogłoszenia konkursu - Dz.U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm. – przypis Sądu; - dalej: P.b.), obiektem budowlanym jest m.in. obiekt małej architektury, którego montaż polega na stałym posadowieniu w gruncie zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 28 P.b. - obiekty małej architektury w miejscach publicznych wymagają zgłoszenia robót budowlanych. ZWM stwierdził, że nie można uwzględnić wyjaśnień LGD z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca nie dostarczył kompletu wymaganych dokumentów w ramach kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji". Wnioskodawca w opisie projektu (strona 6 stan przygotowania projektu do realizacji) wskazał iż "(...) Na pozostały zakres rzeczowy projektu nie wymagane są pozwolenia lub zgłoszenia. Dotyczy to zakupu przenośnych nie trwale związanych z gruntem: ławek parkowych, stojaka na rowery, ławek ogrodowych, koszy na śmieci do segregacji oraz tablicy informacyjnej. Są to elementy wolnostojące, na montaż których nie wymagane są żadne pozwolenia czy też zgłoszenia. Wynika to z ustawy Prawo budowlane art. 29.4 (...)". Mając na względzie powyższe oraz fakt dostarczenia ofert w ramach kryterium, bez weryfikacji poprawności zapisów Wnioskodawca, rzeczywiście powinien otrzymać 2 pkt. ZWM stoi jednak na stanowisku, że sam fakt umieszczenia zapisów przez Wnioskodawcę nie może stanowić podstawy do przyznania punktów. Istotą kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji" jest bowiem sprawdzenie, czy i w jakim stopniu Strona jest przygotowana do realizacji operacji, czy będzie ją w stanie zrealizować w możliwie krótkim czasie oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Nie można rozpatrywać kryterium bez sprawdzenia, czy wskazane przez Wnioskodawcę zapisy nie stoją w sprzeczności z prawem, bowiem tylko wtedy można uznać, że dostarczył komplet dokumentów. Ponownie analizując dokumenty ZWM stwierdził, że wskazany zakres prac wymaga zgłoszenia robót budowlanych. Wymieniony przez Wnioskodawcę przepis, tj. art. 29 ust. 4 P.b. nie potwierdza braku konieczności zgłoszenia robót budowlanych. Projekt bowiem zakłada budowę, a nie przebudowę obiektów małej architektury w miejscach publicznych, co zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 28 nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia. Dodatkowo złożona oferta na zakup tablicy informacyjnej, w oparciu o którą wskazano koszty w zestawieniu rzeczowo-finansowym dla pozycji IB5 wskazuje na konieczność montażu poprzez ukotwienie stalowe w gruncie, co stoi w sprzeczności ze stwierdzeniem wskazanym przez Wnioskodawcę w opisie projektu (strona 6 stan przygotowania projektu do realizacji). Mając zaś na uwadze, że z zapisów oferty wynika, iż stanowi ona ofertę na stelaż drewniany i nie zawiera kosztów tablicy, wątpliwość budzi fakt poprawnej weryfikacji kosztów wskazanych przez Wnioskodawcę w zestawieniu rzeczowo-finansowym. Organ odnosząc się do wyjaśnień złożonych przez LGD nie zgodził się z jej stanowiskiem, że kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji" jest kryterium, co do którego ZWM nie może kwestionować oceny Rady. Ocena Rady nie może stać w sprzeczności z prawem, zaś sam fakt umieszczenia zapisów przez Wnioskodawcę nie może stanowić o spełnieniu kryterium, gdyż tylko poprawne dokumenty mogą o tym przesądzić. W przeciwnym razie kryterium to byłoby kryterium martwym. Nie może mieć charakteru deklaratoryjnego i uznaniowego. Przepisy P.b. dokładnie określają przypadki, w których inwestor zobowiązany jest przed przystąpieniem do realizacji swojej inwestycji uzyskać pozwolenie na budowę, a więc decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych, a kiedy jest zobowiązany jedynie zgłosić organowi zamiar prowadzenia określonych robót budowlanych. Tym samym ZWM stoi na stanowisku, że Rada LGD nie powinna była przyznać maksymalnej liczby 2 punktów w przedmiotowym kryterium. Podsumowując ZWM wskazał, że przedmiotowa operacja została przez LGD umieszczona ze względu na liczbę przyznanych punktów (19 punktów w ramach lokalnych kryteriów wyboru), na liście operacji wybranych do dofinansowania mieszczących się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków 7/2020. Jednakże w świetle powyższego doszło do naruszenia zapisów art. 17 ust. 2 pkt. 1 lit. b ustawy o rozwoju, tj. Rada LGD dokonując oceny wniosku o przyznanie pomocy złożonego przez Wnioskodawcę nie zastosowała prawidłowo kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji". Konsekwencją wspomnianego błędu jest zbyt duża liczba punktów przyznanych operacji przez organ decyzyjny LGD w stosunku do liczby punktów, jaką powinna była otrzymać przedmiotowa operacja przy zastosowaniu kryteriów wyboru operacji. Poprawnie ustalona liczba punktów (17 punktów) byłaby mniejsza od liczby punktów przyznanej przez LGD ostatniej operacji (19 punktów) wybranej przez LGD i mieszczącej się w limicie środków z ogłoszenia zgodnie z listą przekazaną przez LGD. Powyższe zdaniem organu oznacza, że nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o których mowa w art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju. Wobec powyższego ZWM na podstawie art. 2 ust. 2 pkt. 2 lit. b ustawy o rozwoju, działając jako organ reprezentujący Samorząd Województwa [...] - podmiot wdrażający właściwy do przyznawania pomocy w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w zakresie inicjatyw LEADER" objętego programem współfinansowanym ze środków EFFROW w zakresie zadań dotyczących udzielania wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia 1303/2013 w zw. z art. 23 ust. 3 tejże ustawy oraz art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, odmówił przyznania pomocy. Na powyższe rozstrzygnięcie ZWM Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie: 1) art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu oraz art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, poprzez niezasadną odmowę przyznania pomocy wskutek niewłaściwego uznania, że projekt nie spełnia warunków udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z dnia 17 grudnia 2013 r. nr 1303/2013, ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U.UE.L. z 2013 r., nr 347, poz. 320; dalej: rozporządzenie nr 1303/2013) w sytuacji, gdy wniosek został wybrany do finansowania przez LGD i brak było podstaw do podważania zgodności tej decyzji z obowiązującą procedurą naboru; 2) art. 17 ust. 2 lit b ustawy o rozwoju, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że Rada LGD dokonując oceny wniosku nie zastosowała prawidłowo kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji"; 3) art. 3 pkt 1 w zw. z art. 29 i art. 28 P.b. poprzez uznanie, iż wskazane prace w postaci umieszczenia tablicy informacyjnej wymagają zgłoszenia robót budowlanych i tym samym stwierdzenie, że Rada LGD nie powinna była przyznać maksymalnej liczby 2 punktów w kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji"; 4) przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, poprzez niezastosowanie przedmiotowego przepisu i niewezwanie Skarżącej do usunięcia ewentualnego braku, nieprawidłowego wypełnienia lub oczywistej omyłki. Mając na względzie wskazane zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia (czynności) Zarządu Województwa w całości i przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów: a) pisma z dnia 22 lutego 2021 r. - wyjaśnienia Rady LGD "D. R." dotyczące naboru 7/2020, b) kryteriów wyboru projektów - stanowiących załącznik nr 1 do uchwały Zarządu nr 9/2018 z dnia 14 czerwca 2018 r. oraz zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu zarzutów skargi Skarżąca podniosła, że jej zdaniem obowiązujące w LGD kryteria oceny zostały poprawnie zastosowane. Wraz ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie Skarżąca dostarczyła pozwolenia na budowę dla prac polegających na zagospodarowaniu terenu wokół budynku użyteczności publicznej w miejscowości C. oraz dostarczyła kosztorys zawierający elementy budowy. Odnosząc się do pozostałego zakresu rzeczowego projektu, został wyjaśniony i uzasadniony brak wymagalności pozwolenia na budowę lub zgłoszenia robót budowlanych, gdyż dotyczy on zakupu przenośnych, nie trwale związanych z gruntem: ławek parkowych, stojaka na rowery, ławek ogrodowych, koszy na śmieci do segregacji oraz tablicy informacyjnej. Została również wskazana podstawa prawna przedmiotowego zwolnienia. Zgodnie z procedurą wyboru wniosku o dofinansowanie w ramach naboru organizowanego przez LGD, podstawą nie przyznania punktów w ramach kryterium wyboru "Stan przygotowania projektu do realizacji", jest brak wskazania podstawy prawnej lub brak wskazania uzasadnienia zwolnienia z uzyskania takiego pozwolenia lub zgłoszenia dla zakresu prac jakie wnioskodawca zamierza przeprowadzić. Zdaniem Skarżącej zgodnie ze złożoną dokumentacją aplikacyjną wymienioną powyżej, warunki te w ramach przedmiotowego kryterium zostały przez Skarżącą spełnione, a tym samym projekt został złożony zgodnie z lokalnymi kryteriami wyboru operacji do dofinansowania określonych w LSR. Konsekwentnie, Rada LGD w sposób właściwy dokonała wyboru operacji do dofinansowania, stosując poprawnie kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji". Skarżąca podniosła nadto całą argumentację zawartą w załączonym do skargi piśmie z dnia 22 lutego 2021 r. - wyjaśnienia LGD dotyczące naboru 7/2020. Zdaniem Skarżącej podnoszona niekompletność przekazanej dokumentacji nie znajduje uzasadnienia. Konieczność dostarczenia ofert cenowych jest niezbędna jedynie w przypadku pozycji kosztów przekraczających 3.500,00 zł i ten warunek został spełniony. Dodatkowo na etapie procedowania w LGD wyboru projektów do dofinansowania, co wynika z kryteriów w wyboru projektów (operacji realizowanych przez podmioty inne niż LGD i innych niż operacje własne), brak jest obowiązku dostarczania ofert cenowych na dobra wyceniane poniżej wartości 3.500,00 zł. Taki też właśnie miała charakter oferta na tablicę informacyjną, której wartość nie przekraczała wymaganej kwoty. Skarżąca podkreśliła, że kwestionowaną przez ZWM ofertę cenową dla tablicy informacyjnej należy traktować jedynie jako materiał poglądowy, pomocniczy i co istotne niewymagany w ramach kryterium wyboru. Oferta ta nie jest również wiążącym oświadczeniem Skarżącej w sprawie sposobu montażu tablicy informacyjnej. Zgodnie z opisem projektu stanowiącym element wniosku o dofinansowanie, Skarżąca oświadcza, że tablica informacyjna nie będzie trwale związana z gruntem. Przedstawiona oferta cenowa będąca wydrukiem ze strony internetowej miała wyłącznie charakter poglądowy, co do kosztów zakupu towarów takiego rodzaju, natomiast nie oznaczało to, iż tablica ta będzie zamontowana w przedstawiony tam sposób, albowiem tablica taka może być postawiona na tzw. "koziołakach", więc nie będzie związana trwale z gruntem. Nie stanowi wtedy obiektu budowlanego i nie wymaga zgłoszenia. Ponowna analiza dokumentacji złożonej przez Skarżącą oraz jednoznaczna ocena przez ZWM, że wskazany zakres prac wymaga zgłoszenia robót budowlanych jest nadinterpretacją stanu faktycznego. Ponadto Skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 23 ust 5 ustawy o rozwoju, w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia (...) zawiera braki (...) lub zawiera oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków (...) lub poprawienia oczywistych omyłek". Jednak wbrew obowiązującym przepisom prawa podmiot ubiegający się o wsparcie nie miał możliwości odnieść się do wątpliwości ZWM, gdyż nie został wezwany do usunięcia/sprostowania braków formalnych, nieprawidłowości lub oczywistych omyłek na żadnym etapie postępowania. Skarżąca przywołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 8/19, w którym stwierdzono m.in., że "art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, stanowi on samodzielną podstawę prawną do wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie, po przekazaniu przez (...) Literalne brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że zarząd województwa jest zobowiązany wezwać podmiot ubiegający się o wsparcie, jeżeli stwierdzi, że wniosek zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki. Jedyna możliwość niezastosowania tego przepisu (odstąpienia od wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie) jest przewidziana w przytoczonym powyżej przepisie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. (...) Jeżeli dojdzie do przekonania, że wezwanie nie jest dopuszczalne ze względu na przepis art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju, zobowiązany jest w informacji, o której mowa w art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, szczegółowo wyjaśnić podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, przyczyny odstąpienia od wezwania go do usunięcia braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek. Przyjęcie takiego sposobu rozumowania zakładałoby brak racjonalności ustawodawcy. Skoro rozstrzygnięcie zarządu województwa o odmowie przyznania wsparcia kończy postępowanie przed tym organem w przedmiocie przyznania wsparcia, zatem wprowadzanie do treści art. 23 ustępu 5 byłoby zabiegiem niezrozumiałym. Przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, nabiera szczególnego znaczenia, w sytuacji, gdy (...), tak jak w rozpatrywanej sprawie, zaniecha wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie o dostarczenie wymaganych przepisami dokumentów i na podstawie dokumentów nie odpowiadających wymaganiom przepisów dotyczących wyboru operacji dokona pozytywnej oceny operacji. W takiej sytuacji podmiot ubiegający się o wsparcie jest przeświadczony, że złożony przez niego wniosek był kompletny, gdyż został pozytywnie oceniony i co do zasady nie ma podstaw do złożenia protestu (art. 22 ust. 1 ustawy o rozwoju). Jeszcze raz należy podkreślić, że przepisy art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju, stanowią podstawę do działania zarządu województwa na etapie oceny dokonywanej po przekazaniu przez (...) dokumentacji wybranych wniosków o udzielenie wsparcia do oceny." Dalej Skarżąca zarzuciła, że ZWM dokonując oceny wniosku Skarżącej wcale nie rozważał możliwości wezwania Skarżącej do uzupełnienia braków wniosku. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia brak jakichkolwiek rozważań w tym zakresie. W ocenie Skarżącej brak jest podstaw do odmowy przyznania pomocy dla przedmiotowej operacji, a działanie ZWM jest bezpodstawne i nieuzasadnione. Ocena wniosku oraz decyzja o przyznaniu wsparcia cechuje się dowolnością. Podobnie ZWM dowolnie podchodzi do stosowania wezwań z art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju. Skarżąca wnosząc także o przeprowadzenie dowodów z wymienionych we wstępie dokumentów na okoliczności wskazane w skardze, w szczególności zaniechań i uchybień związanych z odmową przyznania przez ZWM pomocy dla przedmiotowej operacji oraz błędnej interpretacji kryteriów wyboru, wskazała że przeprowadzenie zgłoszonych dowodów przez Sąd jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych okoliczności, a jednocześnie nie spowoduje przedłużenia postępowania w sprawie. Zarząd Województwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, jako bezzasadnej, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Dodatkowo ZWM wskazał, że zarzuty sformułowane w punktach 1 i 2 skargi są pochodną zarzutów sformułowanych w punktach 3 i 4. Odnosząc się do zapisu we wniosku dotyczącego "nie trwale związanych z gruntem: ławek parkowych, stojaka na rowery, ławek ogrodowych, koszy na śmieci do segregacji oraz tablicy informacyjnej. Są to elementy wolnostojące, na montaż których nie wymagane są żadne pozwolenia czy też zgłoszenia. Wynika to z ustawy Prawo budowlane, art. 29.4 (...)" ZWM wskazał, że przytoczony fragment nie stanowi uzasadnienia braku konieczności zgłoszenia, w szczególności w kontekście przedstawionej oferty cenowej dla tablicy informacyjnej, zawierającej charakterystyczne parametry dla tego produktu, w tym takie jak: "Długość słupów w zależności od wielkości tablicy: - 250 lub 300 cm - 230 cm (+70 cm ukotwienia stalowego). Standardowo słupy w części montowanej w gruncie pokryte są jednorodną powłoką hydroizolacyjną (...), dzięki czemu posiada wyjątkowe właściwości fizyko – mechaniczne i osiąga bezkonkurencyjne parametry użytkowe (...)