I SA/Kr 641/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 13 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. od dochodów z tytułu kapitałów pieniężnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. nr [...] Decyzją z dnia 13 kwietnia 2018 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia 12 stycznia 2018 r. nr [...], którą odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 4 listopada 2013 r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok od dochodów z tytułu kapitałów pieniężnych w kwocie [...]zł. W skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 13 kwietnia 2018 r. nr [...] B. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. nr [...] Uzasadniając go, skarżący podniósł, że wykonanie tej wadliwej decyzji doprowadziłoby do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków do jakich należy konieczność zapłaty przez niego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym za 2011 r. w zawyżonej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przystępując do rozpoznania wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. nr [...] należy w pierwszej kolejności rozważyć jego dopuszczalność. Pojawia się bowiem pytanie, czy można wstrzymać wykonanie tej decyzji skoro przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 13 kwietnia 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia 12 stycznia 2018 r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. nr [...] Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak zauważa się w doktrynie, użyte w treści tego przepisu określenie "w granicach danej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 oraz art. 134 i 135 p.p.s.a., co przesądza, iż posiada ono zbliżone ramy prawne do pojęcia "granice sprawy, której dotyczy skarga". Stąd ochroną tymczasową można objąć zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (por. P. Daniel, Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2013, s. 285 i n.). Oznacza to, że w ramach postępowania zainicjowanego skargą na decyzję w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w trybie wznowienia postępowania, skarżący ma prawo wnieść o wstrzymanie kwestionowanej, w trybie nadzwyczajnym, ostatecznej decyzji administracyjnej, a więc jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – ostatecznej decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 rok od dochodów z tytułu kapitałów pieniężnych. Tym samym obowiązkiem Sądu było rozstrzygnięcie, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. nr [...] Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wskazanym przepisie przewidziano zatem stosunkowo restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wnioskodawca musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi przy tym nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.). Wniosek o wstrzymanie wykonania powinien przy tym zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności powołane we wniosku powinny mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Brak przy tym podstaw, aby żądać od Sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje możliwość wystąpienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł bowiem jedynie, że wykonanie wadliwej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. doprowadziłoby do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków do jakich należy konieczność zapłaty przez niego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym za 2011 r. w zawyżonej wysokości. Skarżący nie uprawdopodobnił jednak w żaden sposób przedstawionych przez siebie okoliczności. Rozpoznając przedmiotowy wniosek należy podkreślić, że sama konieczność zapłaty nałożonej kary pieniężnej i związane z tym uszczuplenie majątku nie może stanowić przesłanki przemawiającej za uwzględnieniem złożonego wniosku. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 września 2014 r. sygn. akt I OZ 737/14 faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z zaskarżonej decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji można otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 684/13). W orzecznictwie panuje również jednolity pogląd, że wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). Ogólnikowość wniosku we wskazanym zakresie nie pozwala Sądowi na zweryfikowanie, czy w istocie w przypadku wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a - jak już wskazano wyżej - ciężar wykazania występowania tych przesłanek spoczywa na stronie ubiegającej się o przyznanie ochrony tymczasowej, czego jednak w niniejszej sprawie skarżący nie uczynił. W tej sytuacji Sąd nie miał podstaw by przyjąć, że wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 kwietnia 2014 r. może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.