I SA/Kr 639/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym z urzędu sprawy sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r. w sprawie ze skargi K.-3 Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do maja 2007 r. oraz za lipiec, sierpień, wrzesień i grudzień 2007 r. postanawia : 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 639/14, poprzez wpisanie prawidłowego oznaczenia przedmiotu postępowania, tj. "w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do maja oraz za lipiec, sierpień, wrzesień i grudzień 2007 r." w miejsce błędnie wpisanego - "w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do maja oraz za sierpień, wrzesień i grudzień 2007 r.", 2. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w protokole rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r. poprzez wpisanie prawidłowego oznaczenia przedmiotu postępowania, tj. "w przedmiocie podatku VAT za okres od I do V oraz za VII, VIII, IX i XII 2007 r." w miejsce błędnie wpisanego - "w przedmiocie podatku VAT za okres od I do V oraz za VIII, IX i XII 2007 r.". Zgodnie z art. 156§1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (zob. B. Dauter, Komentarz do art. 156 p.p.s.a., źródło Lex Omega). W przedmiotowej sprawie oczywisty błąd pisarski w wyroku (w jego części wstępnej zawierającej elementy natury formalnej) polegał na opuszczeniu w oznaczeniu przedmiotu postępowania jednego miesiąca, tj. lipca. Oczywistość omyłkowego oznaczenia przedmiotu sprawy potwierdza bezspornie między innymi treść, znajdującej się w aktach administracyjnych, zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 marca 2013 r., nr [...], mocą której organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą w szczególności kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r. W konsekwencji zasadne było także sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 10 czerwca 2014 r. Wymaga podkreślenia, że sprostowanie zaistniałej omyłki nie prowadzi do zmiany wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia. Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia na zasadzie art.156 §1 i §2 p.p.s.a.