I SA/Kr 622/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "B" Oddział w Polsce na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za wrzesień 2005 r. postanawia : - zawiesić postępowanie sądowe - W piśmie z dnia 27 kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej zawarł wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej określanej skrótem "p.p.s.a.", w sprawie ze skargi "B" Oddział w Polsce na decyzję tego organu z dnia 1 marca 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za wrzesień 2005 r. Gdyby natomiast strona skarżąca nie wyraziła na to zgody, wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125§1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego skierowanego przez NSA w dniu 19 kwietnia 2012 r. (sygn. akt I GSK 1017/10) na podstawie art. 187§1 p.p.s.a. Pełnomocnik strony skarżącej w piśmie z dnia 15 czerwca 2012 r. podał, że przychyla się do wniosku organu o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 126 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z art. 130§1 zd. pierwsze p.p.s.a. wynika natomiast, że Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Wniosek o zawieszenie postępowania strony mogą złożyć w każdym czasie, na piśmie bądź ustnie do protokołu na rozprawie. Warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, z tym że decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu sądu, o czym świadczy użycie określenia "sąd może". W literaturze wskazuje się na obowiązek sądu polegający na zbadaniu, czy wniosek o zawieszenie postępowania nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził zaistnienia okoliczności, które sprzeciwiałby się zawieszeniu postępowania, działając na zasadzie art. 126 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.