." Z opisu charakterystycznych parametrów produktu wynika, że tablica informacyjna nie będzie stanowiła elementu wolnostojącego, co jest sprzeczne z uzasadnieniem przedstawionym przez Skarżącą we wniosku. Dodatkowo organ wskazał, iż w dokumentacji aplikacyjnej Skarżąca nie wskazała na inny sposób montowania tablicy informacyjnej od tego, który jest wskazany w ofercie producenta. Ponadto zgodnie z załącznikiem nr 1 do uchwały Zarządu Rady LGD "D. R." z dnia 14 czerwca 2018 r., stanowi źródło weryfikacji przedstawionej dokumentacji aplikacyjnej. ZWM zaznaczył, iż w niniejszej sprawie nie jest sporne, iż tablica informacyjna zarówno przez Skarżącą (co potwierdza powołanie się na art. 29 ust. 4 P.b., jako zdaniem Skarżącej zwalniający z konieczności zgłoszenia) jak i organ, jest traktowana jako obiekt małej architektury oraz fakt, że będzie ona posadowiona w miejscu publicznym, co z kolei wynika z zapisów wniosku o dofinansowanie (operacja dotyczy zagospodarowania terenu wokół budynku użyteczności publicznej w C.) oraz samej skargi. Tylko dokumenty przedstawione i wypełnione zgodnie z kryterium mogą przesądzić o przyznaniu punktów w ramach kryterium. Ponieważ nie zostało zaprezentowane uzasadnienie wskazujące na brak konieczności dokonania zgłoszenia na posadowienie tablicy informacyjnej, jak również nie przedstawiono zgłoszenia, Rada LGD w ramach kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji", nie powinna przyznać punktów. Tym samym projekt nie osiągnął wymaganej ilości punktów umożliwiających otrzymanie dofinansowania. Odnosząc się do zarzutu braku wezwania o uzupełnienie braków organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie wniosek nie zawierał braków, nie został nieprawidłowo wypełniony, ani nie zawierał oczywistych omyłek, a jedynie na podstawie przedłożonej dokumentacji, projekt w ramach kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji", które to kryterium jest kryterium premiującym, został oceniony na poziomie 0 pkt, zgodnie z punktacją przyjęta w ramach kryterium i zgodnie z przedłożonymi dokumentami. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ podkreślił, że postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy jest postępowaniem konkursowym. Wynika z tego, że aplikujące o pomoc finansową podmioty muszą spełnić wszelkie wymagane przepisami prawa i procedurą wymagania, w tym wymagania formalne, które równie obowiązują każdy z tych podmiotów. To na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej. Skarżąca ubiegająca się o przyznanie pomocy winna znać zasady wypełniania wniosku, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik wyraża akceptację dla tych zasad i w dalszych swych działaniach, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej ciąży zawsze na wnioskodawcy. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Brak jasnej deklaracji lub też sformułowanie deklaracji w sposób niejednoznaczny winny zostać ocenione negatywnie, a organ nie ma obowiązku (ani nawet możliwości) interpretowania niejasności na korzyść wnioskodawcy. Chodzi o to, aby w przejrzysty, a nie w dorozumiany, sposób doszło do wyboru projektów spełniających jasno określone wymagania. Jest to warunek konieczny dla rzetelnego i bezstronnego wyboru projektu do dofinansowania. W przeciwnym razie doszłoby do naruszenia podstawowej zasady prawa wspólnotowego, jaką jest w procedurach konkursowych zasada równego traktowania, niedyskryminacji oraz przejrzystości procedur. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; ze zm.; dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przedmiotowa skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a., ponieważ obie strony wniosły o rozpoznanie sprawy w ww. trybie. Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Na mocy art. 146 § 1 P.p.s.a. przepisy art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do aktów lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a. sąd oddala skargę. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg pkt 4 na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 768 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Jedną z takich ustaw jest powoływana już powyżej ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, która w przepisie art. 35 ust. 2 stanowi, że w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Na tej właśnie podstawie prawnej zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie (akt z zakresu administracji) ZWM, odmawiające przyznania pomocy Skarżącej w ramach naboru wniosków na realizację operacji z zakresu rozwoju ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej lub rekreacyjnej, lub kulturalnej (nabór 7/2020), ogłoszonego dnia 12 września 2020 r., wniosek nr [...] o przyznanie pomocy na przedmiotową operację, w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego PROW. Zaskarżony akt jest kontrolowany przez Sąd pod kątem jego zgodności z przepisami postępowania oraz przepisami prawa materialnego. Dokonując takiej oceny Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna, a zaskarżone rozstrzygnięcie ZWM odpowiada prawu. W pierwszej kolejności Sąd przedstawi podstawowe regulacje prawne mające zastosowanie w sprawie. Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu nr 1303/2013 oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa (art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu). Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego PROW w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", regulują przepisy ustawy o rozwoju oraz w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy ustawy o wspieraniu. Powyższe wprost wynika z art. 3 ust. 3 tej ostatniej ustawy, który stanowi, że wspieranie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013, zwanego dalej "rozwojem lokalnym kierowanym przez społeczność", w ramach działania, o którym mowa w ust. 1 pkt 14, odbywa się na zasadach określonych w przepisach o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Wymieniony w powyższym przepisie art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o wspieraniu obejmuje poddziałanie "wspierane na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność" (pkt b). W sprawie niniejszej ZWM powołując się m.in. na przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, odmówił Skarżącej przyznania pomocy. Z przepisu tego wynika, że informacja wydana na podstawie tego