I SA/Kr 68/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. M. - B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 października 2014 r. nr: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. K. M. - B. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej [...] [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 4.428 zł (słownie: cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 828 zł (słownie: osiemset dwadzieścia osiem złotych), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 maja 2015 r. przyznane zostało skarżącej A. G. prawo pomocy obejmujące m.in. ustanowienie adwokata z urzędu. Zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 10 czerwca 2015 r. na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adw. P. W., a następnie zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2015 r. o zmianie pełnomocnika w jego miejsce wyznaczona została adw. K. M. – B. . Wyznaczona Pani Mecenas reprezentowała skarżącą w postępowaniu przed sądem I instancji. Wyrokiem z dnia 18 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Adwokat K. M. – B. zgłosiła do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu został ponowiony przez pełnomocnika w piśmie procesowym z dnia 25 stycznia 2018 r. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 r. szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie jednak z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) do obliczenia wynagrodzenia pełnomocnika w niniejszej sprawie należy zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013r., poz. 461, dalej: rozporządzenie). W przedmiotowej sprawie adw. K. M. – B. przysługuje wynagrodzenie za reprezentowanie skarżącej A. G. w postępowaniu przed sądem I instancji. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit "a" w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna przy wartości przedmiotu sprawy w przedziale 50.000 zł - 200.000 zł (wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie to 70.821 zł) wynosi 3.600 zł. Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 828 zł (3.600 zł x 23% = 828 zł) w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.