I SA/Kr 637/08

Dnia 25 sierpnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. Sp. z o.o. na postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2008r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2002 rok postanawia : -oddalić wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych- W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...]kwietnia 2008r. reprezentujący M. Sp. z o.o. pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem 17 czerwca 2008 roku sygn. akt I SA/Kr 637/08 referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]nr [...]w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2002 rok postanowił oddalić wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Od przedmiotowego postanowienia pełnomocnik złożył w ustawowym terminie sprzeciw z dnia 30 czerwca 2008r., w którym zarzucił, iż orzekający w sprawie referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie poddał ocenie sytuację majątkową spółki przez pryzmat możliwości ponoszenia opłat związanych z uczestnictwem w procesie, podczas, gdy przedmiotem rozstrzygnięcia powinna być ocena czy spółka posiada dostateczne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został wniesiony ten środek prawny, traci moc. Oznacza to, że sprawę należy w całości rozpatrzyć merytorycznie. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania; w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Należy zauważyć, również - co niejednokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach - iż zgodnie z treścią powołanego powyżej przepisu regulacja w nim zawarta, stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej zgodnie z art. 199 powołanej ustawy, na mocy której strony ponoszą koszty postępowania, związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Rozpoznając zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy Sąd powinien kierować się właśnie tą zasadą. Udzielenie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu Państwa i powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście niemożliwe. Ponadto podnieść należy, że opłaty sądowe, do których zalicza się także wpis, stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienie od ponoszenia tego typu danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Dlatego też może być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucania ciężaru dotyczącego danej osoby na pozostałych współobywateli. Sąd wskazuje przy tym, iż to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania przesłanek mogących przyczynić się do udzielenia jej pomocy finansowej ze strony Skarbu Państwa w całości, tj. wykazania, iż strona nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie bądź odmowa przyznania prawa pomocy winna zawsze wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania oraz aktualnej kondycji finansowej strony. Z uwagi na powyższe na podstawie zebranego w toku postępowania materiału dowodowego należy stwierdzić, iż strona skarżąca dysponuje majątkiem o znacznej wartości (środki trwałe wg bilansu za ostatni rok 3.745.318,12 zł) oraz kwotami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunkach bankowych (kwoty wolne od zajęcia 36.447,94 zł). Nadto spółka zamknęła ostatni rok obrotowy zyskiem w wysokości 501.009,99 zł. Dodatkowo należy wskazać, iż wysokość wpisu od skargi w niniejszym postępowaniu – wobec wskazanego przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości 18.465,00zł – wynosi 553,95 zł. Wobec takich ustaleń należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała, by nie była w stanie ponieść kosztów postępowania, na które składa się aktualnie uiszczenie wpisu od skargi. Nadto wobec znacznych aktywów majątku strony skarżącej, na które składa się wartość majątku trwałego oraz składników zgromadzonych na rachunkach bankowych, a także osiąganych zysków strona skarżąca nie wskazała na nadzwyczajne okoliczności, które uzasadniałyby wniosek o zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Sam fakt wskazania przez spółkę na ponoszenie wydatków inwestycyjnych, bez ich udokumentowania – w świetle powyższych ustaleń – nie oznacza, że spółka nie posiada środków na ponoszenie kosztów postępowania zainicjowanego przez stronę wniesieniem skargi. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku strony skarżącej w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych w całości uznał, iż sytuacja faktyczna spółki nie odpowiada warunkom koniecznym do przyznania osobie prawnej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie określonym w art. 246 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 2 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak na wstępie.