I SA/Kr 638/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016r. postanawia: umorzyć postępowanie. J. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016r. W dniu 20 października 2016r. WSA w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 w zw. art. 131 p.p.s.a. W sprawie zaistniała przesłanka, dająca podstawę do fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, bowiem na skutek braku aktualnego i prawidłowego adresu skarżącego, sprawie nie można było nadać dalszego biegu, a postępowanie w sprawie w takich okolicznościach było niemożliwe. W toku postępowania, tut. Sąd podejmował próby doręczenia korespondencji do skarżącego i występował w tym zakresie do podmiotów, mogących posiadać wiedzę na temat jego adresu. Ponowne próby doręczeń, okazały się nieskuteczne. Nadto, w okolicznościach faktycznych sprawy nie można było uznać przesyłek awizowanych za skutecznie doręczone. Równocześnie do dnia 20 października 2019r. nie wpłynął wniosek o podjęcie postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Natomiast art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd umarza zawieszone postępowanie, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Z treści art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika zatem, że sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.) albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, tj. jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu – jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Okres trzech lat jest liczony od daty wydania postanowienia (tj. w zależności od tego, czy zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, czy na rozprawie, odpowiednio, od daty jego podpisania - art. 164 p.p.s.a., lub ogłoszenia - art. 144 w zw. z art. 166 p.p.s.a.), a nie od daty jego uprawomocnienia. Umorzenie postępowania w tych wypadkach jest konsekwencją braku działania stron przez okres co najmniej trzech lat (zob. M. Niezgódka-Medek (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 130, wyd. VII). W piśmiennictwie zwrócono także uwagę, że zgłoszenie wniosku o podjęcie postępowania po upływie tego terminu jest bezskuteczne i nie stoi na przeszkodzie wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania, które ma charakter deklaratoryjny, gdyż stwierdza jedynie fakt, że z upływem trzech lat od daty zawieszenia postępowanie uległo umorzeniu (zob. H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., 2004, s. 254). Z kolei na podstawie art. 131 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia postępowania przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie spełnione zostały określone w art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanki zobowiązujące sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Termin trzech lat liczony od daty wydania postanowienia z dnia 20 października 2016r. o zawieszeniu postępowania sądowego, upłynął bowiem w dniu 20 października 2019r., a żadna ze stron nie zgłosiła skutecznie przed jego upływem, wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.