I SA/Kr 693/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 marca 2013r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Skarżący M.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 marca 2013r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. W skardze, zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący podniósł, że decyzją organu zobowiązany został do zapłaty podatku od spadków i darowizn w wysokości 12.779,00 zł. Kwota ta w sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego jest kwotą bardzo znaczną. Skarżący nie posiada takich środków finansowych. Ponosi znaczące koszty utrzymania odziedziczonych nieruchomości. Brak dobrowolnego wykonania decyzji organu I instancji, która została utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją, spowoduje wdrożenie wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne w administracji, co spowoduje znaczne szkody. Poza kosztami prowadzenia takiego postępowania zasadnym jest przyjęcie, że nastąpiłoby naruszenie substancji majątkowej udziału w spadku przysługującego skarżącemu, przy czym przeprowadzony musiałby być wpierw dział spadku, co znacznie wydłużyłoby całą procedurę powodując narastanie kosztów (odsetki). Doprowadziłoby to także to spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (przykładowo: licytacja udziału skarżącego w budynku, w którym mieszka). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09). Zdaniem Sądu, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji daje podstawę do udzielenia skarżącemu wnioskowanej ochrony tymczasowej. Co prawda, nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości i trudności, w tym kosztów związanych z jej wyegzekwowaniem, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. Wobec powyższego, Sąd orzekł na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji.