I SA/Kr 699/17

PostanowienieWSA w Krakowie2017-12-07

Skład orzekający: Monika Rudzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Starszy Referendarz Sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę?
Ratio decidendi
Starszy Referendarz Sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nawet jeśli sprawa zakończyła się oddaleniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wynagrodzenie adwokata z urzędu jest należnością Skarbu Państwa, a jego przyznanie następuje na podstawie przepisów PPSA i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał wniosek adwokata T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą łącznego zobowiązania pieniężnego. Skarżącej przyznano prawo pomocy i ustanowiono adwokata z urzędu. Po oddaleniu skargi przez WSA, pełnomocnik złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata T. S. kwotę 73,80 zł (w tym 13,80 zł VAT) tytułem wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 maja 2017 r. nr: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata T. S. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej al. [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 73,80 zł (słownie: siedemdziesiąt trzy złote, osiemdziesiąt groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 13,80 zł (słownie: trzynaście złotych, osiemdziesiąt groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 14 września 2017 r. skarżącej E. T. zostało przyznane prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 29 września 2017 r. nr [...] wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T. S.. W piśmie procesowym z dnia 16 października 2017 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, wyznaczony pełnomocnik zawarł wniosek przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone przez skarżącą w całości, ani w części. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę E. T. oddalił. Na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. adwokat T. S. zgłosił do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Wniosek ten został ponowiony w piśmie pełnomocnika z dnia 28 listopada 2017 r. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit "a" w zw. z § 8 pkt 1 w/w rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł (wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosiła 404 zł) wynosi 60 zł. W myśl § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłatę tę należy podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług, która w niniejszej sprawie wynosi 13,80 zł (60 zł x 23% = 13,80 zł). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło