I SA/Kr 663/13

Kraków, dnia 5 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Nina Półtorak po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2006 i 2007 oraz z dnia 7 marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za grudzień 2006 r. postanawia zwrócić stronie skarżącej kwotę 452,00 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt dwa złote) tytułem nadpłaconych opłat sądowych. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 marca 2013 r. Nr [...]w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2006 i 2007 oraz z dnia 7 marca 2013 r. Nr [...]w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za grudzień 2006 r. Od skargi na drugą z wymienionych decyzji, zarejestrowanej pod sygn. akt I SA/Kr 664/13, skarżący uiścił wpis w kwocie 852 zł. Na rozprawie dniu 16 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Kr 663/13 (obejmującą skargę na pierwszą z ww. decyzji) oraz I SA/Kr 664/13 i postanowił prowadzić je pod wspólną sygn. akt I SA/Kr 663/13. W dniu 17 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył odrębne wnioski o sporządzenie uzasadnienia dla sprawy o sygn. akt I SA/Kr 663/13 oraz I SA/Kr 664/13, dokonując wpłaty opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł od każdego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Natomiast w myśl § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia wynosi 100 zł. Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy, uznać należało, że w sprawie o sygn. I SA/Kr 664/13 przed jej połączeniem ze sprawą sygn. akt I SA/Kr 663/13 skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości o 352 zł wyższej niż wymagana. Wysokość wpisu w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych – a takimi były sprawy zawisłe przed tut. Sądem przed ich połączeniem – wynosi 500 zł, zaś skarżący uiścił wpis w wysokości 852 zł. Ponadto skarżący zobowiązany był do uiszczenia jednej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku tut. Sądu z dnia 16 lipca 2013 r. w kwocie 100 zł, bowiem wskutek połączenia spraw Sąd wydał jedno wspólne rozstrzygnięcie pod sygn. akt I SA/Kr 663/13 i brak było podstaw do opłacania wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie o sygn. I SA/Kr 664/13. Zatem kwota nienależnie wpłaconej opłaty kancelaryjnej wyniosła 100 zł. Biorąc zatem pod uwagę różnicę między kosztami pobranymi a należnymi, należało zwrócił skarżącemu kwotę 452 zł, stanowiącą sumę nadpłaconego wpisu od skargi w kwocie 352 zł oraz nienależnie wpłaconej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia orzeczenia w kwocie 100 zł. Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 225 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.