I SA/Kr 656/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek Sędziowie: WSA Anna Znamiec (spr) WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk Protokolant: Bożena Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 grudnia 2005r. sprawy ze skargi W. i F. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2003r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2002r I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących solidarnie koszty postępowania w kwocie 10 zł. ( dziesięć złotych). Decyzją z dnia [...]10.2003 r. Nr [...] Wójt Gminy działając na podstawie art. 254 i art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) dokonał F. i W. M. zmiany łącznego zobowiązania pieniężnego za 2002 r. ustalonego w decyzji - nakazie płatniczym nr [...]. Zmiana polegała na zmniejszeniu łącznego zobowiązania pieniężnego na 2002 r. o kwotę 0,90 zł. W uzasadnieniu decyzji Wójt Gminy powołał się na przepis art. 6 a ust. 4 i 7 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. jedn. Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 z późn. zm.), na mocy którego kwota należnego podatku rolnego ulega obniżeniu lub podwyższeniu jeżeli w ciągu roku podatkowego uległa zmianie powierzchnia gruntu. Zmiana powierzchni gruntów nastąpiła w związku z wprowadzeniem do urządzeń podatkowych zmian geodezyjnych z dnia [...].06.2002 r. Nr [...], [...], z których wynika, że powierzchnia gruntów będących własnością uległa zmniejszeniu 0,73 ha. W związku z powyższym organ podatkowy l instancji dokonał pomniejszenia łącznego zobowiązania podatkowego za 2002 r. z kwoty 55,80 zł do kwoty 54,90 zł. Od powyższej decyzji F. i W. M. wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odwołujący się podnoszą, że zaskarżona decyzja jest niesłuszna i krzywdząca, gdyż działki ewidencyjne nr [...]F.. M. otrzymał na mocy umowy darowizny w 1991 r., a jest samoistnym posiadaczem tej nieruchomości od 37 lat. Od zawarcia związku małżeńskiego nieruchomość ta znajduje się również w posiadaniu jego żony W. M., brak jest zatem podstaw do twierdzenia, że nie jest on właścicielem przedmiotowych nieruchomości, a właścicielem nieruchomości jest brat J. M. Decyzją z dnia [...].02.2003 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w stwierdziło, że w czerwcu 2002 r. nastąpiły zmiany geodezyjne uwidocznione w ewidencji gruntów. W wyniku przedmiotowej zmiany podstawa opodatkowania w podatku rolnym zmniejszyła się o 0,73 ha. Stosownie zatem do przepisu art. 6 a ust. 4 i 7 cyt. ustawy o podatku rolnym organ l instancji prawidłowo dokonał zmiany decyzji ustalającej podatnikowi łączne zobowiązanie pieniężne za 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołał się również na przepis art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 109 z późn. zm.), który stanowi, że podstawą wymiaru podatków i świadczeń powinny być dane z ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe przy wymiarze podatków są związane zapisami w ewidencji gruntów. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego F. i W.Mucha wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając wyciągnięcie błędnych logicznie wniosków ze znajdujących się w aktach sprawy materiału dowodowego wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub o jej uchylenie w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy. W ocenie skarżących dokonane w czerwcu 2002 r. zmiany w ewidencji gruntów były bezzasadne i pozbawione podstawy prawnej, co powoduje nieważność postępowania w przedmiocie zmiany podatnikom kwoty łącznego zobowiązania pieniężnego. Nieruchomość objęta księgą wieczystą kw nr [...] stanowią własność J.M. - ojca F.M.a łączna powierzchnia nieruchomości wynosi 0,2695 ha a nie 0,7345 ha. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w sprawie. Organ II instancji przyznał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji znalazło się błędne stwierdzenie, iż część przedmiotowego gruntu zgodnie ze zmianami w ewidencji gruntów dokonanymi na podstawie odpisu z księgi wieczystej Kw nr [...] stanowi własność brata skarżącego – J. M.. Wystąpił błąd pisarski w numerze księgi wieczystej zamiast "kw nr [...]" powinno być "kw nr[...]". Jednakże błąd ten nie miał wpływu na rozstrzygnięcie. Zgodnie z przepisem art.97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, jakkolwiek nie z przyczyn, które przedstawiono w jej treści. Na mocy przepisu art. 134 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Zaskarżone decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie decyzja organu l instancji została wydana w oparciu o przepis art. 6 a ust. 4 i 7 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. jedn. Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 z późn. zm.). Na mocy art. 6 a ust. 4 Jeżeli w ciągu roku podatkowego grunty gospodarstwa rolnego zostały zajęte na prowadzenie innej działalności gospodarczej niż działalność rolnicza lub po zaprzestaniu prowadzenia tej działalności przywrócono na tych gruntach działalność rolniczą albo z innych powodów powierzchnia uległa zmniejszeniu lub zwiększeniu, kwota należnego podatku rolnego ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła ta zmiana. Stosownie do art. 6 a ust. 7 jeżeli w ciągu roku podatkowego nastąpiło wygaśnięcie obowiązku podatkowego w podatku rolnym lub zaistniały zmiany, o których mowa w ust. 4, wójt (burmistrz, prezydent) dokonuje zmiany decyzji, którą ustalono ten podatek. Zarzuty podniesione przez skarżących nie uzasadniają wniosku o wadliwości zaskarżonej decyzji. Zarzut dotyczący nieprawidłowości ustalenia zobowiązania podatkowego w oparciu o dane z ewidencji gruntów jest nieuzasadniony, ponieważ zgodnie z przepisem art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 109 z późn. zm.) ) podstawa wymiaru podatków i świadczeń powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów, a podatkowy w podatku rolnym na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 cyt. o podatku rolnym ciąży na właścicielu gruntów. Mimo iż zarzuty Skarżącego skierowane przeciw zaskarżonej decyzji nie uzasadniają oceny, iż jest ona niezgodna z prawem, jest ona wadliwa z innych przyczyn. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżoną decyzję oraz Wójt Gminy wydając decyzję poprzedzającą zaskarżoną decyzję naruszyły przepisy prawa procesowego, a mianowicie przepis art. 210 par. 1 pkt 6 oraz art. 210 par. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Na mocy przepisu art. 210 par. 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa decyzja zawiera: 1) oznaczenie organu podatkowego; 2) datę jej wydania; 3) oznaczenie strony; 4) powołanie podstawy prawnej; 5) rozstrzygnięcie; 6) uzasadnienie faktyczne i prawne; 7) pouczenie o trybie odwoławczym - jeżeli od decyzji służy odwołanie; 8) podpis osoby upoważnionej, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. Zgodnie z art. 210 par. 4 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Ani zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego ani poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy nie zawierają uzasadnień faktycznych i prawnych. Stanu faktycznego sprawy nie można również było ustalić na podstawie przedstawionych Sądowi akt administracyjnych sprawy. Zgodnie z zasadami prawidłowo prowadzonego postępowania administracyjnego, prowadzonego -na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, decyzja powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie (art. 210 par. 1 pkt 6 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa). Zaskarżona decyzja z tego punktu widzenia jest wadliwa: uzasadnieniu wskazuje się wprawdzie prawną podstawę rozstrzygnięcia, tj. art. 6 a ust. 4 i 7 cyt. ustawy o podatku rolnym a nawet przywołuje jego treść. Jednakże nie wiadomo jakie fakty mają decydować o wypełnieniu w konkretnej sytuacji poszczególnych przesłanek tego przepisu. W szczególności nie można ustalić, podstawy opodatkowania w podatku rolnym w wyniku zmian powierzchni w ewidencji gruntów. Organy podatkowe podając ogólną kwotę zmniejszenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2002 r. nie wskazały wyliczenia zobowiązania podatkowego w podatku rolnym. Organy podatkowe poprzestały jedynie na wskazaniu, iż w wyniku zmian w ewidencji gruntów powierzchnia gruntów uległa zmniejszeniu o 0,73 ha. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym na podstawie przepisu art. 4 cyt. ustawy o podatku rolnym stanowi powierzchnia wyrażona w hektarach przeliczeniowych. Liczbę hektarów przeliczeniowych ustala się na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. Na mocy art. 6 cyt. ustawy o podatku rolnym, podatek rolny od 1 ha przeliczeniowego za rok podatkowy wynosi równowartość pieniężną 2,5 q żyta, obliczoną według średniej ceny skupu żyta za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy. Rady gmin są uprawnione do obniżenia cen skupu, przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy. Organy podatkowe w uzasadnieniu decyzji nie wskazały również jakie stawki zastosowały do obliczenia zobowiązania podatkowego w podatku rolnym w ramach łącznego zobowiązania pieniężnego za 2002 r. Ponadto wskazać należy, że ustawa o podatku rolnym przewiduje ulgi i zwolnienia, które mogą wpływać na wysokość ustalonego zobowiązania podatkowego w niniejszej sprawie. W aktach administracyjnych brak także dokumentacji, która pozwalałby na weryfikację ustalonego zmniejszenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2002 r. W tych warunkach rozstrzygnięcia organów podatkowych nie są możliwe do skontrolowania. Sama zaś decyzja zawiera braki w zakresie ustalenia stanu faktycznego i subsumpcji, których wpływu na wynik postępowania nie można wykluczyć. Uchybienia, których istnienia dopatrzono się na tle sprawy dotyczą art. 121 par. 1, art. 122, art. 210 par. 1 pkt 6 i par. 4 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Zignorowanie wskazanych przepisów uniemożliwiło Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie dokonanie oceny zgodności zaskarżonej decyzji z prawem. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).