I SA/Kr 621/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Borys Marasek po rozpoznaniu w dniu 21 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. B. na zawiadomienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2025 r., znak sprawy 1201-IEE.7113.1.123.2025.2AG w przedmiocie przekazania pisma postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu 100 zł (sto złotych) uiszczone tytułem wpisu od skargi. J. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na zawiadomienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 4 sierpnia 2025 r., znak 1201-IEE.7113.1.123.2025.2AG w przedmiocie przekazania pisma Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest do dokonania oceny jej dopuszczalności, w szczególności do dokonania oceny, czy z uwagi na przedmiot skargi sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. Z treści skargi wynika wprost, że skarżący kwestionuje pismo informacyjne, które nie stanowi rozstrzygnięcia administracyjnego podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jak wynika z zaskarżonego pisma wydane zostało na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., a zatem była to czynność materialno–techniczna organu o charakterze informacyjnym. Zatem załatwienie sprawy w takim trybie nie podlega kontroli sądowej, ponieważ nie mieści się w żadnej z kategorii spraw wyliczonych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji. O zwrocie 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.