I SA/Kr 621/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2010 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. postanawia: odrzucić skargę. Strona skarżąca O. Sp. z o.o. w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 stycznia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 i 21 kwietnia 2010 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień złożenia skargi tj. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2482,00 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono skutecznie skarżącej spółce w dniu 10 maja 2010 r.( dowód doręczenia w aktach) Skarżąca spółka nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu , nie uzupełniła ani braku fiskalnego, ani formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 02 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm – oznaczana jako p.p.s.a. .), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ osoby prawnej mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Ponadto zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżąca spółka nie przedłożyła we wskazanym terminie odpisu KRS oraz nie uiściła należnego wpisu od skargi, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.