przepisu sporządzana jest na piśmie, przez podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy, a zatem organ administracji publicznej lub podmiot umocowany normą prawną do wydania tego aktu. Informacja ta skierowana jest do konkretnego adresata i zawiera konkretne rozstrzygnięcie sprowadzające się do odmowy przyznania pomocy. Oznacza to, że ww. informacja powinna również zawierać uzasadnienie i pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu czynność ta zawiera zbieżne wymogi z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro nie nadał jej takiego charakteru to opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej. Przedmiotowa informacja będzie musiała spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mogła w sposób prawnie skuteczny wywoływać przewidziane dla niej skutki prawne, co oznacza, że w informacji muszą się znaleźć odniesienia do wszystkich przepisów mających zastosowanie w sprawie jak i wyjaśnienie wszystkich okoliczności, które zadecydowały o takim a nie innym rozstrzygnięciu. Drugim z przepisów powołanych w podstawie prawnej rozstrzygnięcia ZWM był przepis art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, zgodnie z którym jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr [...], zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. Istotnym przepisem w niniejszej sprawie jest też art. 17 ust. 2 pkt. 1 lit. b ustawy o rozwoju zgodnie z którym wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zastosowano określonych w LSR kryteriów wyboru operacji. Jednym bowiem z warunków otrzymania wsparcia jest zgodność operacji z lokalnymi kryteriami wyboru operacji do dofinansowania. Przechodząc do oceny okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie stan faktyczny jest w istocie bezsporny, a jej rozstrzygnięcie sprowadzało się do oceny zasadności dwu konkurujących ze sobą stanowisk stron. Przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej czynności o odmowie przyznania pomocy finansowej wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości, zarówno co do prowadzenia w sprawie postępowania, jak i w zakresie zastosowania do ustalonego stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona czynność - odmowa przyznania pomocy finansowej Skarżącej, jest prawidłowa. Sporne były w zasadzie jedynie dwie kwestie, które miały decydujące znaczenie dla zaskarżonego rozstrzygnięcia w obrębie kryterium "Stan przygotowania projektu realizacji" (0 lub 2 pkt). Po pierwsze, zdaniem Skarżącej i LGD stanowiąca element realizacji wnioskowanej do wsparcia operacji tablica informacyjna nie wymagała zgłoszenia budowy (instalacji, montażu) do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, co skutkować winno stwierdzeniem wypełnienia przez Skarżącą ww. kryterium i przyznania przedmiotowej operacji 2 pkt. Po drugie, zdaniem Skarżącej i LGD, w razie zakwestionowania prawidłowości w tym zakresie wniosku, ZWM winien był wezwać Skarżącą na etapie kontroli merytorycznej do uzupełnienia braków wniosku na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju. W obu powyższych kwestiach rację należy przyznać ZWM, który stwierdził niewystarczające uzasadnienie we wniosku braku wymogu zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej dotyczącego przedmiotowej tablicy, a także braku obowiązku wzywania w tym zakresie Skarżącej do uzupełnienia wniosku. Odnosząc się do kwalifikacji według prawa budowlanego zaplanowanej przez Skarżącą tablicy informacyjnej, należy w pierwszej kolejności odnieść się do informacji na ten temat zawartej we wniosku o przyznanie wsparcia i dołączonej do niego dokumentacji. Jak słusznie wskazał ZWM, bezsporne jest, że Skarżąca w opisie projektu (strona 6 stan przygotowania projektu do realizacji, rubryka X – k. 126 verte akt sądowych) wskazała, iż: "(...) Na pozostały zakres rzeczowy projektu nie wymagane są pozwolenia lub zgłoszenia. Dotyczy to zakupu przenośnych nie trwale związanych z gruntem: ławek parkowych, stojaka na rowery, ławek ogrodowych, koszy na śmieci do segregacji oraz tablicy informacyjnej. Są to elementy wolnostojące, na montaż których nie wymagane są żadne pozwolenia czy też zgłoszenia. Wynika to z ustawy Prawo budowlane art. 29.4 (...) Oferty cenowe zakupu wyposażenia do strefy rekreacyjno-kulturalnej (...) przedstawiono w załącznikach do wniosku". Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że załączona do wniosku oferta (k. 171 akt sądowych) dotycząca stelaża drewnianego potrzebnego do zamontowania tablicy informacyjnej, opisuje obiekt budowlany – obiekt małej architektury, o którym mowa w art. 3 pkt 4 P.b., to jest obiekt użytkowy wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Za obiekty małej architektury, zgodnie z art. 3 pkt 4 P.b., ustawodawca uznał niewielkie obiekty, wskazując przykładowo, że w szczególności są to obiekty: a) kultu religijnego, jak kapliczki, krzyże przydrożne, figury; b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej; c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. Należy tu wskazać, że w orzecznictwie sądowadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że kwalifikacja obiektu jako obiektu małej architektury powinna przebiegać z jednoczesnym uwzględnieniem ogólnego kryterium "niewielkości" oraz w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego w sprawie oraz otoczenia, w jakim znajduje się obiekt. Kryterium decydującym o kwalifikacji danego obiektu jako obiektu małej architektury nie jest wyłącznie sposób mocowania do podłoża, a również wielkość obiektu (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1679/16 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oczywiście wyliczenie zawarte w art. 3 pkt 4 lit. c jest przykładowe, o czym świadczy użycie pojęcia "w szczególności". Definicja "obiektu małej architektury" ma charakter niepełny, gdyż nie wymienia wszystkich elementów składających się na jej desygnaty. Wspólne natomiast dla wszystkich obiektów małej architektury są ich niewielkie rozmiary oraz przeznaczenie, które powinno swoją treścią korespondować z przeznaczeniem jednej z kategorii obiektów wymienionych w art. 3 pkt 4 P.b. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt II OSK 19/15). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Sądu przedstawione w załączniku do wniosku wymiary i parametry stelaża do prezentacji tablicy informacyjnej w jednoznaczny sposób predestynuje ten stelaż z tablicą informacyjną do uznania za obiekt małej architektury, jako stosunkowo niewielki (w odniesieniu wielkości tego obiektu do jego usytuowania w konkretnej przestrzeni) nieskomplikowany pod względem technicznym, łatwy do posadowienia, czy przeniesienia w inne miejsce i rodzajowo podobny do tych, które zostały wymienione w art. 3 pkt 4 P.b. Niewątpliwie też zdaniem Sądu, montaż takiego obiektu małej architektury w miejscach publicznych, polegający na stałym posadowieniu w gruncie (ukotwienie stalowe montowane w gruncie), podlega zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 28 P.b. reglamentacji poprzez obowiązek zgłoszenia budowy lub wykonywania innych robót budowlanych organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Jak trafnie dostrzegł bowiem organ, wniosek w całości, a zatem i w części zaplanowanej na usytuowanie przedmiotowej tablicy na stelażu, dotyczy zagospodarowania terenu wokół budynku użyteczności publicznej w miejscowości C.. Bezsporny jest zatem publiczny charakter tego miejsca, w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt. 28 P.b. Co więcej słusznie wskazał ZWM, że nie sposób oferty cenowej dla montażu tablicy informacyjnej traktować jedynie jako materiał poglądowy i pomocniczy nie rzutujący na rodzaj montażu tablicy informacyjnej, bowiem załączona do wniosku oferta znajduje potwierdzenie również w części B.VI wniosku: Opis zadań wymienionych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji (k. 119 akt sądowych), gdzie dla pozycji IB5 wskazano jako koszt tablicy informacyjnej 1.837,00 zł – kwotę wziętą bezpośrednio z ww. oferty. Powyższych wniosków nie zmienia fakt, że instrukcja wypełniania wniosku nie nakłada na wnioskodawcę obowiązku dostarczania ofert cenowych na standardowe dobra na etapie procedowania w LGD. Zasadnie zatem organ nie przyjął jako wystarczającego wyjaśnienia we wniosku, że stwierdzenie "zakupu przenośnych nie trwale związanych z gruntem ławek parkowych, stojaka na rowery, ławek ogrodowych, koszy na śmieci do segregacji" realnie dotyczy także przedmiotowej tablicy informacyjnej. Jak trafnie stwierdziła LGD, źródła weryfikacji przedstawionej dokumentacji aplikacyjnej dla poszczególnych kryteriów, w tym kryterium "Stan przygotowania projektu realizacji", ujęte w załączniku nr 1 do uchwały Zarządu Rady LGD "D. R." nr 9/2018 z dnia 14 czerwca 2018 r., wskazują precyzyjnie i w sposób jednoznaczny co może być podstawą do nieprzyznania punktów. Wbrew jednak argumentacji LGD i Skarżącej, w niniejszej sprawie powodem zakwestionowania 2 punktów przyznanych za to kryterium nie była nieprawidłowość załączonej oferty, a weryfikacja na podstawie zestawienia rzeczowo-finansowego, karty opisu projektu według lokalnych kryteriów wyboru oraz załączonych załączników, czy w przypadku planowanych prac budowlanych wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych i czy odpowiednie dokumenty zostały do wniosku załączone. Zatem niesłuszne jest twierdzenie LGD, jakoby dołączona do wniosku oferta cenowa nie mogła być dla Rady LGD podstawą do nieprzyznania punktów w tym kryterium z uwagi na fakt, iż nie jest ona dokumentem, na podstawie którego Rada LGD weryfikuje możliwość przyznania punktów w tej części kryterium. Co istotne, w ww. załączniku do uchwały wprost wskazano, że "w przypadku prac budowlanych, jeżeli nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych Wnioskodawca musi wskazać konkretnie na podstawie jakiego przepisu prawa budowlanego jest zwolniony z uzyskania pozwolenia lub zgłoszenia dla zakresu prac jakie zamierza przeprowadzić w ramach operacji, a także uzasadnić dlaczego to zwolnienie go dotyczy. Brak wskazania konkretnej podstawy prawnej lub uzasadnienia będzie podstawą do nieprzyznania punktów w tej części kryterium". Mając powyższe na uwadze nie sposób uznać, by prawidłowe i przekonywujące było zawarte we wniosku wyjaśnienie, jakoby na pozostały zakres rzeczowy projektu nie były wymagane pozwolenia lub zgłoszenia, co miało dotyczyć m.in. zakupu przenośnej, nie trwale związanej z gruntem tablicy informacyjnej, która jest elementem wolnostojącym, na montaż której nie wymagane są żadne pozwolenia czy też zgłoszenia, a wynika to z ustawy Prawo budowlane art. 29.4. Należy wskazać, że wskazany przez Skarżącą przepis - art. 29 ust. 4 P.b. -posiada liczne jednostki redakcyjne odnoszące się do bardzo różnych stanów faktycznych. Zgodnie bowiem z ww. przepisem: "Nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, wykonywanie robót budowlanych polegających na: 1) przebudowie: a) budynków, których budowa wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, oraz budynków mieszkalnych jednorodzinnych z wyłączeniem przebudowy przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych, b) obiektów, o których mowa w ust. 1 pkt 4-8, 10 i 14-29 oraz w ust. 2, c) polegającej na dociepleniu budynków o wysokości nieprzekraczającej 12 m, d) urządzeń budowlanych; 2) remoncie: a) obiektów