I SA/Kr 641/09
PostanowienieWSA w Krakowie2009-05-27
Skład orzekający: Jarosław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie wyłączenia organu podatkowego od załatwienia sprawy, na które nie przysługuje zażalenie w toku postępowania administracyjnego, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje na postanowienie o odmowie wyłączenia organu podatkowego, jeśli na takie postanowienie nie służy zażalenie w toku postępowania administracyjnego. Postanowienie takie nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a zatem nie mieści się w katalogu zaskarżalnych postanowień określonym w art. 3 § 2 pkt 2 PPSA. W związku z tym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o wyłączenie Naczelnika Urzędu Skarbowego od załatwienia sprawy dotyczącej rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. z powodu braku zaufania. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem odmówił wyłączenia organu, uznając brak przesłanek do zastosowania tej instytucji. Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając błędną kwalifikację pisma jako wniosku o wyłączenie organu, a nie skargi na czynności organu.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucić.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA: Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. i M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19.12.2008 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia Naczelnika Urzędu Skarbowego od załatwienia sprawy dotyczącej rozliczenia w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. p o s t a n a w i a s k a r g ę o d r z u c i ć
W dniu [...] kwietnia 2003 r. P. i M. K. złożyli w Urzędzie Skarbowym zeznanie podatkowe PIT - 36 za 2002 r. Przeprowadzone czynności sprawdzające wykazały, że przedmiotowe zeznanie zawierało błędy jak również było niekompletne z uwagi na brak załącznika PIT/B. W dniu [...] października 2008 r. P. K. dokonał skorygowania zeznania podatkowego, co zostało potwierdzone stosownym protokołem. Pismem z dnia [...] października 2008 r. P. K. złożył wniosek o wszczęcie postępowania podatkowego za 2002 r. z uwagi na błędy popełnione w korekcie deklaracji. Jednocześnie w dniu [...] października 2008 r. złożyli K. w Urzędzie Skarbowym korektę zeznania podatkowego, bez dołączenia wymaganego pisemnego wyjaśnienia.
W odpowiedzi na pismo z dnia [...] października 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, postanowieniem znak [...] z dnia [...] października 2008 r., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego od osób fizycznych za 2002 r. z powodów formalnych. Na zażalenie Strony Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem znak [...] z dnia [...] stycznia 2009r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Pismem z dnia [...] listopada 2008 r. skierowanym do Dyrektora Izby Skarbowej P. K. złożył wniosek o wyłączenie Naczelnika Urzędu Skarbowego od załatwienia sprawy dotyczącej rozliczenia w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r., w związku z brakiem zaufania do organu podatkowego.
Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem znak [...] z dnia 19 grudnia 2008 r. ( data doręczenia [...] stycznia 2009 r. ) odmówił wyłączenia organu z powodu braku przesłanek wynikających z przepisów ustawy Ordynacja podatkowa do zastosowania instytucji wyłączenia.
Na to postanowienie pismem dnia [...] marca 2009 r. została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucono naruszenie art.7 Konstytucji Rp poprzez błędne przyjęcie , iż pismo z 30 listopada 2008 r. było wnioskiem o wyłączenie organu a nie skargą na czynności organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje .
Na wstępie należy zauważyć , iż organ podatkowy prawidłowo zakwalifikował pismo z dnia 30.11.2008 r. traktując je jako wniosek o wyłączenie Naczelnika Urzędu Skarbowego, gdyż skarżący po przedstawieniu zarzutów dotyczących działania Naczelnika Urzędu Skarbowego sformułował jednoznacznym wniosek o przekazanie sprawy do innego organu podatkowego w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym za 2002 r.
A zatem Dyrektor Izby Skarbowej działając w oparciu o przedmiotowy wniosek , był uprawniony zgodnie z właściwością miejscową, do wydania postanowienie o odmowie wyłączenia Naczelnika Urzędu Skarbowego od załatwienia sprawy rozliczenia P. K. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. na podstawie art. 216 w związku z art. 131 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. Nr 8, póz. 60 z 2005 r. z późn. zm.).
Ponadto zauważyć również trzeba , iż pismo P. K. z dnia 30 listopada 2008 r. zostało odrębnie rozpatrzone ze względu na charakter sformułowanych zarzutów w trybie skargi z art. 227 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.
Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie z dyspozycją art. 236 § l Ordynacji podatkowej na wyżej wymienione postanowienie zażalenie nie przysługuje w administracyjnym toku postępowania, o czym strona postępowania została pouczona.
Natomiast myśl art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. ) zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają tylko postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowania, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie o wyłączeniu Naczelnika Urzędu Skarbowego nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii.
A zatem skarga do sądu administracyjnego na takie postanowienie nie przysługuje, jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu w trybie art. 58 § 1 pkt 6 cyt ustawy, o czym orzeczono w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło