I SA/Kr 629/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2008 r. nr: [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 116 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 grudnia 2008 roku Nr: [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych M. B. złożył, na urzędowym formularzu PPF, wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Z danych zawartych we wniosku wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną Z. B., 31-letnią córką E., 25-letnim synem D. oraz 18-letnim synem B.. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest dochód skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 400 – 450 zł miesięcznie. Młodszy syn skarżącego uczy się w szkole, zaś starszy syn i córka pozostają bez pracy i bez prawa do zasiłku. W skład majątku skarżącego wchodzi zadłużone mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 42 m². Skarżący nie posiada zasobów pieniężnych, jak również przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy M. B. podniósł, iż znajduje się w tragicznej sytuacji finansowej i majątkowej. Na utrzymaniu ma liczną rodzinę. Żona i dzieci często chorują. Uzyskiwane środki finansowe z trudem wystarczają na pokrycie bieżących opłat. Wykonując wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że jego żona osiąga dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości od 700 do 800 zł miesięcznie. Obecnie jest w trakcie wypowiedzenia umowy o pracę. Środki, które uzyskuje przeznaczane są na zakup lekarstw. Żona skarżącego jest osobą schorowaną, co zostało potwierdzone kopiami kart informacyjnych leczenia. Dzieci skarżącego D. i E. poszukują pracy. Członkowie rodziny skarżącego nie korzystają z pomocy społecznej. Miesięczne wydatki rodziny przedstawiają się następująco: gaz 180,17 zł, energia elektryczna 120,82 zł, telefon żony 126,17 zł, telefon skarżącego 60 zł, czynsz za mieszkanie 389,93 zł, opłata za lekarstwa. Mieszkanie skarżącego jest zadłużone. Rodzina spłaca zadłużenie w miarę możliwości. Niejednokrotnie brakuje środków na życie, wówczas pieniądze pożyczane są od znajomych. Do pisma skarżący załączył zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego w roku 2008 PIT-36. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy - zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający, że nie posiada dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w sprawie oraz kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Za taką decyzją przemawiały wykazane przez skarżącego niewielkie dochody z tytułu prowadzonej działalności, brak jakichkolwiek oszczędności oraz stan zdrowia żony pociągający za sobą konieczność ponoszenia wydatków na lekarstwa. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje troje dzieci: syn pobierający naukę w szkole oraz dwoje dorosłych dzieci poszukujących pracy. Żonie skarżącego została wypowiedziana umowa o pracę. Mieszkanie, w którym zamieszkują jest zadłużone. Uzyskiwane w miesiącu dochody przeznaczane są na bieżące potrzeby utrzymania rodziny – nie ma zatem możliwości poczynienia z nich jakichkolwiek oszczędności. W tym miejscu orzekający pragnie podkreślić, iż rozpoznając kwestię przyznania stronie kwalifikowanego pełnomocnika w ramach prawa pomocy kierowano się jedynie przesłankami ekonomicznymi (tj. badano czy stronę stać na poniesienie określonego wydatku), nie zaś charakterem sprawy. Jedynym kryterium, od którego przepis art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia przyznanie prawa pomocy jest bowiem brak możliwości poniesienia przez stronę jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Ze względu na fakt, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata wybór pozostawiając uznaniu orzekającego - postanowiono przyznać skarżącemu adwokata. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).