I SA/Kr 629/08

Dnia 18 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 18 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu "F" Sp. z o.o. z siedzibą w K. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2008roku w sprawie o sygnaturze I SA/Kr 629/08 oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia straty za 2004rok postanawia : oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, Pismem z dnia [...] sierpnia 2008r. pełnomocnik "F" Sp. z o.o. zwanego dalej skarżącym, wniósł sprzeciw na postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2008 roku w sprawie o sygnaturze I SA/Kr 629/08 oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia straty za 2004 rok. Postanowienie referendarza zostało doręczone 29 lipca 2008r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2008r. pełnomocnik skarżącego wniósł sprzeciw od wydanego postanowienia. W uzasadnieniu sprzeciwu pełnomocnik skarżącego wskazał, że przy wartości zaskarżenia 22 709 184,56zł. wpis sądowy oznacza kwotę 100 000zł., co dla skarżącego, mimo osiągania znacznych przychodów jest kwotą nieosiągalną do jednorazowej wpłaty gotówkowej, nawet jeżeli byłaby to kwota podzielona na raty. W dalszej części uzasadnienia pełnomocnik skarżącego podkreślał, że posiadane nieruchomości są obciążone hipotekami, skarżący ponosi znaczne koszty spłaty kredytu i odsetek - co powoduje, że osiągane przychody z majątku nieruchomego (dzierżawa na rzecz "C" Polska Sp. z o.o.) przekazywane są bezpośrednio bankowi udzielającemu kredytu. Dodatkowo pełnomocnik wskazywał, że skarżący ponosi stratę na działalności gospodarczej, choć jego działalność jest nastawiona na zysk to jednak wystąpi on w przyszłości, kiedy zostaną spłacone kwoty wynikające z zaciągniętych zobowiązań. W aktach sądowych znajduje się wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych należnych od skargi (wniosek złożony został bezpośrednio razem ze skargą), w którym to wniosku skarżący wskazał, że prowadzi działalność ze stratą i pozostaje w bardzo trudnej sytuacji ekonomicznej, nie mając praktycznie środków finansowych na kontach bankowych, co uniemożliwia uiszczenie wpisu sądowego, a tym samym przekreśla możliwość skorzystania z ustawowo zagwarantowanego uprawnienia do zaskarżania decyzji organu podatkowego. Dodatkowo, skarżący uzupełnił ten wniosek o wyciąg z rachunku bankowego [....] S.A. z saldem debetowym, z którego wynika, że na dzień 1 marca 2008r. posiadał dostęp do salda debetowego (limit salda debetowego nie został wyczerpany) w wysokości 3 923,39zł; wyciąg z konta Banku [...] w K. z dnia 19 lutego 2008roku oraz wyciągi z kont kredytowych z dnia [...] lutego 2008r. i [...] marca 2008r. z których to wyciągów wynikało, że skarżący uzyskuje wpływy z "C" Polska Sp. z o.o w wysokości 208 214,83zł., kwoty te przelewane są niemal w całości na spłatę odsetek i kredytu inwestycyjnego, a zadłużenie na rachunkach kredytowych wynosi odpowiednio 8 400 000zł i 2 782 418,57zł. W aktach znajduje się też bilans skarżącego na 31 grudnia 2007r. z którego wynika, że na ten dzień skarżący posiadał środki pieniężne w wysokości 382 486,13zł. i wydruki z rachunków bankowych [...] S.A. i [...] S.A., z których to wydruków wynika, że skarżący posiada uprawnienia do debetu w wysokości 100 000zł i z tego limitu regulowane są bieżące zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) zwanej dalej ustawą p.p.s.a., w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ sprzeciw został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega ponownemu rozpatrzeniu. W ocenie Sądu wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie, przy czym najistotniejsze w sprawie jest, że skarżący błędnie obliczył należny wpis od skargi, co zaważyło na jego błędnej ocenie zdolności płatniczych co do możliwości poniesienia kosztów sądowych. Należy bowiem podkreślić, że w związku z zaskarżeniem decyzji w przedmiocie określenia wysokości straty - od skargi pobiera się wpis stały, a nie stosunkowy, co w praktyce oznacza, że skarga podlega opłacie w wysokości 200zł., a nie 100 000zł. Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Decyzja organu podatkowego określająca wielkość straty za rok podatkowy nie określa "należności pieniężnej", bo też nie rodzi bezpośrednio obowiązku wpłaty konkretnej kwoty podatku lub też nie dotyczy uprawnienia podatnika do otrzymania określonych kwot (zwrotu podatku lub nadpłaty). Skarga na taką decyzję podlega wpisowi określonemu na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Decyzja określająca wielkość straty nie dotyczy bowiem sensu stricto zobowiązania podatkowego, gdyż zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zmianami) zobowiązanie podatkowe to wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Skoro decyzja określająca stratę nie wiąże się z takim obowiązkiem, należy ją potraktować jako decyzję w "innej sprawie", a więc skarga na taką decyzję podlega wpisowi stałemu w wysokości 200zł. Biorąc powyższe pod uwagę należy zauważyć, że zgodnie z art. 246 § 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej może nastąpić: w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania; w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W ocenie Sądu wielkość posiadanych środków finansowych uzyskiwanych z przychodów skarżącego, nawet jeżeli większość przychodów przekazywana jest na spłatę kredytu, pozwala na uiszczenie wpisu w wysokości 200zł, tym bardziej, że skarżący w rachunku bankowym posiada limit debetowy w wysokości 100 000zł., umożliwiający mu spłatę bieżących zobowiązań. W tym stanie sprawy na podstawie art. 260 w związku z art. 246 § 2 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.