I SA/Kr 679/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 6 kwietnia 2018 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla K. O. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. K. O. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. We wniosku skarżąca oświadczyła, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód wynosi [...] zł i stanowi go świadczenie emerytalne objęte zajęciami komorniczymi. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi mieszkanie o powierzchni 55,18 m˛ o szacunkowej wartości [...] zł, będące przedmiotem zajęcia komorniczego w postępowaniu egzekucyjnym. K. O. nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej [...] zł. Jej miesięczne wydatki przedstawiają się następująco: energia elektryczna średnio ok. [...] zł, opłaty eksploatacyjne czynsz [...] zł, dodatkowe rozliczenie wody [...] zł, dopłata do centralnego ogrzewania [...] zł, ubezpieczenie [...] zł, bilet miesięczny [...] zł, leki ok. [...] zł oraz środki na wyżywienie, ubranie, artykuły higieny i czystości. Opłaty te ponoszone są przez skarżącą w miarę możliwości, nieterminowo i cząstkowo. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca powołała argumenty odnoszące się do złożonej skargi. Dodała, że uzyskiwany dochód nie pozwala jej na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Wnioskodawczyni podniosła, że jest osobą niepełnosprawną. Brakuje jej środków na podstawowe minimum egzystencji i leczenie. Posiada znaczne zadłużenie, którego nie jest w stanie spłacić. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie związanych z tym kosztów we własnym zakresie. Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata z urzędu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie tego prawa we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego K. O. uwiarygodniła, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w pełnym zakresie. Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną i schorowaną. Środki finansowe, którymi dysponuje w miesiącu nie wystarczają na pokrycie kosztów jej bieżącego utrzymania i leczenia. Wnioskodawczyni nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, ani cennymi przedmiotami, które mogłyby zostać spieniężone. Posiada znaczne zadłużenie i problemy z jego spłatą. Powołane okoliczności wskazują jednoznacznie, że opłacenie we własnym zakresie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przekracza możliwości płatnicze K. O.. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.