I SA/Kr 656/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Maria Zawadzka WSA Anna Znamiec (spr) Protokolant: Bożena Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2006r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2004r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003r. - skargę oddala- Decyzją z dnia [...]11.2003 r. Nr [...]Burmistrz Miasta ustalił W. W.j łączne zobowiązanie podatkowe za 2003 r. w kwocie 408,00 zł, obejmujące podatek rolny, podatek leśny i podatek od nieruchomości. Organ I instancji jako podstawę prawną ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego wskazał przepis art. 6 c ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. jedn. Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 z późn. zm.), na mocy którego osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów W. W. jest właścicielką gruntów rolnych o powierzchni 5,3729 ha co stanowi 4,2447 ha przeliczeniowych. W związku z tym, że grunty klasy V i VI oraz grunty zadrzewione i zakrzewione są zwolnione od podatku rolnego podstawa opodatkowania w podatku rolnym wynosi 4,1640 ha przy zastosowaniu stawki 83,63 zł za hektar podatek rolny w 2003 r. wynosi 348,20 zł. W. W. zgodnie z danymi z ewidencji gruntów jest właścicielką lasu o powierzchni 1,0398 ha. Podatek leśny za 2003 r. przy zastosowaniu stawki 24,46 zł za 1 ha wynosi 25,40 zł. Zgodnie ze złożonym przez podatnika wykazem nieruchomości organ I instancji ustalił podatnikowi podatek od nieruchomości w kwocie 34,40 zł od budynku mieszkalnego o powierzchni 82,00 m2. Organ I instancji wskazał, że podmiot, przedmiot, podstawa opodatkowania i stawki podatkowe jak również zwolnienia i ulgi określa prawo podatkowe i brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wskazanych przez podatnika ograniczeń w postaci położenia gospodarstwa w obwodzie hodowli i połowu dzikiej zwierzyny łownej, zniszczenie melioracji w trakcie budowy linii światłowodowej, niszczenie drzew w lesie i niszczenie znaków topograficznych przy ustalania łącznego zobowiązania pieniężnego w 2003 r. Od decyzji organu I instancji odwołanie złożyła W. W., wnosząc o uchylenie decyzji. Odwołująca się podnosi, że grunty stanowiące przedmiot opodatkowania powinny być objęte ulgą podatkową. Ponadto decyzja nie jest zgodna z art. 69 par. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) Decyzją z dnia 20.02.2004 r. Nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w powołało się na przepis art. 6 c cyt. ustawy o podatku rolnym, będącym podstawą do ustalania łącznego zobowiązania pieniężnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że organ I instancji prawidłowo ustalił łączne zobowiązanie pieniężne za 2003 r., obejmujące podatek rolny, leśny oraz podatek od nieruchomości w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków oraz ze złożonym przez podatnika wykazem nieruchomości, przy uwzględnieniu ustawowych ulg w zakresie podatku rolnego, oraz ulg w zakresie podatku od nieruchomości zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w z dnia [...].12.2002 r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że brak jest przesłanek do zastosowania ustawowych ulg i zwolnień od podatku leśnego. Organ II instancji wskazał, że problem uzyskiwania korzyści z tytułu posiadania nieruchomości przez jej właściciela leży poza granicami postępowania ustalającego wysokość należnego podatku za dany rok. Nie ma natomiast przeszkód prawnych do zwrócenia się do organu podatkowego o zastosowanie ulgi podatkowej określonej w treści przepisu art. 67 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuca wyliczenie podatku rolnego bez uwzględnienia rzeczywistego stanu władania gruntem, wielokrotne naruszania prawa majątkowego, które miało wpływ na wynik sprawy, przyjęcie zasad obliczania podatku bez uwzględnienia wnoszonych ograniczeń niezależnych od właściciela i władającego. Skarżąca wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa materialnego albo przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 6 c ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. jedn. Dz. U. z 1993 r., Nr 94, poz. 43 z późn. zm.) osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że podatnikiem podatku od nieruchomości z tytułu własności nieruchomości – budynku mieszkalnego o powierzchni 82 m2 położonego w I. jest W.W.. Skarżąca jest właścicielką gruntów o powierzchni 6,4127 ha, w tym lasu o powierzchni 1,0398 ha, co stanowi 4,2447 ha przeliczeniowych, przy czym po zastosowaniu zwolnień przedmiotowych gruntów klasy V i VI oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych podstawa opodatkowania w podatku rolnym stanowi 4,1640 ha. Zgodnie z przepisem art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 109 z późn. zm.) podstawą wymiaru podatków i świadczeń powinny być dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Obowiązek podatkowy zgodnie z przepisem art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn zm.) wynika z ustaw podatkowych. Elementy stosunku prawnopodatkowego takie jak podmiot, przedmiot opodatkowania, stawki podatkowe jak również zasady przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorie podmiotów zwolnionych od podatków zgodnie z przepisem art. 217 Konstytucji RP określa ustawa (ustawa o podatkach i opłatach lokalnych, ustawa o podatku rolnym, ustawa o podatku leśnym). Organy podatkowe prawidłowo ustaliły skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne za 2003 r. uwzględniając wszystkie mające w sprawie zastosowanie ulgi i zwolnienia podatkowe. Na mocy przepisu art. 122 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, w toku postępowania, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Swobodna ocena dowodów, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych, stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywającej treści (art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa). Organy podatkowe przeprowadziły wnikliwe postępowanie wyjaśniające w sprawie, mianowicie zwrócono się do Starostwa Powiatowego oraz Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe – Nadleśnictwo o udzielenie informacji na temat wieku drzewostanu oraz charakteru użytków leśnych, stanowiących własność skarżącej. Uzyskano odpowiedź, że lasy stanowiące własność skarżącej nie są wpisane do rejestru zbytków ani też nie są użytkami ekologicznymi, a drzewostan tych lasów ma wiek powyżej 40 lat, a zatem brak jest przesłanek do zastosowania zwolnień określonych w przepisie art. 7 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o (Dz. U. Nr 200 poz.1682 z późn. zm.) podatku leśnym, na mocy którego, zwolnieniu z podatku leśnego podlegają: lasy z drzewostanem w wieku do 40 lat, lasy wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, użytki ekologiczne. Organ podatkowy pismem z dnia [...].11.2003 r. Nr [...] na podstawie przepisu art. 200 par. 1 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa umożliwił stronie wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Skarżąca zapoznała się z zebranym materiałem dowodowym w dniu [...]11.2003 r. Okoliczność podnoszone przez skarżącą, a dotyczące zniszczenia melioracji, niszczenia drzewostanu, położenie gospodarstwa rolnego nie mogą mieć wpływu na ustalenie łącznego zobowiązania podatkowego. Skarżąca mogłaby dochodzić swych ewentualnych roszczeń w trybie postępowania cywilnego. Zakres kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że Sąd sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem, Sąd sprawdza, czy wydanie decyzji nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, procesowego, a naruszenie prawa mające lub mogące mieć wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem zaskarżonych decyzji zgodnie z przepisem art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego lub procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uznając ją za zgodną z prawem, skargę oddalił na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).