budowlanych, z wyłączeniem remontu: – budowli, których budowa wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, – budynków, których budowa wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę – w zakresie przegród zewnętrznych albo elementów konstrukcyjnych, b) urządzeń budowlanych; 3) instalowaniu: a) na obiektach budowlanych stanowiących albo niestanowiących całości techniczno-użytkowej urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, a także związanego z tymi urządzeniami osprzętu i urządzeń zasilających, o wysokości nieprzekraczającej 3 m, b) krat na obiektach budowlanych, z wyłączeniem instalowania krat na budynkach mieszkalnych wielorodzinnych, użyteczności publicznej i zamieszkania zbiorowego, c) pomp ciepła, wolno stojących kolektorów słonecznych, urządzeń fotowoltaicznych o mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW z zastrzeżeniem, że do urządzeń fotowoltaicznych o mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 6,5 kW stosuje się obowiązek uzgodnienia z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej, zwany dalej "uzgodnieniem pod względem ochrony przeciwpożarowej", projektu tych urządzeń oraz zawiadomienia organów Państwowej Straży Pożarnej, o którym mowa w art. 56 ust. 1a, d) wewnątrz i na zewnątrz użytkowanego budynku instalacji, z wyłączeniem instalacji gazowych; 4) utwardzaniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych. Przepis ten dotyczy zatem różnych rodzajów robót budowlanych, rozmaitych obiektów i urządzeń budowlanych, w tym: przebudowy (pkt 1), remontu (pkt 2), instalacji (pkt 3) wreszcie utwardzania powierzchni (pkt 4). Brak wskazania przez Skarżącą, w której konkretnie regulacji zawartej w art. 29 ust. 4 P.b. upatruje zwolnienia z obowiązku zgłoszenia robót budowlanych polegających na budowie, instalacji lub montażu obiektu małej architektury w miejscu publicznym, musi prowadzić do konstatacji o braku spełnienia kryterium "Stan przygotowania projektu realizacji". Skarżąca bowiem nie uzasadniła dlaczego zwolnienie Jej dotyczy. W konsekwencji brak wskazania konkretnej podstawy prawnej i adekwatnego uzasadnienia musiał skutkować nieprzyznaniem punktów w tej części kryterium. Przy tym jak słusznie dostrzegł ZWM, nawet analizując poszczególne jednostki redakcyjne przepisu art. 29 ust. 4 P.b., trudno wskazać, o którą pozycję mogło chodzić Skarżącej, bowiem żadna z nich nie dotyczy budowy, instalacji czy też montażu obiektów małej architektury. Nie może odnieść skutku wykazania podstaw prawnych do braku obowiązku dokonania zgłoszenia wskazanie jakiegokolwiek przepisu prawa, który nie ma zastosowania do danej sytuacji faktycznej. Próżno też szukać w treści wniosku jakichkolwiek informacji lub stwierdzeń, które mogłyby uwiarygodnić forsowane przez LGD i Skarżącą stanowisko, jakoby zgodnie z art. 29 ust. 4 P.b. możliwa i planowana w przedmiotowej operacji była instalacja spornej tablicy np. na ścianie budynku, istniejącej uprzednio innej konstrukcji, czy "koziołkach". W konsekwencji ponowną analizę dokumentacji złożonej przez Skarżącą oraz ocenę przez ZWM, że wskazany zakres prac wymaga zgłoszenia robót budowlanych, nie jest jak chce Skarżąca nadinterpretacją stanu faktycznego, a trafnie dostrzeżoną konsekwencją sformułowań zawartych we wniosku i jego załącznikach. Należy też nadmienić, że wyjaśnień zawartych w skardze do Sądu nie można traktować jako uzupełnienie wniosku konkursowego. Sąd zwraca uwagę, że postępowanie w sprawie dofinansowania projektu, jest postępowaniem konkursowym. Aby otrzymać wnioskowaną kwotę dofinansowania, należy nie tylko przedstawić wniosek zgodny z obowiązującymi regulaminami czy wytycznymi dla konkursu, ale również zaprezentować przedstawiany projekt w sposób wyczerpujący, popierając go stosowną dokumentacją, tak aby oferta pozwoliła na jej wybór ze wszystkich ofert przedstawionych do konkursu. Ciężar takiego przedstawienia projektu spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Przechodząc do oceny grupy zarzutów dotyczących braku wezwania Skarżącej przez ZWM do uzupełnienia wniosku, należy w pierwszej kolejności przytoczyć art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju. W myśl przepisu art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Z kolei przepis art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju stanowi, że usunięcie braków lub nieprawidłowości we wniosku o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji mającej wpływ na wynik wyboru operacji dokonany przez LGD. Trafnie podniosła Skarżąca, że art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, stanowi samodzielną podstawę prawną do wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie, po przekazaniu przez LGD (zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju) wniosków o udzielenie wsparcia dotyczące wybranych operacji wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji, w celu dokonania oceny czy operacja spełnia warunki udzielenia wsparcia. Literalne brzmienie tego przepisu rzeczywiście wskazuje, że zarząd województwa jest zobowiązany wezwać podmiot ubiegający się o wsparcie, jeżeli stwierdzi, że wniosek zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki. Jedyna możliwość niezastosowania tego przepisu (odstąpienia od wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie) jest przewidziana w przytoczonym powyżej przepisie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. Zatem każdorazowo w sytuacji, gdy zarząd województwa oceniając operację stwierdzi braki we wniosku, że wniosek jest wypełniony nieprawidłowo albo zawiera oczywiste omyłki, zobowiązany jest rozważyć dopuszczalność wezwania analizując przesłankę wyłączającą określoną