I SA/Kr 61/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.J., o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 31.10.2013r. , nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za sierpień 2008r. postanawia: wniosek oddalić Na wstępie należy podkreślić , iż kwestia przyznania P.J. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych była już rozpatrywana w przedmiotowej sprawie. W dniu 7 lutego 2014r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się. W dniu 08.10.2014r. wraz ze skargą kasacyjną strona skarżąca złożyła natomiast ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłaty od skargi. Oczywiście zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2012r. poz. 270 z p. zm.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Regulacje w/w ustawy dopuszczają natomiast możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku jest możliwa wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę. W przedmiotowym wniosku strona skarżąca nie wykazała żadnej zmiany istotnych okoliczności, mających wpływ na ocenę jej sytuacji materialnej. Nie podała bowiem żadnych danych podlegających ocenie, co jest niezrozumiałe, biorąc pod uwagę fakt, iż zarówno strona skarżąca jak i jej pełnomocnik są radcami prawnymi a więc profesjonalistami stosującymi prawo. W związku z powyższym, zdaniem orzekającego, nie zachodzą powody, aby w rozpatrywanym przypadku, zapadło odmienne rozstrzygnięcie w przedmiotowej kwestii. Orzeczono więc jak w sentencji, na podstawie art. 244§1 , art.245§3, art. 246§1 pkt 2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z p. zm.).