I SA/Kr 688/13

Kraków, dnia 19 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Nina Półtorak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 11 marca 2013 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 11 stycznia 2013 r., nr [...], którą odmówiono D.M. umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w łącznej kwocie 4.118,84 zł. Skargę na powyższą decyzję złożyła D.M., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wskazała, że jej wykonanie spowoduje nieodwracalne konsekwencje bytowo-socjalne dla niej i jej córki, którą ma na utrzymaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało oddalić. Zgodnie z zasadą postępowania sądowoadministracyjnego, ustaloną w przepisie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Ustawodawca uregulował jednakże instytucję wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jako środek tymczasowej ochrony sądowej w sprawach administracyjnych. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o jakim mowa w ww. przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Podkreślenia wymaga, iż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, Sąd nie rozstrzyga skargi merytorycznie i nie ocenia zgodności zaskarżonego aktu z prawem, ani też stopnia prawdopodobieństwa jego uchylenia w wyniku przyszłego rozpoznania sprawy, a jedynie bada czy zachodzą wskazane przez ustawodawcę przesłanki pozytywne uwzględnienia wniosku. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2008, str. 338; Z. Kmieciak, Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PiP 2003, z. 5, poz. 18). Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się więc do wykonania, a tym samym nie stwarza zagrożeń dających podstawę do wstrzymania jego wykonalności. Decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu niezapłaconych składek na ubezpieczenie nie korzysta z atrybutu wykonalności, gdyż nie generuje obowiązku konkretnego zachowania się (działania, zaniechania) jego adresata. Przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie ani też przedmiotem wniosku o wstrzymanie nie jest decyzja ustalająca lub określająca zobowiązanie skarżącej z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ale jedynie decyzja o odmowie umorzenia tych składek. Decyzja o odmowie umorzenia składek nie podlega wykonaniu ani egzekucji. Takiemu wykonaniu i egzekucji podlega decyzja wymiarowa w zakresie składek, a taka nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję wydaną w I instancji, odmawiającą umorzenia należności z tytułu określonych składek. Zaskarżona decyzja ma charakter odmowny i nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Decyzja taka nie nadaje się więc do wykonania, a tym samym brak jest podstaw do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt II GZ 190/07). Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.