w przepisie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. Jeżeli dojdzie do przekonania, że wezwanie nie jest dopuszczalne ze względu na przepis art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju, zobowiązany jest w informacji, o której mowa w art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, szczegółowo wyjaśnić podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, przyczyny odstąpienia od wezwania go do usunięcia braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek. Przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju istotnie może mieć szczególne znaczenie w sytuacji, gdy LGD zaniecha wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie o dostarczenie wymaganych przepisami dokumentów i na podstawie dokumentów nie odpowiadających wymaganiom przepisów dotyczących wyboru operacji dokona pozytywnej oceny operacji. W takiej sytuacji podmiot ubiegający się o wsparcie jest przeświadczony, że złożony przez niego wniosek był kompletny, ponieważ został pozytywnie oceniony i co do zasady nie ma podstaw do złożenia protestu (art. 22 ust 1 ustawy o rozwoju). Taka sytuacja jednak nie miała miejsca w niniejszej sprawie. W przedmiotowej sprawie bowiem LGD trafnie uznała operację Skarżącej za zgodną z LSR, a jedynie wadliwie przyznała jej dodatkowe 2 punkty wskutek nieprawidłowej oceny jednego z kryteriów. Obowiązek wezwania przez ZWM na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, aktualizował by się, gdyby np. Skarżąca twierdziła, że dysponuje wymaganym zgłoszeniem robót budowlanych, a nie załączyła go do wniosku (podkreślenie Sadu). Podobnie zasadnym powodem wezwania mógłby być brak przedstawienia oferty cenowej na wykonanie tablicy informacyjnej będącej elementem operacji, gdyby jej cena przekraczała 3.500,00 zł. Tymczasem w niniejszej sprawie negatywne konsekwencje skutkujące zmniejszeniem ilości punktów nie były skutkiem nieprawidłowego formalnie wypełnienia wniosku, czy też jego braków dokumentów lub oczywistych omyłek. Ocena kryterium "Stan przygotowania projektu realizacji" na 0 punktów była spowodowana wadliwą interpretacją przez Skarżącą i LGD przepisów prawa budowlanego mających zastosowanie do zawartego we wniosku zamierzenia budowlanego. Zatem spór miał charakter merytoryczny, a nie formalny.(podkreślenie Sądu). Skoro Skarżąca była przekonana, że nie ma potrzeby dokonywania zgłoszenia organowi zamiaru prowadzenia określonych robót budowlanych, gdyż w sprawie zdaniem Skarżącej miał zastosowanie bliżej nie wskazany we wniosku punkt ust. 4 art. 29 P.p., upoważniający Skarżącą do nie dokonywania zgłoszenia o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 28 P.b., to oznacza, że brak było podstaw do wzywania Skarżącej o uzupełnienie wniosku. Przywołany w skardze wyrok z dnia 4 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 8/19 dotyczył innego stanu faktycznego sprawy, mianowicie organ nie rozważył kwestii wezwania wnioskodawcy o dołączenie do wniosku o przyznanie pomocy określonych dokumentów pozwalających na jednoznaczną ocenę spełnienia kryterium (brak formalny), dlatego Sąd uznał rozstrzygnięcie za przedwczesne. W związku powyższym nie mogła odnieść zamierzonego skutku argumentacja Skarżącej, jakoby omyłka w postaci załączenia do wniosku nieprawidłowej oferty winna być skorygowana na etapie oceny merytorycznej ZWM poprzez wezwanie do wyjaśnień i potwierdzenia faktu, że tablica nie będzie trwale związana z gruntem. Innymi słowy, brak dostarczenia kompletu wymaganych zgodnie z informacją o załącznikach (B.VII – pkt 20.4 – k. 120-121 akt sądowych) dokumentów w ramach kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji" nie uniemożliwiło oceny wniosku, a jedynie skutkowało odpowiednio zmniejszoną punktacją kryterium. Sąd nie podziela również stanowiska LGD, według którego kryterium "Stan przygotowania projektu do realizacji" nie można zaliczyć do kategorii kryteriów ewidentnie mierzalnych czy też możliwych do oceny w systemie zero-jedynkowym. W okolicznościach niniejszej sprawy jasnym jest, że weryfikację, czy wnioskodawca przedstawił stosowne uzasadnienie i wskazał konkretny, adekwatny przepis prawa, należy ocenić jako sprawdzenie faktu ewidentnie mierzalnego. Jak trafnie wskazał ZWM, przepisy P.b. dokładnie określają przypadki, w których inwestor zobowiązany jest przed przystąpieniem do realizacji swojej inwestycji uzyskać pozwolenie na budowę, kiedy jest zobowiązany zgłosić organowi zamiar prowadzenia określonych robót budowlanych, a kiedy roboty budowlane nie są objęte reglamentacją prawa budowlanego. Końcowo Sąd wskazuje, że dokumenty, z których przeprowadzenie dowodów Skarżąca wnioskowała w skardze, jako część materiału dowodowego prowadzonego konkursu, były w niniejszej sprawie badane przez Sąd z urzędu i ich treść została wzięta pod uwagę, czego dowodzi niniejsze uzasadnienie. Podsumowując i mając na uwadze sformułowane w skardze zarzuty, nie można zgodzić się ze Skarżącą, że ZWM dokonał błędnej oceny nieprawidłowego zastosowania przez LDG kryterium wyboru operacji i przyjął własną ocenę kryterium "Stan przygotowania projektu realizacji". Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu ZWM podnoszonego w skardze naruszenia art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, art. 17 ust. 2 lit. b oraz art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, ani też powołanych przepisów P.b. Polemika Skarżącej ze stanowiskiem ZWM nie mogła mieć wpływu na ocenę legalności kontrolowanego rozstrzygnięcia. W związku z tym, że wszystkie zarzuty skargi okazały się niezasadne, a Sąd z urzędu nie stwierdził innych naruszeń prawa, na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.