I SA/Kr 689/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. o.o. w T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 czerwca 2024 r. nr 0115-KDIT2.4011.206.2024.1.ENB w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200,00 zł (słownie: dwieście złotych 00/100). P. sp. o.o. w T. (dalej: spółka, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną w rubrum interpretację indywidulaną. Do skargi załączono udzielone doradcy podatkowemu X.Y. w dniu 24.07.2024 r. pełnomocnictwo procesowe podpisane elektronicznie przez A.S. oraz uchwałę Rady Nadzorczej spółki delegującej rzeczonego do czasowego wykonywania czynności prezesa zarządu na okres nie dłuższy niż 3 miesiące począwszy od dnia 15.07.2024 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23.08.2024 r. (k. 1) wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono adresatowi drogą elektroniczną w dniu 16.09.2024 r. (dowód: UPD) W odpowiedzi pełnomocnik strony skarżącej przesłał pocztą w dniu 16.09.2024 r. wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców wg stanu na dzień 16.09.2024 r. Z dokumentu tego nie wynika uprawnienie A.S. do jednoosobowego reprezentowania strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U.2024.935 zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 i nast. p.p.s.a. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przy czym w myśl art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na tym nie koniec. Pamiętać bowiem należy, że w zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby upoważnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 p.p.s.a., te organy lub osoby, przy pierwszej czynności w postępowaniu mają obowiązek wykazać umocowanie do działania, składając stosowny dokument. Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu skargi przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., ale również dokument stwierdzający umocowanie osoby, która udzieliła takiego pełnomocnictwa, do reprezentacji strony, w myśl art. 29 p.p.s.a. Sąd podziela stanowisko, że brak któregokolwiek z owych dokumentów uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (por. NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08). Wobec tego, że w sprawie niniejszej uchybiono temu obowiązkami więc konieczne stało się wezwanie pełnomocnika spółki do usunięcia tego braku formalnego skargi, co Przewodniczący Wydziału zarządził. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi spółki drogą elektroniczną w dniu 16.09.2024 r. (dowód: UPD) a ten w tym samym dniu przesłał wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców wg stanu na dzień 16.09.2024 r. Z przedstawionego dokumentu nie wynika jednak umocowanie osoby, która udzieliła mu pełnomocnictwa, do jednoosobowej reprezentacji strony skarżącej. Brak było podstaw by wezwanie ponawiać, gdyż uchwała którą pełnomocnik załączył do skargi by wykazać swoje umocowanie wyraźnie odwoływała się do umowy spółki a więc pełnomocnik spółki wiedział jaki dokument ma przedstawić. Poza tym dla profesjonalnego pełnomocnika nie mogło być zaskoczeniem, że przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie ma bezpośredniego przepisu, który wprost regulowałby możliwość delegowania członka rady nadzorczej do czasowego wykonywania czynności członka zarządu, w tym prezesa. W przeciwieństwie do spółek akcyjnych, gdzie istnieje taka możliwość na mocy art. 383 §1 Kodeksu spółek handlowych, w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kodeks nie zawiera analogicznego przepisu. Powyższe oznacza, że aby umożliwić takie działanie w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością należy przewidzieć odpowiednią podstawę w umowie spółki. Umowa spółki może bowiem zawierać postanowienia dotyczące delegowania członka rady nadzorczej do czasowego pełnienia obowiązków członka zarządu. Takie rozwiązanie jest dopuszczalne, ponieważ umowa spółki może w szerokim zakresie kształtować zasady funkcjonowania organów spółki o ile nie są one sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami. Krótko mówiąc rzeczą pełnomocnika spółki było umożliwić sądowi zapoznanie się z dokumentem źródłowym tj. z umową spółki do której odwoływała się uchwała Rady Nadzorczej spółki delegująca A.S. do czasowego wykonywania czynności prezesa zarządu. Tymczasem pełnomocnik strony skarżącej przeszedł nad tym do porządku poprzestając na przedstawieniu sądowi dokumentu z treści którego nie wynika umocowanie osoby, która udzieliła mu pełnomocnictwa do jednoosobowej reprezentacji strony skarżącej. W tej sytuacji ponieważ w zakreślonym terminie mimo wezwania nie uzupełniono braków formalnych skargi, więc sąd zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzec jak w punkcie pierwszym postanowienia, natomiast o zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jak w punkcie drugim postanowienia.